Γιατί θα ψηφίσω Ν.Δ.

Τα περί ύφους, τα είπαμε προχθές και δεν υπάρχει λόγος να επανέλθουμε. Τώρα, από τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη έχουμε, επιπλέον, δείγματα λαϊκισμού (π.χ., θα απαλλάξω τους αγρότες από τη φορολόγηση, θα τα φορτώσω σε κάποιους άλλους), καθώς και δείγματα παραδοσιακού πολιτικάντικου τοπικισμού (π.χ., οι Κρητικοί να ψηφίσουν Κρητικό για πρωθυπουργό).

Ωραία είναι όλα αυτά για όσους διασκεδάζουμε πότε πότε με γραφικότητες και αστεία της κατηγορίας «χωρατό» (όπως το σύνθημα των Κρητικών στη συγκέντρωση του Ηρακλείου: «Βαγγέλη σέξι, σκίσε τον Αλέξη»...), αλλά αυτά δεν αλλάζουν την ουσία του θέματος για το οποίο γίνονται οι εκλογές. Αυτός είναι ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης και το ξέραμε πάντα. Δεν είναι καινούργιος και η προεκλογική εκστρατεία που διεξάγει, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, εκεί κατατείνει: να μας θυμίσει ότι δεν είναι καινούργιος.

Ο κ. Τσίπρας ίσως θέλει... σίγουρα όμως δεν μπορεί.

Kατά την άποψή μου επιβάλλεται μια νέα αξιολόγηση της πολιτικής φυσιογνωμίας και της προοπτικής του κ. Τσίπρα. Μέχρι τις αρχές του Ιουλίου είχε τα χαρακτηριστικά ενός ηγέτη της άκρας Αριστεράς, ο οποίος δεν δίσταζε να οδηγήσει την ελληνική οικονομία και την κοινωνία σε μεγάλες περιπέτειες προκειμένου να επιτύχει τους στόχους του.

Μεγάλες αλλαγές

Τρεις μεγάλες αλλαγές μας επιβάλλουν μια νέα αξιολόγηση.

Ο ΦΠΑ στην ιδιωτική εκπαίδευση και οι λαϊκιστές-ιδεοληπτικοί πολιτικοί...

Ένα από τα μεγάλα ζητήματα που αναδείχθηκε (και γιγαντώθηκε) τα τελευταία χρόνια της κρίσης είναι η αναξιοπιστία των πολίτικων. Η τεραστία πλειοψηφία των πολιτών, όχι μόνον δεν έχει καμία εμπιστοσύνη σε συγκεκριμένους πολίτικους η κόμματα αλλά αμφισβητεί πια και το σύνολο του πολιτικού συστήματος.
  Και η αλήθεια είναι πως οι πολίτες δεν έχουν άδικο που δεν έχουν καμία εμπιστοσύνη σε πολιτικούς και κόμματα , αφού τόσα πολλά χρόνια οι πολιτικοί υπόσχονται προεκλογικά «λαγούς με πετραχήλια» και μετεκλογικά ξεχνούν τα πάντα ή και κάνουν τα αντίθετα.

Κριτική εκ του ασφαλούς...

Οι πληγωμένες καρδιές του σοσιαλιστικού Βορρά (Σουηδοί, Νορβηγοί και η αγγλική κεντροαριστερή εφημερίδα Guardian) χύνουν δάκρυα απόγνωσης για τις τύχες των χιλιάδων προσφύγων που πλημμυρίζουν τις ακτές και τα σύνορα κρατών του Νότου και της Βαλκανικής. Από την σιγουριά της απόστασης ασκούν κριτική στις κυβερνήσεις και τους λαούς του Νότου για τον τρόπο αντιμετώπισης των μεταναστών. Δεν είναι όμως οι δικές τους κοινωνίες που κινδυνεύουν να τιναχθούν στον αέρα από την αλλοίωση της κοινωνικής, θρησκευτικής και αξιακής τους σύνθεσης. Δεκάδες χιλιάδες μεταναστών - όχι όλοι απαραίτητα πρόσφυγες από τις φρικαλεότητες των εμφυλίων σπαραγμών στις χώρες τους – πλημμυρίζουν τις προσβάσεις προς τις χώρες της Μεσογείου και της Κεντρικής Ευρώπης αναζητώντας καλύτερη τύχη.

Πρωθυπουργός της Ουγγαρίας Βίκτορ Όρμπαν «Η Ελλάδα είναι υπεύθυνη για την κατάσταση στα σύνορα Ουγγαρίας - Σερβίας»...

Ευθύνες στην Ελλάδα για την κατάσταση που επικρατεί στα σύνορα της χώρας του με τη Σερβία επέρριψε χθες ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας Βίκτορ Όρμπαν.
Οι μετανάστες που φθάνουν στα νότια σύνορα της Ουγγαρίας εισέρχονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση μέσω της Ελλάδας, δήλωσε ο Ούγγρος πρωθυπουργός:

«Οι Έλληνες είναι υπεύθυνοι για τα δεινά στα σύνορα Ουγγαρίας-Σερβίας», υποστήριξε.

Την 26η Αυγούστου οι ουγγρικές αρχές κατέγραψαν 3.241 πρόσφυγε

Οι ΣΥΡΙΖΑιοι ετοιμάζουν (ο ΕΝΦΙΑ θα είναι χάδι...) μεγαλύτερη φορολογία...

Σχέδιο για την επιβολή ενός γενικευμένου φόρου περιουσίας σε όλα τα ακίνητα των Ελλήνων πολιτών, ακόμη και σ’ αυτά που βρίσκονται στο εξωτερικό, καθώς επίσης και σε όλες τις καταθέσεις και τις επενδύσεις των Ελλήνων στο εξωτερικό αποκαλύπτει ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Τρύφων Αλεξιάδης, σε αποκλειστική του συνέντευξη στη «Ν».

Το σχέδιο που έχει ήδη αποφασιστεί να τεθεί σε διαπραγμάτευση με τους δανειστές προβλέπει ότι από το 2016 ο Ενιαίος Φόρος Ιδιοκτησίας Ακινήτων (ΕΝΦΙΑ) θα καταργηθεί και θα αντικατασταθεί από τον νέο αυτό διευρυμένο φόρο περιουσίας, ο οποίος θα έχει ως στόχο όχι μόνο την είσπραξη των 2,65 δισ. ευρώ που αποδίδει ετησίως ο ΕΝΦΙΑ, αλλά και τον επαναπατρισμό κεφαλαίων συνολικού ύψους δεκάδων δισεκατομμυρίων ευρώ, καθώς εκτιμάται ότι μπορεί να λειτουργήσει ως αντικίνητρο για τη διακράτηση κεφαλαίων στο εξωτερικό.

Σταθερότητα, επενδύσεις και λιγότεροι φόροι...

Το πραγματικά επονείδιστο βάρος είναι οι φόροι. Μεγαλύτερη ηλιθιότητα από τον απαίσιο συνδυασμό βαθύτερη κρίση, βαρύτερη φορολογία δεν πρέπει να έχει εφευρεθεί στην πρόσφατη οικονομική ιστορία.

Είναι χαρακτηριστικό ότι οι δήθεν σούπερ αριστεροί εθνικιστές, όπως η συνεργαζομένη Ζωή Κ., αλλά και οι νεοκομμουνιστές της δραχμής, όπως άλλωστε και οι παλαιοί αντιευρωπαϊστές των δύο άκρων, ενώ λένε τόσο πολλά και τόσο άχρηστα για το χρέος, ποτέ δεν μιλούν για τους αθέμιτους φόρους.

Το τρελό με τους ψηφοφόρους είναι ότι ενώ βρίζουν, πληρώνουν τους φόρους μέχρι τελευταίας δεκάρας του ευρώ, αρκεί να πιστέψουν ότι αν δεν το κάνουν, θα κινδυνεύσουν να χάσουν κάτι που τους είναι πολύτιμο.

Ανατροπή με προβάδισμα ΝΔ δείχνει έρευνα της GPO...

Ανατροπή στο πολιτικό σκηνικό με εκλογικό προβάδισμα της Νέας Δημοκρατίας δείχνει η πρώτη πανελλαδική δημοσκόπηση της GPO για το MEGA, για τη νέα προεκλογική περίοδο.
Ειδικότερα, ο ΣΥΡΙΖΑ συγκεντρώνει ποσοστό 25% και η ΝΔ ποσοστό 25,3%. Mάχη για την τρίτη θέση δίνουν η Χρυσή Αυγή με 5,5%, το ΠΑΣΟΚ με 5,3% και το ΚΚΕ με 5,1%, ενώ το Ποτάμι είναι στο 4,6% και η Λαϊκή Ενότητα του Παναγιώτη Λαφαζάνη στο 4%. Αγώνα για να μπουν στη Βουλή φαίνεται να δίνουν οι Ανεξάρτητοι Έλληνες, που συγκεντρώνουν 3%, ενώ την είσοδό της στη Βουλή φαίνεται να εξασφαλίζει η Ένωση Κεντρώων, αφού λαμβάνει ποσοστό 3,2%.

Είναι τελικά ο Βαγγέλης, το κατάλληλο πρόσωπο στην κατάλληλη θέση την κατάλληλη στιγμή;

Παρακολουθώντας χθες το πρωί , στο Mega, τον Β Μειμαράκη, στην συνέντευξη που έδωσε στους συναδέλφους Δ. Καμπουράκη («συγκάτοικο» σε αυτή την σελίδα) και Γ Οικονομεα, τείνω να πιστέψω ότι ίσως είναι , γι αυτή την χρονική στιγμή, ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση.
  Η ΝΔ,  υπέστη τον περασμένο Ιανουάριο μια βάριά ήττα. Μια ήττα που ναι μεν εν μέρει οφειλόταν στην φθορά που είχε λήγω των σκληρών μνημονικών μέτρων , ναι μεν ο μέσος πολίτης έτρεξε στον Α Τσίπρα που υποσχόταν τα πάντα στους πάντες, άλλα και το ίδιο το κόμμα της σημερινής αξιωματικής αντιπολίτευσης έκανε ότι ήταν δυνατόν για να χάσει.
Είναι η αλήθεια, ότι από τις Ευρωεκλογές και μετά , ο Α Σαμαράς, έκανε μια σειρά από λανθασμένες κινήσεις που όχι μόνον «πάγωσαν» ότι θετικό πήγαινε να γίνει άλλα παράλληλα «έκαψαν» και το αφήγημα της κυβέρνησης για νέο ήθος και εκσυγχρονισμό.

Η Ελλάδα, ξανά, πρώτο θέμα στη συνεδρίαση του Eurogroup...

Η Ελλάδα είναι για μία ακόμη φορά το  πρώτο θέμα στην ατζέντα του Eurogroup που συνεδριάζει ατύπως στις 11 και 12 Σεπτεμβρίου, όπως προκύπτει από ενημερωτικό έγγραφο του Ολλανδού ΥΠΟΙΚ Dijsselbloem.
Στο έγγραφο καταγράφεται ανησυχία για τις εκλογές και για τις πιθανές καθυστερήσεις στα προαπαιτούμενα που θα πρέπει να ολοκληρωθούν για να έρθουν οι υποδόσεις των 3 δισ. ευρώ, αποδίδοντας την ευθύνη για τον πιθανό αυτό "κίνδυνο" -όπως τον χαρακτηρίζει- στην Ελλάδα, αλλά και παραθέτοντας στα  θετικά στοιχεία της κατάστασης την ισχυρή κοινοβουλευτική στήριξη των 222 ψήφων στο 3ο μνημόνιο.
Σύμφωνα με την ατζέντα, στην σύνοδο των υπουργών οικονομικών το πρώτο θέμα θα είναι η κατάσταση στην Ελλάδα μετά την έγκριση του 3ου Μνημονίου την 19η Αυγούστου, αλλά και  την προκήρυξη των εκλογών μία ημέρα μετά.

Γκάλοπ Pulse: Το απόλυτο ντέρμπι ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ (διαφορά 1%)...

Το απόλυτο ντέρμπι ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Δημοκρατία για την πρωτιά στις εκλογές αποτυπώνει η πρώτη δημοσκόπηση της Pulse για το Action24 και την εκπομπή Evening Report του Γιώργου Κουβαρά.

Στην πρόθεση ψήφου, ο ΣΥΡΙΖΑ λαμβάνει 26%, η ΝΔ 25% και ακολουθούν Χ.Α. 6%, ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ 5%, Ποτάμι 5%, ΚΚΕ 5%, ΛΑ.Ε. 4%, Ενωση Κεντρώων 3%, ΑΝ.ΕΛ 2,5%
Στην πρόθεση με αναγωγή επί των εγκύρων, τα αντίστοιχα ποσοστά έχουν ως εξής: ΣΥΡΙΖΑ 27,5%, ΝΔ 26,5 %, ΧΑ 6,5%, Ποτάμι 5,5%, ΚΚΕ 5,5%, ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ 5,5%, ΛΑ.Ε. 4,5%, Ενωση Κεντρώων 3%, ΑΝ.ΕΛ 2,5%

Ας ξαναθυμηθούμε πώς φθάσαμε στην υπερχρέωση...

«Οι δύσπιστοι αλλά και οι καλόπιστοι αναγνώστες των τελευταίων σημειωμάτων μου εύλογα θα διερωτώνται: Μα πώς φθάσαμε σε αυτή την υπερχρέωση και στον χωρίς όρια δανεισμό που μας έκανε να χρωστάμε τα μαλλιά της κεφαλής μας; Πότε επιτέλους θα καταβληθεί η αναγκαία προσπάθεια για να συρρικνωθεί το αθεράπευτα σπάταλο κράτος και να συγκρατηθεί ο ιδιωτικός υπερκαταναλωτισμός μας με δανεικά;» διερωτιόμουν σ' αυτή τη μοναχική στήλη στις 2 Σεπτεμβρίου 2007. Δυστυχώς οι νεότερες γενιές αγνοούν παντελώς, ενώ οι παλιότερες λησμόνησαν ή δεν θέλουν να θυμούνται, ότι η αφετηρία αυτού του ασυγκράτητου κατήφορου ανατρέχει στο 1981, όταν ανήλθε στην εξουσία το ΠαΣοΚ και ταυτόχρονα ενταχθήκαμε στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα. Οι τότε κυβερνήσεις Ανδρέα Παπανδρέου απορρύθμισαν και κομματικοποίησαν τον κρατικό μηχανισμό και άνοιξαν την κερκόπορτα για να αλωθεί ο χώρος της εκπαίδευσης και ιδιαίτερα των πανεπιστημίων από τη μαρξιστική Αριστερά, η οποία έκτοτε τον εξουσιάζει.

Επισημάνσεις για τα αποτελέσματα των πρώτων δημοσκοπήσεων...

 Μια πρώτη αποτίμηση των δημοσκοπήσεων που έχουν δει το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες μέρες , δείχνει μια σειρά από ενδιαφέροντα και ίσως «ανατρεπτικά» των δεδομένων που έχουμε ως σήμερα για το πολίτικό σύστημα.
 Πριν κάνουμε τις πρώτες επισημάνσεις θα πρέπει να κάνουμε δυο σημειώσεις. Η πρώτη έχει να κάνει με τον χρόνο που γίνονται οι δημοσκοπήσεις. Ο Αύγουστος, δεν είναι πάντα ο καλύτερος μηνάς για κάτι τέτοιο και γιατί, η σύνθεση του κοινού που ερωτάται στις μεγάλες πόλεις πιθανόν να μην είναι η «πραγματική» άλλα και γιατί εν πολλοίς τον Αύγουστο η διάθεση πολλών πολιτών , λήγω ίσως της χαλαρότητας άλλα και των διακοπών , να μην είναι η πραγματική , με την έννοια ότι οι περισσότεροι την περίοδο των διακοπών προσπαθούν να ξεχάσουν τα προβλήματα τους.

Πώς θα γίνουμε πλούσιοι;

Ξεχάστε τις πολιτικές « –ρίες» που λένε κι οι πιτσιρικάδες, κοροϊδεύοντας τις ατελείωτες θεωρίες .Το θέμα μετά από 6χρόνια φτωχοποίησης είναι πώς θα γίνουμε πλούσιοι αντι να διαχειριζόμαστε την μιζέρια μας.

Είμαστε σαν μια οικογενειακή επιχείρηση που έπαιρνε τα εύκολα κέρδη της την εποχή των …παχουλών αγελάδων και αντι να ξεπληρώνει κανένα παλιό χρέος ( 100% του ΑΕΠ το δημόσιο χρέος της χώρας το λαμπερό 2004 όταν π.χ το 1980 ήταν 22,5 %) φορτωνόταν κι άλλα (129% του ΑΕΠ το 2009) . Αλλά ακόμη κι αυτό θα ήταν αποδεκτό αν τα δανεικά πήγαιναν στοχευμένα στην ανάπτυξη και την καινοτομία. Σε σοβαρά μελετημένες δημόσιες επενδύσεις, σε προεπιλεγμένες υποδομές, σε συγχρηματοδοτήσεις κομβικών έργων, σε στήριξη και κινητροδότηση του λεγόμενου «δημιουργικού καπιταλισμού» και στις νεοφυείς (startups) επιχειρήσεις.

Τί ήταν τελικά ο Σύριζα;

Χρησιμοποιώ τον παρατατικό, τον πιο πένθιμο χρόνο της ελληνικής γραμματικής, για να δείξω πως ο Σύριζα που ξέραμε, έχει πεθάνει. Δεν υπάρχει. Ας κάνουμε λοιπόν τη νεκροψία του. Τα αίτια του θανάτου γνωστά. Άγνωστη όμως η ιδιοσυστασία αυτού του οργανισμού, όπως απέδειξε και το τέλος του.

Νομίζω πως το κύριο γνώρισμα του τεθνεώτος, δεν ήταν η πολυμορφία των συνιστωσών του και η συνύπαρξη τους. Το κύριο γνώρισμα ήταν, πως συνυπήρχαν άνθρωποι με διαφορετική κοσμοαντίληψη για την πολιτική στράτευση και την συνέπεια στις αρχές τους. Υπήρχαν αυτοί που εννοούσαν αυτά που έλεγαν, ασχέτως αν εμείς, "οι κανονικοί" άνθρωποι, τα βρίσκαμε γραφικά στην αρχή, αποκρουστικά μετέπειτα. Υπήρχαν άνθρωποι εκεί μέσα που πίστευαν πραγματικά πως το 4% του εκλογικού σώματος, πριν μετασχηματίσει την Ελλάδα, θα άλλαζε την Ευρώπη όλη. Δεν έχει σημασία που εμείς γελούσαμε στην αρχή και γίναμε έξαλλοι αργότερα, με τις συνέπειες αυτής της ιδεοληψίας.

Προσεύχομαι – για τον επόμενο μήνα τουλάχιστον...

H​​ταν περασμένα μεσάνυχτα κι ένας φίλος, που έχει την ιδιορρυθμία να χρησιμοποιεί μεταφορές από το αμερικάνικο φούτμπολ και να ακολουθεί το αυτοκρατορικό μετρικό σύστημα (γιάρδες και τα τοιαύτα), εξηγούσε στην παρέα γιατί εντέλει ο Σαμαράς, με όλες τις αδυναμίες και τις ευθύνες του, ανήκει στην κατηγορία εκείνων των πρωθυπουργών οι οποίοι ―στη διάρκεια της πρωθυπουργίας τους, όχι στη συνολική πολιτική δράση τους― πήγαν τη χώρα λίγο πιο μπροστά. Οπως είπα, είχαν περάσει τα μεσάνυχτα, ο σκύλος του γείτονα κάθε τόσο ξυπνούσε και γρύλιζε θλιβερά, οπότε κανείς δεν ενοχλήθηκε από την παρουσία του φαντάσματος του Σαμαρά στην παρέα. Αλλωστε, ο φίλος είχε δίκιο. Μπορεί ο Σαμαράς να έριξε την κυβέρνηση Μητσοτάκη και να μας άφησε το Μακεδονικό ως ενθύμιο, μπορεί να ευθύνεται επειδή νομιμοποίησε ηθικά το πρώιμο αντιμνημονιακό ρεύμα και το έστρεψε στη μεγάλη κοίτη του λαϊκισμού, αλλά ως πρωθυπουργός (και παρά το μεσσηνιακό ύφος σε ζητήματα μάνατζμεντ) οπωσδήποτε κάτι προσέφερε.

Να κάνουμε δημοψήφισμα για να δούμε τίνος είναι το Όχι!

Δεν υπήρχε καμιά αμφιβολία. Εκεί στην «πρώτη φορά αριστερά» κάτι θα έβρισκαν για να μαλώσουν πάλι.

Αυτή τη φορά, τσακώνονται για το «Όχι» του δημοψηφίσματος, το οποίο όλοι μαζί προκήρυξαν και για το οποίο όλοι μαζί αγωνίστηκαν – και με τα ίδια ακριβώς επιχειρήματα.

Τώρα, κατόπιν διάσπασης, ο μεν κ. Λαφαζάνης έσπευσε να δηλώσει πως στην (ετερόκλητη) δεξαμενή του «Όχι» αναζητεί τους ψηφοφόρους του, ο δε κ. Τσίπρας απαντά πως δικό του είναι το «Όχι».

Στο Στρασβούργο στις 8 - 9 Σεπτεμβρίου ο Β. Μεϊμαράκης για συνάντηση με Γιούνκερ...

Το Στρασβούργο θα επισκεφθεί ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Βαγγέλης Μεϊμαράκης την Τρίτη 8 και την Τετάρτη 9 Σεπτεμβρίου, ημέρες κατά τις οποίες θα πραγματοποιηθεί η επόμενη σύνοδος της ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Ο κ. Μεϊμαράκης θα συναντηθεί με τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ) Γιόζεφ Ντάουλ και τον πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΕΛΚ Μάνφρεντ Βέμπερ.

Στις σπηλιές της αντιπολίτευσης...

Να , εδώ: Μέλος του κόμματος χαράσσει στον βράχο τις εντολές του ΜΑΡΞ :) 

Θ​​α αποδειχθεί ότι η πιο έξυπνη κίνηση του κ. Παναγιώτη Λαφαζάνη και των συνοδοιπόρων του ήταν να αποτραβηχτούν και πάλι στις σπηλιές της αντιπολίτευσης, αφού «τα έκαναν θάλασσα» κατά την εξάμηνη έκθεσή τους στην πραγματικότητα. Τόσοι ήταν, τόσα δεν μπόρεσαν.

Φυσικά, δεν φταίει η «κακούργα καπιταλιστική κενονία», που τους υπονόμευε. Φταίει η ανικανότητά τους να διαχειριστούν ακόμη και μια τοξική πυρκαγιά στον Ασπρόπυργο.
Ο τυπικός αριστερός της Μεταπολίτευσης είναι ο τύπος του καφενείου που κάθεται σε διπλή καρέκλα και φιλοσοφεί μετ’ ευτελείας. Κοιτάζει τους απέναντι να δουλεύουν και μονολογεί:

Ο Τσίπρας, οι εκλογές και τα «δώρα Λαφαζάνη» ...

Με τις εκλογές στον ορίζοντα, ανθούν οι φαντασιώσεις. Τούτες αγνοούν αμείλικτες πραγματικότητες. Κυρίαρχη είναι η φαντασίωση του Παναγιώτη Λαφαζάνη και των στελεχών του νέου κόμματος της Λαϊκής Ενότητας. Όλοι αυτοί, μετά πάθους, πιστεύουν ότι έχουν μεταμορφωθεί σε Νέμεση για τον Αλέξη Τσίπρα. Στην πραγματικότητα όμως, ο Λαφαζάνης και οι συν αυτώ έχουν προσφέρει στον Τσίπρα ανεκτίμητα πολιτικά δώρα! Άνοιξαν τον δρόμο σε εκλογές, που πιθανότατα θα κερδίσει. Άνοιξαν διάπλατα την πόρτα για να δημιουργηθεί ένας νέος σύγχρονος ΣΥΡΙΖΑ, πολύ πιο υγιής κομματικά από το προηγούμενο εύθραυστο και άρρωστο σχήμα. Μάλιστα τα δώρα αυτά είναι πιθανό, εν μέσω των αναταράξεων του τελευταίου διαστήματος, να μην τα έχει εκτιμήσει δεόντως ούτε ο ίδιος ο Τσίπρας!