Η ψήφος εμπιστοσύνης, η απουσία του πρωθυπουργού και η Ντόρα...

Η απουσία ενός πρωθυπουργού από την Βουλή είναι ομολογώ κάτι το οποίο δεν μπορώ εδώ και πολλά χρόνια να κατανοήσω.
Από την στιγμή που το σύστημα μας είναι τέτοιο. Δηλαδή ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί είναι και μελή της Βουλής , τότε όλοι ( με πρώτον τον εκάστου πρωθυπουργό) οφείλουν να ακολούθου τους κανόνες αυτού του συστήματος. Ενός συστήματος με βάσει το οποίο εκλέγονται, ενός συστήματος που όπως φαίνεται τους αρέσει γιατί σε αντίθετη περίπτωση θα το άλλαζαν.
Δεν μπορούν δηλαδή να είναι « και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλακα», που έλεγαν παλιά.

Δυστυχώς όμως φαίνεται ότι τις τελευταίες δεκαετίες οι πρωθυπουργοί ( και βέβαια πολλοί , παρά πολλοί υπουργοί) ξεχνούν την Βουλή και πηγαίνουν εκεί μόνον όταν είναι υποχρεωτικό. Δηλαδή στις προ ημερησίας διατάξεως συζητήσεις και τις ψηφοφορίες.
Ο Α Παπανδρέου την δεκαετία του 80, πήγαινε στην Βουλή μόνον όταν ήταν έτοιμος να κάνει  επίθεση στην ΝΔ  ή να δημιουργήσει θέμα με κάποια δήλωση η ανακοίνωση του.
Ο Κ Σημίτης, παρά το ότι σε πολλές από τις ερωτήσεις προς τον πρωθυπουργό πήγαινε στην Βουλή , δεν μπορεί κανεις να τον πει και τον πιο φανατικό κοινοβουλευτικό.
Κώστας Καραμανλής και Γ Παπανδρέου , μάλλον «κουραστικό» έβλεπαν το ‘ πέρασμα τους « από την Βουλή.
Μόνον ο Κ Μητσοτάκης, όντας κλασσικός κοινοβουλευτικός πολιτικός, ήταν εκεί πολλές ώρες και ως πρωθυπουργός.

Διαστροφή και γελοιότητα...

Τα φορολογικά γεράκια του Υπουργείου Οικονομικών εφευρίσκουν τώρα νέους φόρους.

Το πήραν πίσω – αν το πήραν- αλλά αυτό δεν αλλάζει την εικόνα αυτής της κυβέρνησης. Η απόπειρα να φορολογηθούν οι παροχές σε είδος, προέρχεται από ένα συνδυασμό διαστροφής και γελοιότητας. Ενδεχομένως και αυτοκαταστροφής, αλλά αυτό είναι δικό τους πρόβλημα.

Για τη διαστροφή ίσως πρέπει να ζητηθούν οι υπηρεσίες ειδικών μήπως και τη θεραπεύσουν -η επιστήμη έχει προοδεύσει. Τη γελοιότητα θα αναλάβουν οι επιθεωρήσεις στο θέατρο και οι σατυρικές εκπομπές στην τηλεόραση. Από αυτή την άποψη, η κυβέρνηση μπορεί να αποβεί και χρήσιμη για την κοινωνία: θα την ψυχαγωγήσει.

Κατά τα λοιπά, άβυσσος η ψυχή του υπουργού Οικονομικών. Πώς να εξηγηθεί ότι οι υπηρεσίες του εξαντλούν την εφευρετικότητά τους στην ανακάλυψη απίστευτων νέων μεθόδων φορολογίας των νομίμων φορολογούμενων; Γιατί γι' αυτούς πρόκειται.

Η Βραζιλία και ο Τιριρίκα...

Τιριρίκα...

Ανάμεσα στην Κεντροαριστερή πρόεδρο Ντίλμα Ρούσεφ, εκλεκτή και διάδοχο του Λούλα στην ηγεσία του Κόμματος των Εργατών και τον Σοσιαλδημοκράτη Αέσιου Νέβες θα διεξαχθεί ο δεύτερος γύρος των προεδρικών εκλογών στη Βραζιλία, καθώς η Μαρίνα Σίλβα βρέθηκε τελικά στην τρίτη θέση και απέτυχε να αγγίξει το όνειρο να γίνει η πρώτη μαύρη πρόεδρος της χώρας.

Το δίλημμα για τα 142 εκ. των ψηφοφόρων της χώρας παραμένει: Να επιλέξουν ανάμεσα σε ένα κοινωνικό κράτος με ελλείμματα (και όλους τους κινδύνους που συνεπάγεται αυτή η επιλογή) και σε μια προσπάθεια για επανεκκίνηση της βραζιλιάνικης οικονομίας, της οποίας οι προοπτικές είναι εξαιρετικά ζοφερές.

Το ΑΕΠ έχει υποχωρήσει, η ύφεση βαθαίνει, ο πληθωρισμός ανεβαίνει και τα δημοσιονομικά πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο.

Ονόματα κύριε Δραγασάκη!

Την τακτική της λάσπης στον ανεμιστήρα επέλεξε ο ΣΥΡΙΖΑ για να παρουσιάσει το σόου του στη Βουλή και το έκανε δυστυχώς μέσω ενός υποτιθέμενου σοβαρού πολιτικού ο οποίος έχει και τον θεσμικό ρόλο του αντιπροέδρου της Βουλής. Ο Γιάννης Δραγασάκης έβαλε φωτιά στη συζήτηση για την ψήφο εμπιστοσύνης κάνοντας αστήρικτες καταγγελίες, όπως συνηθίζουν να κάνουν στον ΣΥΡΙΖΑ. Στοχοποίησε μάλιστα τον πρωθυπουργό λέγοντας: «Σήμερα αρκεί ένας επιχειρηματίας, ένας μεγαλοεκδότης, ένας φίλος του πρωθυπουργού να πάρει ένα τηλέφωνο για να ακυρωθεί ένα πρόστιμο, για να αλλάξει ένας νόμος».

Κι έμεινε εκεί, χωρίς να πει ονόματα, χωρίς να δώσει στοιχεία προκαλώντας αναταραχή στη Βουλή. Ποιους εννοούσε; Ποιων τα πρόστιμα διαγράφηκαν; Έχει ο πρωθυπουργός εμπλοκή σε κάτι τέτοιο; Λάσπη κι ότι βγει.

Όταν μιλάμε για κατευθυνόμενη δημοσιογραφία...

Αυτό εννοούμε...

Και αυτό...

Ο Βολταίρος, ο 'Αδωνις και ο Σύριζα...

Ορισμένες λεπτομεριες, (ας τις χαρακτηρίσουμε έτσι) δείχνουν πολλές φόρες και σε πολλά ζητήματα πλευρές που δεν είναι ορατές με την πρώτη ματιά.
 Και αυτό αφορά , πρόσωπα , αλλά και συλλόγους, κόμματα και γενικότερα, ομάδες προσώπων.
 Και από αυτά τα μικρά πράγματα , μπορεί ο καθένας να βγάλει ορισμένα συμπεράσματα και να εξηγήσει συμπεριφορές αλλά και να προβλέψει καταστάσεις και συμπεριφορές.
 Δυστυχώς οι περισσότεροι δεν το κάνουμε, (όπως για παράδειγμα δεν διαβάζουμε «τα ψιλά γράμματα» στις συμβάσεις για τις  πιστωτικές κάρτες) και μετά βρισκόμαστε προ εκπλήξεων. Είναι όμως αργά πια. Και μερικές φορές τα πράγματα δεν  μπορούν να γυρίσουν πίσω. Τουλάχιστον χωρίς κόστος.

Ρόμπεν... Κόκκινεν Ρόμπεν Ξεκούμποτεν ...

Όταν ο Αρβανίτης έλεγε πόσο δημοκρατικά λειτουργεί "ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ" με ιδιοκτήτη τον ΣΥΡΙΖΑ και πως ξαφνικά οι εργαζόμενοι έγιναν εκβιαστές...

Ryanair. Φθηνή η φτηνιάρικη ;;;

Εγκλωβισμένοι αλλά και... παρατημένοι στην Κέρκυρα παραμένουν από την περασμένη Κυριακή  40 Βρετανοί τουρίστες. Ολα ξεκίνησαν όταν η Ryanair ακύρωσε τις δυο προγραμματισμένες πτήσεις από το νησί των Φαιάκων προς το Μάντσεστερ και το Οσλο Ριγκ λόγω της κακοκαιρίας. Ωστόσο, αν και ο καιρός έφτιαξε δεν ναύλωσε αεροπλάνα για να μπορέσουν οι Βρετανοί να γυρίσουν σπίτια τους, αφήνοντάς τους περισσότερους από αυτούς, όπως οι ίδιοι καταγγέλουν, να περιμένουν μέχρι την ερχόμενη Κυριακή.

Εξοργισμένοι, μιλώντας σε βρετανικά μέσα ενημέρωσης, οι Βρετανοί που εγκλωβίστηκαν στην Κέρκυρα, κάνουν λόγο για αδιαφορία από την πλευρά της εταιρείας, αναφέροντας, μάλιστα, ότι κάποιοι από αυτούς έχουν ξεμείνει από λεφτά, άλλοι από τα φάρμακά τους, ενώ κάποιοι άλλοι έχασαν ακόμη και τις δουλειές τους!

Σεβασμός στην ανεξιθρησκεία αλλά ξεμπρόστιασμα στην υποκρισία...

Το ότι ο Α.Τσίπρας προσπαθεί να μπεί στην θρησκευόμενη μάζα των Ελλήνων είναι κοινό μυστικό...

Η Υποκρισία όμως ΔΕΝ μπορεί να κρυφτεί...

Όλα για την καρέκλα ...

Το μισό της αξίας τους έχασαν τα ακίνητα από το 2008...

Από το τρίτο τρίμηνο του 2008, οπότε η κρίση εμφανίστηκε στην ελληνική οικονομία, μέχρι το δεύτερο τρίμηνο της φετινής χρονιάς, οι τιμές των ελληνικών ακινήτων υποχώρησαν σε ποσοστό 41,6%, σε πραγματικούς όρους βάσει συναλλαγών που πραγματοποιήθηκαν με τη διαμεσολάβηση των τραπεζών.

Ωστόσο, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε, χθες, κατά το 15ο συνέδριο Prodexpo ο υπεύθυνος τμήματος ανάλυσης αγοράς ακινήτων της Τράπεζας της Ελλάδος Θοδωρής Μητράκος, βάσει των στοιχείων των μεσιτών, η πτώση των τιμών άγγιξε κατά το ίδιο χρονικό διάστημα το 50% στις κατοικίες και το 54% στα επαγγελματικά ακίνητα.

Ειδικότερα (βάσει των στοιχείων των μεσιτών) οι τιμές υποχώρησαν 53% στα γραφεία, 55,1% σε ακίνητα retail και 53,8% στους αποθηκευτικούς χώρους.

Πλέον, όπως ανέφερε ο οικονομολόγος, οι ρυθμοί πτώσης τείνουν να υποχωρούν: το δεύτερο τρίμηνο οι τιμές υποχώρησαν 7,3%, έναντι 8,5% το πρώτο τρίμηνο και 10,8% το 2013.

Ο κ Τσιπρας, η κ Βούλτεψη , ο Α Παπανδρέου και οι θεσμοί...

Είναι η αλήθεια πως όταν ο κ Τσιπρας, μιλεί στο φεστιβάλ της νεολαίας του κόμματος του , θυμάται τις δίκες του εποχές στην ΚΝΕ και στα αντίστοιχα Φεστιβάλ.
Όποτε και μερικοί «βερμπαλισμοί» και μερικές  υπερβολές καθώς και τραβηγμένες φράσεις και θέσεις μπορούν να δικαιολογηθούν.
Κανεις δεν πρόκειται να το κατηγορήσει γι αυτό, ιδίως όταν μιλά στην νεολαία του κόμματος του.
 Εξάλλου , ως συνήθως όλοι οι αρχηγοί κόμματων , όταν μιλούν στα στελέχη της νεολαίας τους, θελουν να δείξουν ότι είναι κοντά τόπος. Έτσι είτε βάζουν στον λόγο τους φράσεις της «νέας γενιάς» ( όπως το «τρολάρισμα» που είπε ο Πρόεδρος του ΣΥΝ), είτε αποδέχονται προτάσεις και θέσεις εξωπραγματικές , μια και πολλά σφύρες οι νέοι ζουν σε ένα ιδεατό κόσμο και οι θέσεις τους είναι κάτι σαν την ευχή για «παγκόσμια ειρήνη».
  Όμως από αυτό το σημείο μέχρι του σημείου να φτάνεις να λες ότι «τη ψήφο εμπιστοσύνης τη δίνει ο λαός» έχει μεγάλη διάφορα.  Και βέβαια ο λαός έχει το τελικό λόγο στις κοινωνίες που λειτουργούν δημοκρατικά.
 Και βέβαια ο λαός αποφασίζει για το ποιος  και πως θα κυβερνήσει την χώρα , για το ποιες αποφάσεις και κατευθύνσεις θα πάρει.

Διεθνώς ανταγωνιστικοί, αλλά πώς;

«Το πρόβλημα της οικονομίας μας δεν ήταν πρωτίστως δημοσιονομικό, αλλά το χρόνιο παραγωγικό πρόβλημα. Το μοντέλο μας δεν είναι βιώσιμο. Πρέπει να βελτιώσουμε τις εξαγωγικές μας επιδόσεις, να τονώσουμε την εξωστρέφεια της οικονομίας». Αυτά τα πολύ σωστά φέρεται ειπών ο κ. Γιάννης Δραγασάκης («Τα Νέα», 26/9). Και έχουν ιδιαίτερη σημασία γιατί τα είπε ο εισηγητής του οικονομικού προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς μάλιστα οι δημοσκοπήσεις φέρουν το κόμμα να διεκδικεί την εξουσία με σοβαρές πιθανότητες. Το ότι τα εννοεί είναι προφανές, καθώς είναι και καλός οικονομολόγος και διόλου λαϊκιστής. Το αν αυτά τα υιοθετεί και το κόμμα του είναι προς απόδειξιν. Γιατί για να επιτευχθεί βιωσιμότητα της ελληνικής παραγωγικής μηχανής και να γίνει εξωστρεφής, δηλαδή διεθνώς ανταγωνιστική και με αξιόλογες εξαγωγικές επιδόσεις, θα πρέπει να εξασφαλισθούν μερικές βασικές  προϋποθέσεις.

Δεν θα δώσω έμφαση στο χαμηλό κόστος εργασίας, επειδή αυτό έχει ήδη επιτευχθεί, και μάλιστα με βίαιο τρόπο και έχει υποβιβασθεί απότομα και δραματικά. Συμβάλλει σε αυτό και η μαύρη εργασία Ελλήνων και μεταναστών. Αλλά αυτό διόλου δεν αρκεί, όπως πολλοί νομίζουν. Διότι έχουμε ήδη το υψηλότερο κόστος ενέργειας που απειλεί να το αυξήσει ο ΣΥΡΙΖΑ με τις διανομές δωρεάν ρεύματος.

Η πατρίδα μας, τα αλλαντικά της και ο μπαρμπα-Φώτης...

Στο βάθος έπαιζε η τηλεόραση, χωρίς να της δίνει σημασία κανείς στο σπίτι ― την είχαμε ανοίξει περιμένοντας τις ειδήσεις. Την προσοχή μου όμως τράβηξε ο ήχος μιας διαφήμισης. Ο στομφώδης πατριωτικός τόνος του εκφωνητή, που μιλούσε δοξαστικά «για αυτόν τον λαό» (εμάς τους Ελληνες), που έχει αυτό, έχει εκείνο, έχει το άλλο κ.λπ. «Σ’ αυτό τον λαό αξίζει το καλύτερο», κατέληγε ο ύμνος προς τον λαό, οπότε εγώ από περιέργεια πετάχτηκα ώς το δωμάτιο με την τηλεόραση, για να προλάβω τη διαφήμιση και να δω επιτέλους τι είδους προϊόν μπορεί να διαφημίζεται με τέτοιο πατριωτικό στόμφο. Οπως διαπίστωσα, η διαφήμιση αφορούσε... λουκάνικα, πάριζες, μορταδέλες και άλλα συναφή ―και νοστιμότατα, δεν αμφιβάλλω― εδέσματα μιας αλλαντοποιίας. Η τελευταία σκηνή που πρόλαβα έδειχνε ένα ωραίο ελληνικό γλέντι με φόντο το ειδυλλιακό τοπίο ενός νησιού και η διαφήμιση έκλεινε με ένα ζουμ της κάμερας σε έναν τύπο, που διπλώνει μερακλίδικα μια φέτα ζαμπόν μέσα στο χέρι του, ανοίγει μια στοματάρα να, μετά συγχωρήσεως, και τη χλαπακιάζει.

Η ΝΔ για τις ολοκληρωτικές πρακτικές των τΣΥΡΙΖΑιων...

«Όπως αποκάλυψε ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κος Αλέξης Μητρόπουλος χθες στην εκπομπή του κου Χατζηνικολάου, αλλά και παραδέχθηκε ο εκπρόσωπος τύπου κος Σκουρλέτης, σήμερα το πρωί στο ραδιόφωνο του SKAI, ο ΣΥΡΙΖΑ με κεντρική πολιτική του γραμμή αποφάσισε να απαγορεύσει στους βουλευτές και τα στελέχη του να εμφανίζονται στην τηλεόραση μαζί με τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο της Ν.Δ. κ. Άδωνι Γεωργιάδη.

Η πρωτοφανής αυτή απόφαση έρχεται σε συνέχεια παρόμοιας απόφασης στοχοποίησης και αποκλεισμού συγκεκριμένων δημοσιογράφων, τηλεοπτικών εκπομπών και των εκπομπών της ΝΕΡΙΤ.

Είναι πλέον προφανές ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να κρύψει το αληθινό αντιδημοκρατικό του πρόσωπο.

Ρέντσι: Η μεγάλη σύγκρουση με τα συνδικάτα της Ιταλίας...

Κάθε άλλο παρά εύκολος αποδεικνύεται ο δρόμος των μεταρρυθμίσεων και των περικοπών και στην Ιταλία, που διέρχεται μια από τις μεγαλύτερες οικονομικές κρίσεις μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και βλέπει το ΑΕΠ της να συρρικνώνεται, με το δημόσιο χρέος να προβλέπεται ότι θα ανέλθει φέτος στο 131,6% του ΑΕΠ και το 2015 στο 133,4%.

Ο πρωθυπουργός Ματτέο Ρέντσι βρίσκεται αντιμέτωπος με τα συνδικάτα, που διαφωνούν με το νέο νόμο που προβλέπει περισσότερη ευελιξία στις εργασιακές σχέσεις, αλλά και με την αριστερή πτέρυγα του κόμματός του.

Στο επίκεντρο βρίσκεται το Άρθρο 18 του εργασιακού κώδικα, το οποίο προστατεύει τους εργαζόμενους στις επιχειρήσεις με προσωπικό που ξεπερνά τους 15 υπαλλήλους και ειδικά στις μεγάλες επιχειρήσεις από τις άδικες και καταχρηστικές απολύσεις χωρίς βάσιμη αιτία, κατοχυρώνοντας το δικαίωμά τους να λαμβάνουν αποζημιώσεις όταν απολύονται για επιχειρησιακούς λόγους.

Περιμένουμε από τους λύκους να σώσουν τα πρόβατα...

Αν κάποιος είχε ένα περίπτερο και το χρεοκόπησε δεν του αναθέτεις να διευθύνει ένα σούπερ μάρκετ. Πόσω μάλλον αν εκτός της χρεοκοπίας στη διαχείριση του περιπτέρου υπάρχουν και υποψίες για μαύρα χρήματα και άλλες απάτες.
Αυτό είναι το πρόβλημα της Ελλάδας. Από κάποιους που έχουν αποδείξει και αποδεικνύουν καθημερινά πως δεν μπορούν να διαχειριστούν ούτε τα οικονομικά των κομμάτων τους και των συνδεδεμένων με αυτά επιχειρήσεων, περιμένουμε να μας βγάλουν από τη χρεοκοπία και να βάλουν τις βάσεις για οικονομική ανάπτυξη.

Δεν είναι τυχαίο που τριάντα χρόνια τώρα περιμένουμε να πέσουν οι τιμές, παλιότερα με τα «καραγκιοζιλίκια» του Κίμωνα Κουλούρη, τώρα με τα ανάλογα του Γιακουμάτου και πιθανόν προσεχώς με τα διατάγματα κάποιου «κομαντάτε» Στρατούλη. Από το κακό στο χειρότερο...

Δεν χρειάζεται να πάμε μακριά, η χρεοκοπία του ελληνικού κράτους και της ελληνικής οικονομίας έχει από χρόνια προαναγγελθεί από τη χρεοκοπία των ίδιων των κομμάτων που κυβέρνησαν τη χώρα.
Το τι μας περιμένει με το ΣΥΡΙΖΑ έχει ήδη προαναγγελθεί με τον τρόπο που διαχειρίζεται τα οικονομικά των συνδεδεμένων με αυτόν επιχειρήσεων. 

Ολόκληρη η Εγκύκλιος για: Φορολογική μεταχείριση παροχών σε είδος του άρθρου 13 του ν.4172/2013...

Με τις διατάξεις της παρ.1 του άρθρου 12 του ν.4172/2013 ορίζεται ότι το ακαθάριστο εισόδημα από μισθωτή εργασία και συντάξεις περιλαμβάνει τα πάσης φύσεως εισοδήματα σε χρήμα ή σε είδος που αποκτώνται στο πλαίσιο υφιστάμενης, παρελθούσας ή μελλοντικής εργασιακής σχέσης.

Με τις διατάξεις της παρ. 2 του άρθρου 12 του ν.4172/2013 ορίζονται περιπτώσεις, για τις οποίες θεωρείται ότι υφίσταται εργασιακή σχέση, και κατά συνέπεια το εισόδημα που αποκτάται από τα πρόσωπα των περιπτώσεων αυτών θεωρείται ως εισόδημα από μισθωτή εργασία και συντάξεις.

Περαιτέρω, με τις διατάξεις του άρθρου 13 ν. 4172/2013 προσδιορίζονται οι παροχές σε είδος που λαμβάνει ένας εργαζόμενος ή συγγενικό του πρόσωπο ή κατά περίπτωση όπου ρητά προβλέπεται στο νόμο ένας εταίρος ή μέτοχος και οι οποίες συνυπολογίζονται στο φορολογητέο εισόδημα από μισθωτή εργασία και συντάξεις.

Ειδικότερα, επί του άρθρου 13 του ν. 4172/2013 και με δεδομένο ότι, όταν μία παροχή δίνεται αποδεδειγμένα για την εκτέλεση εργασίας, δεν θεωρείται εισόδημα από μισθωτή εργασία, σας γνωρίζουμε τα ακόλουθα:

Νόμιμα τα έργα αλλά 10 χρόνια μετά το πέρας τους !!!

Νόμιμες και με τη... βούλα είναι πια όλες οι κατασκευές στο ΟΑΚΑ, μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας τακτοποίησης των αυθαίρετων κατασκευών που είχαν υλοποιηθεί χωρίς έκδοση οικοδομικής άδειας.
Η ρύθμιση έγινε σε εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 29 του νόμου 4178/2013 (ΦΕΚ 174/Α/8-8-2013) «Αντιμετώπιση της αυθαίρετης δόμησης - Περιβαλλοντικό Ισοζύγιο και άλλες διατάξεις», η οποία συμπεριλήφθηκε στο νόμο μετά από συνεργασία του υφυπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού Γιάννη Ανδριανού με τον τότε αναπληρωτή υπουργό, Σταύρο Καλαφάτη.

Να σημειωθεί ότι για το διάστημα που αυτές οι κατασκευές παρέμεναν αυθαίρετες δεν μπορούσαν να υλοποιηθούν έργα συντήρησης και επισκευής, ενώ για συντήρηση των μεταλλικών κατασκευών Καλατράβα, που είχε να γίνει από το 2004, έχουν προβλεφθεί 8 εκ. ευρώ από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων της Περιφέρειας Αττικής.

«Αλλάζουν όλα εδώ κάτω με ορμή, τι να καταλάβουμε οι φτωχοί»…..

 Η περίοδος που διανύουμε , ίσως είναι η πιο «ρευστή» πολιτικά περίοδος όχι μόνον από την μεταπολίτευση και μετά αλλά ίσως και από το 1950-60 και μετά.
 Οι αλλαγές που γίνονται όχι μόνον στο πολιτικό σύστημα, στα κόμματα και το πολιτικό προσωπικό, αλλά και στην ίδια την κοινωνία , είναι πρωτόγνωρες Παράλληλα είναι και αλλαγές μη προβλέψιμες και αυτό γιατί αλλάζουν τα δεδομένα , οι διαθέσεις των πολιτών, η μάτια με την οποία βλέπουμε τα γεγονότα. Και βέβαια αλλάζουν με πολύ γρήγορο ρυθμό και όλα όσα θεωρούσαμε δεδομένα για δεκαετίες.
 Παράλληλα, αυτό που σήμερα φαίνεται βέβαιο και σίγουρο, αύριο μπορεί όχι να είναι μόνον ξεπερασμένο αλλά και εκτός οποιασδήποτε σκέψης εκείνη την στιγμή. Και λίγες μέρες αργότερα να έρχεται πάλι στο προσκήνιο με δυναμική.
 Αυτό αφορά τα δεδομένα, τις προοπτικές , τις προτάσεις και την αποδοχή τους από την κοινωνία και βέβαια και τα ίδια τα πρόσωπα.

Μούχλα και... βιβλιοποικιλότητα...

Σε ό,τι αφορά το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ για τον πολιτισμό, μακάρι να μπορούσαμε να παραφράσουμε τον Σάμιουελ Τζόνσον και να πούμε ότι «είναι καλό και πρωτότυπο. Αλλά το μέρος που είναι καλό δεν είναι πρωτότυπο και το μέρος που είναι πρωτότυπο δεν είναι καλό». Περισσότερο με μπροσούρα της δεκαετίας του ’80 μοιάζει, πασπαλισμένη με μεγάλες λέξεις («βιβλιοποικιλότητα»!) και πολλά έξοδα. Δηλαδή πώς μπορεί μια πολιτική να έχει στόχο τη «διαρκή επικοινωνία με τις διεθνείς εξελίξεις και διάλογο με τους εκφραστές τους»; Αυτό το κάνουν καθημερινά διά του Διαδικτύου χιλιάδες παιδιά χωρίς καμιά κρατική βοήθεια και παρέμβαση, με μια διαδικασία που λίγο πριν στο ίδιο κείμενο χαρακτηρίστηκε «πολιτιστικός ιμπεριαλισμός».