Με τον Αδωνι στο παρελθόν έχουμε φάει τα μουστάκια μας στο antinews. Του είχα κάνει σκληρή κριτική, μπήκε, απάντησε και είχαμε έναν δημόσιο, σκληρό αλλά ευθύ διάλογο. Τον είχα μεμφθεί για θέσεις δικές του και την πολιτεία του ΛΑΟΣ, για έλλειψη μέτρου και για το στιλ με το οποίο πούλαγε τα βιβλία του.
Βέβαια, όταν το ξανασκέφτηκα, βιβλία πουλάει ο άνθρωπος, όχι πρέζα ή ψευτοαριστεροσύνη. Τον Θουκυδίδη, τον Ηρόδοτο, τον Αρριανό, τον Ομηρο στις εκδόσεις του τους έχω και τους ξαναδιαβάζω κάθε χρόνο. Τον ξέρω πάνω από 20 χρόνια, όταν πιτσιρικάς κι ορφανός αγωνιζόταν να συντηρήσει εαυτόν και τ’ αδέρφια του, κρατώντας την οικογενειακή εκδοτική επιχείρηση όρθια με νύχια και με δόντια.
Αρα, πρώτον, έχει ένσημα. Πολλά κι αληθινά. Ξέρει τι εστί βερίκοκο. Επίσης μια φίλη, αριστερή και ιδιαίτερα αυστηρή ως ακαδημαϊκή δασκάλα, ήταν καθηγήτριά του στη Φιλοσοφική. Μου είπε λοιπόν πέρυσι: «Ξέρεις, δεν συμφωνώ μαζί του αλλά είναι ο μόνος που του είχα βάλει άριστα, γιατί απλούστατα ήταν ο καλύτερος φοιτητής μου». Δεν το πέρασα στο ντούκου.
