Από τη στιγμή που γράφεται το σημείωμα αυτό ως την ημέρα που θα δημοσιευθεί στο «Βήμα» μπορεί να έχουν συμβεί σημεία και τέρατα.
Από την εξέγερση στην οποία καλεί ο κ. Καμμένος και το
λιντσάρισμα όσων
τολμούν να διαφωνούν με τον χυδαίο λαϊκισμό του, τις κρεμάλες της Χρυσής Αυγής και
πυρπολήσεις από τους κουκουλοφόρους-αντάρτες των πόλεων ως την
απελευθέρωση του πολυδολοφόνου Ξηρού, όπως ζήτησε ο ΣΥΡΙΖΑ με τη
μονομερή φιλανθρωπία του προς τους τρομοκράτες της
Αριστεράς.
Το ότι μέσα σε αυτή την αντάρα μπορεί να προκύψει και η ιλαρότητα από μίαν ακόμη
απύθμενη βλακεία τύπου Μιχάλη Λιάπη δεν μπορεί, φοβούμαι, να ανακόψει την πορεία μας προς
μια νέα εμφύλια αλληλεξόντωση. «Είναι ώρες που λέει κανείς ότι αυτή η χώρα δεν σώζεται, όχι αποκλειστικά εξαιτίας της ανικανότητας της πολιτικής τάξης αλλά κυρίως γιατί
η ίδια δεν θέλει να σωθεί» υποστηρίζει τεκμηριωμένα ο καλός συνάδελφος Αγγελος Στάγκος («Καθημερινή», 15/12).