Συγκρατημένη ανακούφιση προκάλεσαν οι αποφάσεις των κρατών-μελών της ευρωζώνης και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Πολύ περισσότερο γενναιόδωροι σε ύψος δανεισμού, σε μείωση επιτοκίων και σε «κούρεμα» των χρεών μας, ώστε να αποτραπεί η άναρχη πτώχευση και να δοθεί ο χρόνος να εφαρμόσουμε όσα συμφωνήσαμε κι εμείς για να εξυγιανθεί η οικονομία μας και να παύσει να φορτώνεται χρέη.
Τίποτα όμως δεν είναι σίγουρο αν προηγουμένως δεν εγκρίνει η ελληνική Βουλή τη νέα δανειακή σύμβαση που προβλέπει πολλά επώδυνα μέτρα: περικοπές μισθών και συντάξεων, ψαλίδισμα προνομίων, άνοιγμα προνομιούχων κλειστών επαγγελμάτων και ταυτόχρονα πολλή δουλειά από όλους και κυρίως από την εν διαλύσει κρατική μηχανή. Και με ένα πολιτικό προσωπικό που πρέπει να δει το φως της λύτρωσης και του εξαγνισμού, όπως ο διώκτης του χριστιανισμού Παύλος, με το όραμα στη Δαμασκό που τον μετάλλαξε σε Απόστολο των αρετών του χριστιανισμού.
Δεν υπερβάλλω, καθώς θα πρέπει να συντελεστεί ένα θαύμα στην ελληνική πολιτική σκηνή και στην ελληνική κοινωνία, ώστε να προληφθούν περαιτέρω δεινά και να ανοίξει ο δρόμος προς την ανάπτυξη και συνεπώς η δρομολόγηση προς μια νέα εποχή νοικοκυρέματος και ανάκτησης της ευημερίας.
