ΠΕΡΑΣΕ Η πρώτη κρυάδα; Άντε να δούμε τι θα γίνει και με τη δεύτερη. Διότι από εβδομάδα πιάνουμε το φορολογικό.
ΑΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑ καλά τον Παπανδρέου, η κυβέρνηση θεωρεί ότι το φορολογικό είναι μέρος του συνολικού πακέτου. Πολύ σωστά. Και ότι αυτό το φορολογικό είναι που θα κάνει το συνολικό πακέτο «πιο δίκαιο». Σωστό και αυτό.
ΑΛΛΑ ΥΠΟ μία προϋπόθεση: ότι η αύξηση των φορολογικών βαρών δεν θα αφορά μόνο εκείνους που πληρώνουν περισσότερα, αλλά κυρίως αυτούς που δεν πληρώνουν τίποτα! Και όλα όσα ακούω περί φορολογικών συντελεστών, απλώς επιβαρύνουν όσους πληρώνουν ήδη. Δηλαδή, τους μισθωτούς του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα, τα μεσαία στρώματα που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της οικονομίας μας.
ΕΔΩ, Η αντιπολίτευση έχει δίκιο: να κυνηγηθεί η φοροδιαφυγή ναι, αλλά χωρίς φοροεπιδρομή... Όχι για λόγους κοινωνικής μεγαλοψυχίας αλλά για λόγους οικονομικής σκοπιμότητας.
ΔΙΟΤΙ ΑΝ επιβαρυνθούν και άλλο οι μισθωτοί, αν κυνηγηθούν οι άνθρωποι που καταγράφουν ήδη εισοδηματικές απώλειες και κουβαλάνε ήδη φορολογικά βάρη, τι θα συμβεί; Θα στραγγαλιστεί η ιδιωτική κατανάλωση. Η χώρα θα βυθιστεί περισσότερο στην ύφεση. Και από τη Σκύλλα θα πέσουμε στη Χάρυβδη.
ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΟΜΑΙ ότι αυτός είναι ο εύκολος δρόμος. Και ότι πολλές κυβερνήσεις έως τώρα προτίμησαν να επιβαρύνουν όσους έχουν στο χέρι, παρά να κυνηγήσουν εκείνους που δεν ξέρουν πώς να τους πιάσουν. Είναι εύκολο, ίσως και πολιτικά πιο βολικό. Δεν είμαι καθόλου βέβαιος, όμως, ότι είναι δίκαιο και αποτελεσματικό.
«ΧΡΗΜΑΤΑ ΥΠΗΡΧΑΝ, ΠΟΥ ΠΗΓΑΝ;» ρώτησε για άλλη μια φορά ο Πρωθυπουργός στη Βουλή. Να απαντήσω εγώ, διότι δεν βλέπω κανέναν άλλον να προθυμοποιείται.
Ε, ΛΟΙΠΟΝ, πήγαν στις δημόσιες δαπάνες. Οι οποίες από το 2006 έως το 2009, μόνο μέσα σε τρία χρόνια, αυξήθηκαν πάνω από 20 δισ. ευρώ. Τι είπατε; Είναι ακριβώς τα λεφτά που μας λείπουν. Είναι τα λεφτά που ψάχνει το Σχέδιο Σταθερότητας. Είναι τα λεφτά για τα οποία μας κυνηγούν οι περίφημοι κερδοσκόποι.
ΤΙ ΕΓΙΝΑΝ τα λεφτά αυτά; Να το πω και αυτό. Τίποτα το χρήσιμο και τίποτα το παραγωγικό. Το ίδιο άθλιο κράτος μάς περιβάλλει, 20 δισ. ευρώ ακριβότερο. Τα λεφτά έγιναν επιδόματα και επιτροπές και υπερωρίες και βολέματα «κουμπάρων». Έγιναν υπηρεσίες και συμβούλια και ρουσφέτια και «μαύρες τρύπες» των ασφαλιστικών ταμείων που ξεπληρώνουν άλλα ρουσφέτια. Έγιναν έξοδα παραστάσεως και δαπάνες περιστάσεως.
ΚΑΙ ΕΡΩΤΩ: τώρα που ξέρουμε πού πήγαν τα λεφτά, μήπως έφτασε η στιγμή να τα φέρουμε πίσω; Εντάξει, θα προκύψουν ενδεχομένως συγκρούσεις και εντάσεις. Αλλά αυτό είναι η δουλειά μιας κυβέρνησης: να συγκρούεται υπέρ του δημοσίου συμφέροντος. Προσωπικά, άλλον δρόμο δεν βλέπω.
ΑΣΦΑΛΩΣ και είναι θετική η στάση του Σαμαρά στα θέματα της οικονομίας. Από την άλλη πλευρά, όμως, δεν νομίζω ότι ο αρχηγός της Ν.Δ. μπορούσε να κάνει κάτι διαφορετικό, όποιος κι αν ήταν σήμερα αρχηγός. Όταν μια παράταξη οδήγησε τη χώρα στη χρεοκοπία κι όταν αποχώρησε σε συνθήκες γενικής κατακραυγής, δύσκολα μπορεί τέσσερις μήνες αργότερα να παραδίδει μαθήματα πολιτικής οικονομίας.
















