Άγνοια κινδύνου, κυνισμός και τραπεζικές ελπίδες…

Αναμφίβολα η συμμετοχή των ιδιωτών (αν τελικά επιβεβαιωθεί) στις ανακεφαλαιοποιήσεις των ελληνικών τραπεζών αποτελεί ένα θετικό μήνυμα για το μέλλον της χώρας.
Τίποτα όμως δεν μας διασφαλίζει πως οι ξένοι μπορεί να κάνουν λάθος και να χάσουν πάλι τα χρήματα που θα επενδύσουν στην Ελλάδα.
Οι ιδιώτες που επενδύουν στην Ελλάδα μπορεί να χάσουν πάλι τα λεφτά τους όπως έγινε με όσους το έπραξαν στις δυο προηγούμενες ανακεφαλαιοποιήσεις.
Μια ματιά στις αποτιμήσεις τότε και τώρα είναι αρκετή για να αποδείξει του λόγου το αληθές...
Αν οι πιθανότητες να χάσουν ήταν μεγάλες, τότε γιατί συμμετείχαν στις προηγούμενες αυξήσεις κεφαλαίου;  Η απάντηση στο ερώτημα αυτό έχει να κάνει με τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των κεφαλαίων που συμμετείχαν και το ποσοστό του κεφαλαίου τους που ρίσκαραν στην Ελλάδα.
Πάντα υπήρχαν και θα υπάρχουν επιθετικά κεφάλαια τα οποία θα ποντάρουν ένα ποσοστό της τάξης του 1-2% του κεφαλαίου τους σε περιπτώσεις που έχουν σημαντικές πιθανότητες αποτυχίας όπως π.χ. η Ελλάδα.

Με την ελεύθερη αγορά ή με τους κρατιστές;

Αυτό το κράτος είναι ισχυρό και πρόκειται να γίνει ακόμη πιο ισχυρό. Είναι το κράτος που διόρισε τις καθαρίστριες στα Δικαστήρια, που καταδίκασε δίχως δίκη την Σαββαΐδου, που απαιτεί να του παραδώσετε μετρητά και τιμαλφή. Ένα κράτος – τέρας που αναπνέει από τους φόρους σας. Σταματήστε τους!

Μην έχετε αμφιβολία! Αν σε κάτι συμφωνούν απόλυτα οι πορφυρογέννητοι της γερμανικής πολιτικής εξουσίας με τους χαβαλετζήδες της ελληνικής αριστεράς είναι «η ανάγκη ενός δίκαιου φορολογικού συστήματος». Αυτός είναι πραγματικά ένας καλός λόγος για να αρχίσει κανείς να φοβάται για το τι μπορεί να του συμβεί.

Γιατί είναι δίκαιο να πληρώνει μία επιχείρηση υπέρογκους φόρους, την στιγμή που σε γειτονικές χώρες η αντίστοιχη φορολογία ξεκινάει από το… 1%; Ποιος είναι ο λόγος να ρισκάρει κάποιος σε μία νέα επένδυση και να προσφέρει έτσι θέσεις εργασίας στην κοινωνία, όταν ξέρει ότι θα προσφέρει στο κράτος εν είδει θυσίας εξευμενισμού περισσότερα από τα δύο τρίτα των πιθανών κερδών του;

Αιχμάλωτη των ιδεοληψιών της η κυβέρνηση...

«Η κυβέρνηση είναι όμηρος και αιχμάλωτη των ιδεοληψιών της και δεν μπορεί να προχωρήσει τις αναγκαίες πολιτικές παρεμβάσεις, που θα βγάλουν τη χώρα από την κρίση», τόνισε ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Ευάγγελος Μεϊμαράκης, μιλώντας την Κυριακή στην Αργολίδα.
Παράλληλα υπογράμμισε ότι «λίγες βδομάδες μετά τις εκλογές υπάρχει μια μεγάλη αγωνία και ανησυχία στους Έλληνες πολίτες, γιατί δεν ξέρουν τι τους ξημερώνει».

Πρόσφυγες και «λαθρομετανάστες»...

Η αντιπαράθεση του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα με τον βουλευτή της ΝΔ Γ. Κουμουτσάκο και η χρήση από τον τελευταίο του όρου «λαθρομετανάστης», οδήγησε πολλούς, κυρίως Αριστερούς συμπολίτες μας στα «κάγκελα». Είναι, όμως, όλοι αυτοί που μπαίνουν στις βάρκες για να φτάσουν στην Ελλάδα πρόσφυγες πολέμου; Είναι πολιτικά διωκόμενοι; Παρά το γεγονός ότι προέρχονται στην μεγάλη τους πλειοψηφία από χώρες με εμφύλια διαμάχη (Συρία, Αφγανιστάν, Ιράκ) είτε από άλλες  που ανοιχτά καταπιέζουν όσους σκέφτονται διαφορετικά (Ερυθραία, Ιράν), η κάθε περίπτωση είναι διαφορετική.

Η κυβέρνηση σπάει κάθε ρεκόρ ασυναρτησίας...Η γελοιότητα πιθανώς δεν τέλειωσε ακόμη…

Κάθε ρεκόρ ασυναρτησίας έχει καταρρίψει η κυβέρνηση στο θέμα του ΦΠΑ 23% στην ιδιωτική Εκπαίδευση. Ξεκίνησε βάζοντάς το στο μνημόνιο, αλλά όταν προεκλογικά ξεσηκώθηκε το σύμπαν, άρχισε να λέει διάφορα «παλαβά» του τύπου «οι δανειστές το επέβαλαν». Και όταν η Κομισιόν αποκάλυψε ότι η Αθήνα το επέλεξε, αντί για 23% ΦΠΑ στο μοσχαρίσιο κρέας, βγήκε ο Αλέξη Τσίπρας και είπε «παρακαλώ την υπηρεσιακή κυβέρνηση να το αποσύρει, θα βρούμε άλλο ισοδύναμο μέτρο»…

Ενοποίηση όλων των ταμείων... ΑΝ το έλεγαν αυτό οι "ΣαμαροΒενιζέλοι"...

Θα είχαν ξηλωθεί όλα τα πεζοδρόμια από τους "αγανακτισμένους" ...
Ενοποίηση όλων των κύριων ασφαλιστικών ταμείων, με πρόβλεψη για τη διατήρηση του ΟΓΑ και του ΝΑΤ «ως αυτοτελών νομικών προσώπων για την άσκηση των μη συνταξιοδοτικών τους αρμοδιοτήτων», προκρίνει ο υπουργός Εργασίας Γιώργος Κατρούγκαλος, όπως αναφέρει σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Ημερησία».
Όπως εξηγεί, θα επιδιώξει να δοθεί «ακόμη μια ευκαιρία σε όσα επικουρικά ταμεία θελήσουν να μετατραπούν σε επαγγελματικά ταμεία, προφανώς μετά από πλήρη αναλογιστική μελέτη και κάλυψη της δαπάνης καταβολής των συντάξεων και των συνταξιούχων».
Αναφορικά δε με τον καθορισμό των εισφορών, με δεδομένο ότι σε άλλα ταμεία είναι υψηλές και σε άλλα χαμηλότερες, ο κ. Κατρούγκαλος κάνει λόγο για ένα «εξαιρετικά περίπλοκο θέμα».
Σημειώνει πως «ενδεχόμενη μερική αναστροφή της μείωσης των εργοδοτικών εισφορών, στις οποίες προχώρησαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις χωρίς καμιά αναλογιστική μελέτη, θα επέτρεπε η προσαρμογή του δημοσιονομικού κόστους να μη θίξει τις συντάξεις».

Όχι άλλος λαϊκισμός...

Λού και α-=Λά...

Η λέξη που μου ήλθε σχεδόν αυτόματα στο μυαλό, ενώ άκουγα τα όσα έλεγε ο πρωθυπουργός χθες στην Βουλή απαντώντας στην ερώτηση του βουλευτή της ΝΔ Γ. Κουμουτσάκου για το προσφυγικό ήταν η λέξη «λαϊκισμός».
 Και είμαι βέβαιος ότι αυτή η λέξη έρχεται σε παρά πολλών το μυαλό, όταν ακούν τα όσα ο πρωθυπουργός της χώρας είπε στην Βουλή.
 Ο κ Τσίπρας, έκανε μια «λογοτεχνική» ομιλία, για την ακρίβεια κάποιος του έγραψε μια ομιλία με τέτοιο ύφος, προφανώς και γιατί δεν ήθελε να μπει στην «πράξη» του προβλήματος αλλά και γιατί σε αυτή την «πράξη» δεν έχει κάνει τίποτε ως κυβέρνηση εδώ και τόσους μήνες.

Υποκριτές και Φαρισαίοι...

Ενα φάντασμα πλανιέται πάνω από τον ΣΥΡΙΖΑ. Το φάντασμα της υποκρισίας. Aυτή πλανάται παντού, ειδικά όταν η Πρώτη Φορά κατακρίνεται για τις άστοχες επιλογές της και τις ατυχέστερες δηλώσεις των στελεχών της. Ετσι μετά τις δηλώσεις του κ. Νίκου Φίλη, η «Αυγή» κυκλοφόρησε με τίτλο «Μέτωπο υποκρισίας για τις “πενταροδεκάρες”» (22.10.2015). Από κοντά αρθρογράφος τονίζει ότι «ιδεοληπτικός και υποκριτικός είναι ο πόλεμος που εξαπέλυσε εναντίον του ο θίασος της πενταροδεκάρας» («Αυγή», 25.10.2015). Προ ολίγων ημερών η ίδια εφημερίδα είχε κύριο άρθρο με τίτλο «Υποκρισία με την ανεξαρτησία» της Γενικής Γραμματείας Εσόδων, στο οποίο έγραφε: «Είναι απόλυτα υποκριτικό να σκίζουν διάφοροι τα ιμάτιά τους για την παραβίαση της ανεξαρτησίας της υφιστάμενης Γραμματείας, όταν ένας υπουργός και μία κυβέρνηση είναι αυτοί που επιλέγουν –έστω μετά από μια “ανοιχτή διαδικασία”– τον/την επικεφαλής της» (20.10.2015). «Διγλωσσία και υποκρισία!» καταλόγισε ο βασικός αρθρογράφος της ίδιας εφημερίδας, κ. Θανάσης Καρτερός, στη Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ διότι «ασκούν αντιπολίτευση από αριστερά! Μάλιστα!

Τροχονόμοι της διαπλοκής και δράκοι της ενημέρωσης...

Πανηγυρίζει και θριαμβολογεί ο ΣΥΡΙΖΑ ότι τάχα με το νόμο για τα κανάλια «βάζει τάξη στο τηλεοπτικό τοπίο» και πολεμάει τους «ολιγάρχες».

Επειδή με ένα γκεμπελικής, παπαδοπουλικής έμπνευσης νομοθέτημα επιβάλλει την… διαφάνεια!

Και ήταν τόση η χαρά τους, που δεν μπορούσαν να την κρύψουν.

Ο ένας μετά τον άλλον οι υπουργοί, από το βήμα της Βουλής, αποκάλυψαν τις πραγματικές τους προθέσεις.

Προκειμένου να στηρίξουν το εξάμβλωμα, έκαναν το λάθος να αναφερθούν σε ρεπορτάζ που δεν τους άρεσαν και κανάλια που (τάχα) δεν τους στήριξαν.

Επομένως, όταν έλεγαν ότι θα βάλουν τάξη, το εννοούσαν.

Δεν εννοούσαν δηλαδή ότι θα βάλουν τάξη στις τηλεοπτικές άδειες (αυτό έτσι κι’ αλλιώς δεν θα μπορούσαν να το κάνουν), αλλά ότι θα βάλουν τάξη στην ενημέρωση.

Και με γκεμπελικό τρόπο αποφάσισαν πως είναι δυνατόν σε μια δημοκρατική χώρα ο υπουργός αρμόδιος για τον Τύπο όχι μόνο να γίνεται «καναλάρχης», αλλά και να κρατά στα χέρια του τις άδειες, να ορίζει τον αριθμό τους, να ορίζει το τίμημα.

Φυσικά, ο σκοπός είναι άλλος.

Γιατί θα αποτύχει (και αυτή) η Κυβέρνηση...

Τα στοιχεία που ανακοίνωσε ο ΟΟΣΑ είναι συγκλονιστικά. Η πτώση του κατά κεφαλήν ΑΕΠ στην Ελλάδα από το 2007 έως το 2015 έφτασε το 27,5%. Η ανεργία παραμένει σε ανεμοδαρμένα ύψη και αναμένεται (μετά την εν εξελίξει φοροκαταιγίδα) να αυξηθεί κι άλλο. Καθώς μπαίνουμε στο 2016, όχι μόνο δεν υπάρχει προοπτική ανάκαμψης αλλά είναι βέβαιο πως η κατηφόρα θα συνεχιστεί, ίσως και πιο απότομα. Στη διάρκεια του επόμενου χρόνου θα φλερτάρουμε με τα δύο τρομακτικά τριαντάρια: σωρευτική πτώση του ΑΕΠ κατά 30% και ανεργία 30%, διπλάσια για τους νέους. Αυτά είναι νούμερα που συναντά κανείς σε χώρες μετά από πόλεμο, ιδίως μετά από πόλεμο που έχουν χάσει.

Πώς θα θυμούνται τα παιδιά μας μετά από δεκαετίες αυτήν την περίοδο; Με ποιον τρόπο θα ερμηνεύουν οι ιστορικοί αυτήν την «ειρηνική καταστροφή»; Ποιοι θα θεωρηθούν υπεύθυνοι γι’ αυτό το έγκλημα;

Ήρθε η ώρα του πικρού «λογαριασμού» για τον Τσίπρα…

Η κυβέρνηση δείχνει σαν να μην έχει καταλάβει τι συνέβη από τον Ιανουάριο έως τον Ιούνιο, όταν η χώρα βρέθηκε με το ενάμισι πόδι εκτός ευρώ. Συνεχίζει στην ίδια λογική, προσπαθώντας να διαπραγματευτεί εκείνα τα οποία η ίδια συνομολόγησε στο μνημόνιο του καλοκαιριού.

Αποτέλεσμα: οι Γερμανοί έστειλαν τον Λετονό αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκή Επιτροπής Βάλντις Ντομπρόβσκις να εξηγήσει ότι δεν γίνεται να αλλάξει τίποτα από όσα έχουν ήδη συμφωνηθεί. Και να προειδοποιήσει ότι αν δεν ληφθούν αμέσως όλα τα μέτρα, δεν θα εκταμιευτεί η δόση των 2 δισ ευρώ, δεν θα ανακεφαλαιοποιηθούν οι τράπεζες και, συνεπώς, θα κινδυνεύσουν με κούρεμα οι καταθέσεις.

Wolfgang Schaeuble: ο "μπαμπούλας" του ΣΥΡΙΖΑ...

Σχετικό "Χιούμορ ποιότητας" της   ΑΒγής του Φίλη ... 

Καθυστέρησαν ένα εξάμηνο την συμφωνία. Πληρώνουμε την καθυστέρηση με πρόσθετα 30 δισ. Υπέγραψαν 48 προαπαιτούμενα για τα 3 δισ. του Οκτώβρη. "Ξέχασαν" τα προαπαιτούμενα κάπου στα 12. Ρισκάρουν την πρώτη δόση. Και τι κάνει η πρώτη φορά αριστερά... Βγάζει από την ντουλάπα τον "μπαμπούλα" Schaeuble που τους κυνηγάει... Είναι ή δεν είναι τσίρκο;
Πληρώσαμε τον Βαρουφάκη και τις ανοησίες του στις Βρυξέλλες και στο Βερολίνο με 30 δισ. ευρώ και φορτωθήκαμε δανεικά 86 δισ. ευρώ αντί 56 δισ. που θα δανειζόμαστε αν ο Τσίπρας δεν έπαιζε τους ζουρνάδες... και τα νταβούλια και αν ο Βαρουφάκης δεν έκοβε τον ύπνο... των δανειστών με την απειλή ότι η Ελλάδα μπορεί και να φύγει από το ευρώ.
Στέναξαν το καλοκαίρι τα ασφαλιστικά Ταμεία, οι Δήμοι, τα κρατικά Νοσοκομεία και τα Σχολεία ενώ καθυστέρησαν οι συντάξεις για να βρούμε λεφτά να πληρώσουμε την δόση του ΔΝΤ ώστε να κάνει ο Βαρουφάκης τον καμπόσο αλλά στον ΣΥΡΙΖΑ δεν πήραν τίποτε χαμπάρι...

Και τα ελληνοτουρκικά στην εικόνα...

Π​​ριν από είκοσι χρόνια, τα λέγαμε «εθνικά θέματα» (κακώς, αλλά ας είναι καλά ο πρόεδρος Αντώνης και το Μακεδονικό του...) και ήσαν τα μόνα που άξιζαν τον τιμημένο προσδιορισμό «εθνικά». Ολα τα άλλα, τα Δημόσια Οικονομικά, η Υγεία, η Παιδεία κ.λπ., όλα αυτά δηλαδή που συνιστούν το κράτος μας που κατέρρευσε με τη χρεοκοπία, ήσαν δευτερεύοντα για τους πολλούς, αδιάφορα και αφημένα στη ρουτίνα του λαϊκισμού αριστερού ή δεξιού.

Εκτοτε έγιναν πολλά: η ανάπτυξη της δεκαετίας του 1990, στην πορεία προς το ευρώ, καθώς και το παρελκόμενο life-style, που εξέφραζε τις ανάγκες μιας κοινωνίας, η οποία ξαφνικά μάθαινε να απολαμβάνει πολυτέλειες άγνωστες μέχρι πρότινος, μας έστρεψαν αλλού. Η ευζωία έγινε το δικό μας American dream. Επειτα, ως γνήσιοι επαρχιώτες του κόσμου που είμαστε, την ψωνίσαμε με τους Ολυμπιακούς και, αφού τους κάναμε πολύ ωραία (αλλά με τι κόστος...), πιστέψαμε πια ότι είχαμε περάσει σε μία κατηγορία από την οποία υποβιβασμός δεν θα μπορούσε να γίνει. Εκεί ήταν το απόγειο της ιστορικής εποχής της Αστακομακαρονάδας, που έληξε απότομα το 2010 με το κακορίζικο στο Καστελλόριζο.

Επιστροφή στο (κακό) παρελθόν;

Το πρόβλημα με την σημερινή κυβέρνηση, δεν είναι ότι έχει πει πάρα πολλά ψέματα, ότι έχει υποσχεθεί στους πάντες τα πάντα και ότι  δεν μπορεί να κάνει σχεδόν τίποτε από όλα αυτά όσα προεκλογικά δήλωνε.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι δεν ξέρει, δεν μπορεί και ίσως δεν θέλει τελικά να «κυβερνήσει» αυτή την χώρα.
 Γιατί κυβέρνηση δεν είναι να αλλάζεις –κατά το δοκούν και χωρίς προετοιμασία- νόμους, γιατί έτσι θεωρείς ότι σε βολεύει (και αυτό είναι αμφίβολο πάντως) , ούτε να τοποθετείς δικούς σου ανθρώπους σε όποια θέση υπάρχει κενή ή την κανείς κενή για να τοποθετήσεις εκεί κάποιον δικό σου.

Κυβέρνηση σημαίνει από την μια έχω ένα συγκεκριμένο και κυρίως εφαρμόσιμο σχέδιο με προοπτική για την χώρα και από την άλλη διαχειρίζομαι την κατάσταση όσο πιο καλά μπορώ , με βάσει τα πραγματικά δεδομένα και όχι όσα θέλω, ελπίζω ή υποθέτω.

Οι επιλογές της « #proti_fora_aristera »...

Δ​​ύσκολα μπορεί να είναι κάποιος σήμερα αριστερός. Κυρίως επειδή «ο σοσιαλισμός», όπως είπε και η Μάργκαρετ Θάτσερ, «τελειώνει όταν τελειώσουν τα λεφτά των άλλων». Και τα λεφτά των αγορών για την Ελλάδα τέλειωσαν προ πολλών ετών. Μπορεί όμως η Αριστερά να είναι χρήσιμη σε εποχές οικονομικής δυσπραγίας; Αναμφίβολα, όταν προωθεί μέτρα πολιτικού φιλελευθερισμού που η ελληνική Δεξιά δεν αγγίζει λόγω ιστορικών αγκυλώσεων. Μην ξεχνάμε ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου, που τόσο προσπαθεί να μιμηθεί ο κ. Αλέξης Τσίπρας, είχε μια καταστροφική για την οικονομία πρώτη τετραετία, αλλά ταυτοχρόνως πέρασε και μέτρα εκσυγχρονισμού του οικογενειακού δικαίου (πολιτικός γάμος, αποποινικοποίηση της μοιχείας, αυτόματο διαζύγιο κ.λπ.).

Δυστυχώς, η «πρώτη φορά Αριστερά» δεν αποδεικνύεται μόνο παλαιολιθική στα οικονομικά. Είναι και αντιδραστική στα υπόλοιπα. Δεν θα αναφερθούμε μόνο στα πανηγύρια της 25ης Μαρτίου -«λαός, στρατός, εθνικολαϊκισμός»-, η συμπαραγωγή των οποίων ήταν του κ. Πάνου Καμμένου και της κ. Ρένας Δούρου. Υπάρχουν και πολλά άλλα που δείχνουν τον απύθμενο αμοραλισμό της κυβέρνησης σε ευαίσθητα για την Αριστερά ζητήματα. Εγραψε την περασμένη Κυριακή ο κ. Στέφανος Κασιμάτης: «Κατάπληξη προκάλεσε σε νομικούς κύκλους το πρόσωπο το οποίο επέλεξε η κυβέρνηση για τη θέση του προέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας. Πληροφορώ τους κατάπληκτους ότι ο πρωθυπουργός άκουσε τη “φωνή του Θεού”, ας το πούμε έτσι» (Καθημερινή 25.10.2015).

Το σίγουρο έσοδο...

Τελικά μπορεί να είναι τα τέλη κυκλοφορίας. Μια χαρά προορισμός για να καταλήξει ο ΦΠΑ που πάει να σκάσει επάνω στην εκπαίδευση. Η αυτοκίνηση είναι απόδειξη ευζωίας, θα έλεγε και ο Φίλης. Επίσης τα τσιγάρα και το αλκοόλ παραμένουν διαθέσιμα ως δεξαμενή άντλησης φορολογικών εσόδων με ισχυρή επένδυση ηθικής: η φορολόγηση σε αποτρέπει από την κατανάλωση και αυτό κάνει καλό στην υγεία, τη δική σου και του συστήματος. Κάτι τέτοιο, λοιπόν, θα γίνει. Θα εγγραφούν τα έσοδα στον προϋπολογισμό όπως τα σκουπίδια σπρώχνονται κάτω από το χαλί. Απόδοση; Κανένας δεν ξέρει. Αν αυξηθούν τα τέλη κυκλοφορίας, θα πολλαπλασιαστούν οι απηυδισμένοι που καταθέτουν πινακίδες. Και αν επιβαρυνθούν τσιγάρα και αλκοόλ, θα είναι σαν να επιδοτείται το λαθρεμπόριο. Τόσα χρόνια αυτά δεν συμβαίνουν; Τέλος πάντων, το θέμα μας δεν είναι πού θα επιβληθεί ο φόρος. Το θέμα μας είναι ο ίδιος ο φόρος, η λογική που οδηγεί στην επιβολή του.

Το μονοπάτι προς τον Τσαβισμό...

Ο ​​υπουργός Παιδείας ακόμη μια φορά κατέπληξε το πολυπληθές κοινό του. Προτείνει σε όσους γονείς δεν μπορούν να συνεχίζουν να πληρώνουν ιδιωτική εκπαίδευση για τα παιδιά τους να τα στείλουν στη δημόσια, ώστε με τον τρόπο αυτό να ασκήσουν πίεση στο κράτος να τη βελτιώσει. Πόσο αφελής σκέψη εκ μέρους του – λες και υπάρχουν γονείς που θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν τα παιδιά τους σαν ομήρους σε μια κατάληψη. Είναι βέβαια περίεργο ότι ο ίδιος έχει ένα παιδί και, παρ’ όλα αυτά, δεν έχει τη στοιχειώδη φαντασία για να καταλάβει πώς αντιλαμβάνονται οι περισσότεροι άλλοι την υποχρέωση προς τα παιδιά τους, ούτε όμως και τη συναισθηματική νοημοσύνη ώστε να επικοινωνήσει με όσους θέλουν να εξασφαλίσουν το καλύτερο για τη μόρφωση των παιδιών τους.

Η «Χώρα του Όχι»...

Τέτοιες μέρες, μέρες που η εθνική συλλογική μνήμη ξυπνά, κάθε χρόνο, θαρρείς μετά από έναν βαθύ λήθαργο, πολλά έρχονται στο νου.

Ηρωικές στιγμές, γεγονότα, δηλώσεις, ιστορικές ομιλίες, ιστορικά κείμενα.

Ένα απ’ αυτά είναι το περίφημο άρθρο του μεγάλου Γάλλου ακαδημαϊκού και συγγραφέα Μισέλ Ντεόν, ενός από τους σημαντικότερους φιλέλληνες.

Τίτλος του, «Η ψυχή της Ελλάδας δεν υπέκυψε ποτέ».

Ποιους εκπροσωπεί και για ποιους μεριμνά η νέα κυβέρνηση...

Ελάχιστα επισημάνθηκε, και ήδη λησμονήθηκε, ότι χάρη σε ένα απαράδεκτο εκλογικό σύστημα, όπως και στη νομοθετημένη μεθόδευση της αποτιμήσεως του εκλογικού αποτελέσματος, ο ΣΥΡΙΖΑ του κ. Αλέξη Τσίπρα κυβερνά εκπροσωπώντας μόλις το 19% του ελληνικού λαού! Και ιδού πώς.

Από το σύνολο των δικαιουμένων ψήφου σχεδόν το 46% απείχε. Και από το υπόλοιπο 54% που ψήφισε ο ΣΥΡΙΖΑ έλαβε το 36,4%. Αρα μόνο το 19% του συνόλου των εγγεγραμμένων που δικαιούνται ψήφο (ψηφισάντων και μη ψηφισάντων μαζί). Παρά δε το ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κατέλαβε νομίμως τις 145 από τις 300 έδρες στη Βουλή (χάρη και στο απαράδεκτο μπόνους των 50 εδρών) πάλι θα ήταν μειοψηφία χωρίς τους ΑΝΕΛ. Αν το 46% που δεν ψήφισε ισχυριζόταν τώρα ότι δεν το εκπροσωπεί η κυβέρνηση, καλείται να το βουλώσει.

Ούτε εμείς θα κλάψουμε αν ιδιωτεύσει ο Σπίρτζης ...

Χθες ο κορβανάς δεν είχε ούτε για τα οικογενειακά επιδόματα σε πολύτεκνους. Προμηθευτές του κράτους μένουν απλήρωτοι. Εξαγωγείς περιμένουν επιστροφές ΦΠΑ. Οι φορολογούμενοι πληρώνουν τις ζημιές κρατικών επιχειρήσεων. Και ο σύντροφος Σπίρτζης θέλει κράτος ολόρθο και ας το πληρώνουμε από την τσέπη μας. Με τέτοια κυβέρνηση πάλι σε εκλογές θα μας πας σύντροφε Τσίπρα.
Εάν δεν είναι σε εξέλιξη ένα νέο "ευφυές" αριστερό σχέδιο δουλέματος των κουτόφραγκών-δανειστών (βεβαίως και όλων μας) σε αυτά που συμφώνησε ο Αλέξης Τσίπρας για την αποκρατικοποίηση και τις ιδιωτικοποιήσεις έχουμε στα σκαριά νέα κυβερνητική διάσπαση. 

Από τη μια τους Τσίπρα, Παππά, Φλαμπουράρη, Σταθάκη, Τσακαλώτο και (κατά περίπτωση...) τον Δραγασάκη, να υποκλίνονται στις Βρυξέλλες στους Γιούνκερ και Ντράγκι. Στο Βερολίνο στην Μέρκελ. Και σε Παρίσι και Αθήνα στον Ολάντ υποσχόμενοι 9 ιδιωτικοποιήσεις "προκαταβολή" και 23 συνολικά με την συμφωνία.
Και από την άλλη τον Δρίτσα, τον Σπίρτζη, τον Σκουρλέτη και κάποιους ασήμαντους του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση, στην Βουλή και στην Ευρωβουλή να παριστάνουν τους "ζηλωτές" του κράτους – πατερούλη και της μισθοδοσίας των τρωκτικών από την τσέπη των φορολογούμενων. Ευτυχώς που έβγαλαν από την βιτρίνα τους Κουρουμπλή και Μπαλτά για να μην χαλάνε την εικόνα των υποκλίσεων.