Ξεπούλημα δεν είναι. Δεν μοιάζει όμως και με το δόγμα αποκρατικοποιήσεων Θάτσερ. Ούτε και με αυτές των Πολωνών, Ούγγρων και Ρουμάνων. Και αν δεν χάναμε, στον "πολιτικό τζόγο", την εμπιστοσύνη των επενδυτών θα είχαμε μεγαλύτερα κέρδη. Αντίθετα τα 20 χρόνια καθυστέρησης στην πώληση, αποτυχημένων, μονίμως ζημιογόνων και "κλινικά νεκρών" κρατικών μονοπωλίων περιέπλεξαν περισσότερο τις παθογένειες της οικονομίας μας.
Τα λέγαμε και τις προάλλες από τη στήλη. Η ΔΕΗ έψαχνε στρατηγικό επενδυτή να εκσυγχρονίσει την παραγωγή και τη διανομή της από το 2000.
Το 2005 οι Γερμανοί μας προσέφεραν σχεδόν "γη και ύδωρ" να μπουν στο σύστημα ως επενδυτές. Δεν μπήκαν ποτέ. Δεν τους ήθελαν οι Φωτόπουλοι και τα παλληκάρια της ΓΕΝΟΠ.
Ο τότε πρόεδρος της ΔΕΗ, Τάκης Αθανασόπουλος, μόλις που γλύτωσε το λαϊκό δικαστήριο. Την ηλεκτρική καρέκλα. Και να σκεφτούμε ότι η "φιλελεύθερη" Νέα Δημοκρατία τον έδιωξε νύχτα... Έτσι την διέταξαν οι Φωτόπουλοι.
Λίγο πριν είχαν απολύσει άλλους δύο Προέδρους. Πάλι σε εφαρμογή "συμφώνου μη επιθέσεων" με την ΓΕΝΟΠ του ΠΑΣΟΚ που ήδη "κορτάριζε" και με τον ΣΥΡΙΖΑ.
Το κρατικό μονοπώλιο φυσικού αερίου της ΔΕΠΑ ήταν που φορτώθηκε (πάλι με κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας) τα φέσια των (τότε) κρατικών λιπασμάτων σε φυσικό αέριο. Τα φέσια που ακόμη ταλανίζουν την ΔΕΠΑ και ένας Θεός ξέρει πως θα ξεμπλέξει.