Aναθεώρηση του Συντάγματος: Το δίλημμα της Νέας Δημοκρατίας...

Φαίνεται πως το άρθρο 32 που συνδέει την αδυναμία εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας με προσφυγή στις κάλπες, θα αναθεωρηθεί. Ετσι η επόμενη βουλή, με 151 ψήφους, μπορεί να ορίσει την σχετική διαδικασία, ώστε να αποφεύγονται οι πρόωρες εκλογές εξ αυτού του λόγου.

Συνεπώς, η επόμενη κυβέρνηση θα έχει ορίζοντα τετραετίας και με τις ψήφους των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ. Να υπενθυμίσω πως οι αλλαγές στο άρθρο 32 έλαβαν 224 θετικές ψήφους.

'Ομως η Νέα Δημοκρατία θα βρεθεί την επομένη των εκλογών μπροστά σε ένα δίλημμα, θεσμικό και πολιτικό. Θα επιδιώξει την υπερψήφιση της αναθεώρησης του σχετικού άρθρου και συνεπώς να κηρύξει την αναθεωρητική διαδικασία περαιωθείσα ή να την τορπιλίσει ώστε αυτή να αναλάβει ευθύς αμέσως την νέα, σύμφωνα με τις ιδεολογικές της αρχές;

Να υπενθυμίσω στον αναγνώστη, πως αν έστω και ένα άρθρο αναθεωρηθεί, τότε το Σύνταγμα θεωρεί πως η αναθεώρηση επιτεύχθηκε και η επόμενη μπορεί να ξεκινήσει μετά από πέντε  χρόνια. Αρα όλες οι προτάσεις της Νέας Δημοκρατίας, συμπεριλαμβανομένου και του άρθρου 16 για τα μη κρατικά πανεπιστήμια, μετατίθενται για το 2024.

«Πήραμε την κυβέρνηση, αλλά δεν πήραμε την εξουσία» ...

Και ούτε θα την πάρετε ποτέ. Οσο η πατρίδα μας θα είναι μέλος της ΕΕ, θα υπάρχει απλώς εναλλαγή των κομμάτων στη διακυβέρνηση της χώρας. Τίποτα παραπάνω.

Αυτό επιβάλλει το πολίτευμα της κοινοβουλευτικής—αστικής* δημοκρατίας.

Ολα τα υπόλοιπα που υποστηρίζουν, κλαψουρίζοντας, τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, αφορούν ολοκληρωτικά καθεστώτα σαν αυτό του Μαδούρο. Έχω γράψει πολλές φορές πως στις δημοκρατίες δεν αλλάζουν τα καθεστώτα, αλλάζουν οι κυβερνήσεις με την ψήφο των πολιτών.

Αυτά που διάβαζαν στα φοιτητικά τους χρόνια ας τα ξεχάσουν. Και όσο πιο γρήγορα το καταλάβουν τόσο πιο εύκολα θα προσαρμοστούν στην νέα κατάσταση που έρχεται.

Θα περάσουν σαν καλά παιδιά στην αντιπολίτευση, αν αυτό θα θελήσει η πλειοψηφία του ελληνικού λαού και, αν τον πείσουν πως σοβαρεύτηκαν, μπορεί να τους ξαναψηφίσει.

Ο πραγματικός αντίπαλος του Κυριάκου δεν είναι ο Αλέξης!

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ένας εν αναμονή πρωθυπουργός και δεν έχει λόγο να παρασυρθεί σε μία μετωπική σύγκρουση με τον Αλέξη Τσίπρα. Αυτό μπορεί να είναι το τελευταίο χαρτί του Αλέξη, αλλά όχι η πρώτη επιλογή του Κυριάκου. Ο Κυριάκος χρειάζεται μόνο να απευθυνθεί στους πολίτες και να τους πείσει για το όραμά του. Κι ας κάνει ο Τσίπρας εκλογές όποτε θέλει!

Ένας πολιτικός αρχηγός που προηγείται στις δημοσκοπήσεις του αντιπάλου του με 12 και 14 μονάδες, χωρίς να έχουν προκηρυχθεί ακόμη επίσημα οι εκλογές, δεν χρειάζεται να κυλιστεί στον βούρκο, συμμετέχοντας σε ανούσιες αντιπαραθέσεις. Οι αντίπαλοί του είναι εκείνοι που έχουν κάθε λόγο να τον παρασύρουν σε μία τέτοια μάχη, αφού οι ίδιοι είναι ήδη χαμένοι και δεν έχουν κάτι περισσότερο να ρισκάρουν για να χάσουν.

Ο ΣΥΡΙΖΑ «ξεπλένει» την Χρυσή Αυγή ...

Στις προθέσεις του υπουργού Δικαιοσύνης είναι να μειώσει τις ποινές που προβλέπονται τόσο για την παρασκευή και ρίψη Μολότοφ όσο και για τη διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης.

Στην πρώτη περίπτωση η προβλεπόμενη ποινή είναι τουλάχιστον τρία χρόνια, ενώ στην δεύτερη 5-10 χρόνια. Ας σημειωθεί πως με την ισχύουσα νομοθεσία αυτοί που διευθύνουν εγκληματική οργάνωση τιμωρούνται από 10-20 χρόνια.

Η πρώτη ρύθμιση αφορά τους αναρχοαυτόνομους και η δεύτερη την ηγεσία της Χρυσής Αυγής. Ακόμα και η νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ διαμαρτυρήθηκε για την δεύτερη ρύθμιση. Γι΄αυτήν που «χαϊδεύει» τους αναρχοαυτόνομους, η νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ δεν μιλά. Είναι δικά μας παιδιά και ας φωνάζουν οι αστυνομικοί πως κινδυνεύει η ζωή τους από τις μολότοφ.

Μολότοφ έκαψε την Μαρφίν. Να μην το λησμονούμε.

Oι Μαγδαληνές της Αριστεράς ...

Το φαινόμενο βαίνει αυξανόμενο με γοργούς ρυθμούς. Επώνυμοι πολίτες, χωρίς ουδείς να τους το ζητήσει, εξομολογούνται αυθόρμητα το αμάρτημα τους. Ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ.

Αυτή η κρίση ειλικρίνειας είναι ουσιαστικά μια δημόσια δήλωση μετάνοιας. Μπροστά στα καταστροφικά αποτελέσματα της επιλογής τους, αισθάνονται την ανάγκη να ζητήσουν συγγνώμη.

Αναμφίβολα αυτό το γεγονός είναι θετικό. Σε πολιτική βάση σημαίνει την θορυβώδη διαρροή ψηφοφόρων από τον ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί είναι αυτονόητο πως η συμπεριφορά ενός δημοσίου προσώπου που έχει το κοινό του, τους θαυμαστές του, έχει μιαν ιδιαίτερη βαρύτητα. Αποτελεί, πολλές φορές, ένα πρότυπο. Επηρεάζει.

Βέβαια, υπάρχει και η άλλη όψη του νομίσματος. Πώς αυτοί οι καλλιεργημένοι άνθρωποι, πίστεψαν έναν ημιμαθή νεανία, με όλα τα χαρακτηριστικά του πολιτικού απατεώνα; Πώς άνθρωποι με μια παιδεία πίστεψαν πως αυτός ο πολιτικός απατεών μπορεί να σκίσει τα μνημόνια με έναν νόμο και ένα άρθρο;

Ο μεγάλος κόκκινος αδελφός μας βλέπει όλους!

Δεν ξέρω πως η ελληνική αστυνομία κατάφερε να βρει τους 16 των Γιαννιτσών μέσα από τα social media, αλλά εγώ χάθηκα προχτές ψάχνοντας μια ανάρτηση του Κώστα του Χαροκόπου. Σκεφτείτε τώρα ότι σε κάθε πόλη και χωριό της χώρας υπάρχουν αλλού 16 και αλλού 46 αρνητές της συμφωνίας της Λίμνης. Και τους ξέρουν όλους με τα μικρά τους ονόματα!

Το ερώτημα, πάντως, παραμένει: Πως; Όλο το προσωπικό της ΕΛΑΣ να είχαν βάλει να ψάχνει τις αναρτήσεις, θα είχαν χαθεί στην μετάφραση και στην αναζήτηση. Αφήστε δε που θα το είχαμε μάθει! Όλο και κάποιον εργαζόμενο στην ΕΛΑΣ γνωρίζουμε όλοι. Ούτε και μπορώ να δεχτώ ότι έχουν στρατολογήσει χιλιάδες ρουφιάνους σε όλη την χώρα. Θα το είχαμε μάθει κι αυτό! Είπαμε, σε δύο χώρες οι μυστικές υπηρεσίες δεν έχουν ελπίδα: Στην Ιαπωνία που δεν υπάρχει πιθανότητα να διαρρεύσει ένα μυστικό και στην Ελλάδα που δεν μπορεί κάτι να μείνει μυστικό…

Η πολιτικοποίηση ενός γεύματος ...

Στην Βενεζουέλα η εθνοσωτήριος του συντρόφου Μαδούρο έχει κλείσει τα σύνορα στη διεθνή ανθρωπιστική βοήθεια. Δεν είναι κανένα μυστικό ότι οι πολίτες στη Βενεζουέλα λιμοκτονούν. Αλλά, όπως συμβαίνει σε όλα τα σοσιαλιστικά καθεστώτα, τα βασικά είδη της καθημερινότητας γίνονται εργαλεία επιβολής της πολιτικής εξουσίας. Στις γειτονιές των πόλεων της Βενεζουέλας τα μέλη των τοπικών οργανώσεων του κόμματος ελέγχουν ποιος συμμετέχει στις διαδηλώσεις εναντίον του καθεστώτος, ποιος κριτικάρει την κυβέρνηση, ποιος ακόμα τολμά να πει ανέκδοτα για τη σοσιαλιστική δικτατορία.

Αν οι καθεστωτικοί σε καταγράψουν ως αντιφρονούντα, τότε στην καλύτερη περίπτωση χάνεις το προνόμιο να μπορείς να στηθείς σε μια ουρά για κάνα οκτάωρο για 250 γραμμάρια κρέας.

H κυρία της Καραμανλικής σκέψης και οι γκαουλάιτερ του σταλινισμού…

Ο αυστηρός γέροντας του κατηχητικού μου άφησε κι αυτός ένα βαθύ τραύμα. Ξύπναγα κάθιδρος, πανικόβλητος στην υποψία κάποιας αμαρτίας. Δεν είχε εμφανιστεί ακόμη η αυθεντική εκφραστής της Καραμανλικής σκέψης, η Κατερίνα η Παπακώστα, να με βγάλει από την Κόλαση των ενοχών. Προληπτικές συλλήψεις! Αν το κάνεις το έγκλημα είναι αργά. Το θέμα είναι να σε προλάβουν…

Η οικογένεια Καραμανλή θα πρέπει κανονικά να προσφύγει στην Δικαιοσύνη και να ζητήσει την προστασία της από την Κατερίνα την Παπακώστα και άλλους κατά δήλωση τους «καραμανλικούς». Για να προστατεύσει την οικογενειακή της παράδοση από το κάθε έναν τυχαίο που αναζητά μια σημαία ευκαιρίας για να καλύψει τον πολιτικό του τυχοδιωκτισμό. Είναι κρίμα να αφήνουν να διασύρεται έτσι το όνομα του Κωνσταντίνου του Καραμανλή.

Έτσι θα βγούμε από το μνημόνιο!

Θεμέλια, τοίχοι, στέγη. Έτσι χτίζεται ένα σπίτι, από καταβολής κόσμου. Ποτέ ανάποδα. Έτσι αναπτύσσεται και μια οικονομία. Με συγκεκριμένα βήματα. Ποτέ ανάποδα.

Οι κυβερνήσεις της κρίσης προσπαθούν να τα κάνουν ανάποδα. Θα μειώσουμε, λένε, τους φόρους, αφού έρθει η ανάπτυξη. Όχι, αγόρι μου. Πρώτα μειώνεις τους φόρους και μετά έρχεται η ανάπτυξη. Αλλά δεν αρκεί. Χρειάζονται ένα σωρό άλλα. Διότι ο επενδυτής έχει εκατοντάδες επιλογές σε όλον τον κόσμο. Δεν είναι υποχρεωμένος να έρθει σε σένα. Στη γειτονιά μας ΟΛΟΙ, ακόμα και τα Σκόπια, μας περνούν στην κατάταξη ανταγωνιστικότητας. Είμαστε 86οι! Και στους επί μέρους δείκτες, κλάφ’ τα, Χαράλαμπε. 131οι στο μακροοικονομικό περιβάλλον, 136οι στον δείκτη ανάπτυξης χρηματοπιστωτικής αγοράς! Επί 138 χωρών! 2 θέσεις πριν από τον απόλυτο πάτο!

Τι θέλουν, λοιπόν, όσοι ψάχνουν πού στον κόσμο θα επενδύσουν; Τα ίδια που θέλει κι ένας Έλληνας για να ανοίξει ένα μαγαζάκι. Κατ’ αρχάς, προοπτική κέρδους! Φυσικά, δημιουργεί θέσεις εργασίας, πληρώνει ασφαλιστικές εισφορές, δίνει δουλειά σε προμηθευτές, οι εργαζόμενοι πληρώνουν φόρους, αυτός πληρώνει φόρους, ξοδεύει τα χρήματα που κέρδισε. Για να γίνουν όλα αυτά, όμως, πρέπει να έχει κέρδος. Κανένας δεν επενδύει για να χάσει. Κι όμως, αυτό το αυτονόητο θεωρείται σχεδόν αιρετικό στην τελευταία σοβιετική χώρα της Ευρώπης, όπου κάθε επιχειρηματίας θεωρείται εκ προοιμίου λαμόγιο και κλέφτης της «υπεραξίας» των εργατών.

Επομένως η σωστή σειρά είναι:

Συνθήκες που ευνοούν το επιχειρείν - επενδύσεις - παραγωγή - ανάπτυξη. Ποτέ ανάποδα.

Ποιες είναι, όμως, αυτές οι συνθήκες; Τι έχουν τα κράτη για τα οποία κάνουν «ουρά» οι επενδυτές και έχουν κάνει τους πολίτες τους πλούσιους;

Προληπτικές συλλήψεις έκανε μόνον η χούντα ή ήρθαν οι χαφιέδες της Αριστεράς ...

Ως γνωστόν συνελήφθησαν προληπτικά προχθές 16 πολίτες των Γιαννιτσών γιατί επροτίθεντο να αποδοκιμάσουν τον Φ.Κουβέλη και την κυρία Louboutin. Την κυρία που έχει ρεκόρ ψήφισης μνημονίων. Ο,τι μνημόνιο κυκλοφορεί στην «πιάτσα» το έχει ψηφίσει η κυρία Τζάκρη. Για τον μοιραίο άνδρα της Μεταπολίτευσης, ό,τι και να πούμε είναι λίγο. Φωτάρας και πάσης Ελλάδος.

Δηλαδή, για να μην ενοχληθούν οι δύο αυτές σημαίνουσες πολιτικές προσωπικότητες συνελήφθησαν προληπτικά 16 Έλληνες πολίτες. Δεν γνωρίζω αν αυτοί που θα παρακολουθούσαν την ομιλία των δύο Συριζαίων θα ήταν περισσότεροι, αλλά αυτό ενδιαφέρει μόνον την τοπική οργάνωση του ΣΥΡΙΖΑ.

Το ανησυχητικό δεν είναι μόνον οι προληπτικές συλλήψεις. Το ανησυχητικότερο είναι πως σε δημοκρατικό πολίτευμα γίνονται παρακολουθήσεις. Γιατί πώς αλλιώς θα γνώριζε η Κρατική Ασφάλεια τι σκόπευαν να πράξουν οι συλληφθέντες; Μόνον μέσα από ένα δίκτυο παρακολουθήσεων θα μπορούσαν να γίνουν γνωστές οι προθέσεις τους.

Την προδοσία πολλοί ηγάπησαν…

Τώρα πια πρέπει να το έχει καταλάβει και ο Τσίπρας. Το μαρτυρούσε το επιθετικά ενοχλημένο ύφος του κατά την συνάντησή του με τον Μοσκοβισί. Και το απολογητικό ύφος του τελευταίου: Έκαναν τη συναλλαγή, εξασφάλισαν την ησυχία τους για έναν χρόνο και τώρα που παραδόθηκε η Μακεδονία τους ρίχνουν την καμπάνα με την έκθεση της Κομισιόν και τους πετάνε σαν στημένες λεμονόκουπες.

Διότι, ως γνωστόν, την προδοσία πολλοί ηγάπησαν, τον προδότη ουδείς!

Η συνομιλία Τσίπρα – Μοσκοβισί (ο οποίος άλλαζε ύφος και περιεχόμενο δηλώσεων ανάλογα με το πού και με ποιον συνομιλούσε), αποδεικνύει πως και οι δυο γνώριζαν για τι πράγμα ακριβώς διαφωνούσαν.

Γιατί τι άλλο εκτός από (άλλη μία) περίτρανη απόδειξη της συναλλαγής με τους δανειστές προκειμένου να περάσει η Συμφωνία των Πρεσπών, αποτελεί η Έκθεση Ενισχυμένης Εποπτείας που δημοσιοποίησε η Επιτροπή στις 27 Φεβρουαρίου;

Περιουσιολόγιο: ο εχθρός του πολίτη και της ελεύθερης οικονομίας ...

Ο σοσιαλισμός μπορεί να κατέρρευσε μαζί με το τείχος του Βερολίνου το 1989, αλλά δυστυχώς εξακολουθεί και επιβιώνει ακόμα, με την μια ή την άλλη μορφή.

Γιατί σοσιαλισμός σε τελική ανάλυση τι είναι; Ο κεντρικός σχεδιασμός της οικονομίας και ο ολοκληρωτικός έλεγχος της οικονομικής δραστηριόρητας των πολιτών. Το Κράτος γνωρίζει τα πάντα και ουσιαστικά αποφασίζει για όλα. Ακόμα και για την ευτυχία μας.

Και για ποιο λόγο το Κράτος να γνωρίζει τα πάντα σε μια χώρα με ελεύθερη οικονομία και με δημοκρατικό πολίτευμα; Γιατί να ελέγχει εξονυχιστικά τις δραστηριότητες των πολιτών; Δεν του αρκεί η φορολογία των φυσικών και των νομικών προσώπων; Προφανώς δεν αρκεί.

Τα γλωσσικά ολισθήματα της κυβέρνησης Τσίπρα ...

Είναι ευρέως γνωστό ότι γλώσσα και σκέψη είναι άρρηκτα δεμένες μεταξύ τους: η σωστά δομημένη, πλούσια και ευέλικτη γλώσσα στηρίζει την υψηλού επιπέδου σκέψη, ενώ το υψηλό νοητικό επίπεδο αποτελεί το κατάλληλο έδαφος για την καλλιέργεια σωστής γλώσσας.

Είναι επίσης γνωστό ότι τα μέλη της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, με τον ίδιον τον πρωθυπουργό σε πρωταγωνιστικό ρόλο, υποπίπτουν συχνά-πυκνά σε γλωσσικά ολισθήματα.

Δεδομένου ότι η γλώσσα που χρησιμοποιεί κανείς είναι αποκαλυπτική του τρόπου με τον οποίο σκέφτεται, η κακοποίηση αυτή της ελληνικής γλώσσας, σε συνδυασμό με ένα λαϊκότροπο ενίοτε επίπεδο λόγου, υποδηλώνει το γενικότερο έλλειμμα παιδείας και εσωτερικής καλλιέργειας που χαρακτηρίζει δυστυχώς τους κυβερνώντες.

Ποια είναι η πολιτική κανονικότητα;

Η λαίλαπα των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ μας έκανε να ξαναορίσουμε έννοιες και να επανεκτιμήσουμε καταστάσεις. Τώρα, που αυτός ο τετραετής εφιάλτης τελειώνει, ας προσπαθήσουμε να δούμε ποια θα είναι η νέα πολιτική κανονικότητα. Τι ζητάμε από τους πολιτικούς μας.

1.Στην νέα πολιτική κανονικότητα θα πρέπει να μονομαχούν για την εξουσία τα δύο κόμματα που εγκαθίδρυσαν την πιο σύγχρονη και μακροχρόνια Δημοκρατία της Νεώτερης Ιστορίας της πατρίδος μας. Ηρθε η ώρα, τώρα που αλλάζει σελίδα η Ελλάδα να αποκαταστήσουμε την χαμένη τιμή της Μεταπολιτευτικής μας Δημοκρατίας που μαγάρισαν τα αντιμνημονιακά άκρα.

Πράγματι, όλη αυτήν την υπερσαραντάχρονη περίοδο, με όλες τις δυσκολίες της, τα λάθη της, τις αντιφάσεις της, η Ελλάδα πήγε μπροστά. Πολύ μπροστά. Και αυτό οφείλεται στα δύο κόμματα που την κυβέρνησαν.

Η οικονομική κρίση που ξέσπασε ουσιαστικά από το 2009, απόρροια και της διεθνούς κρίσης, ήταν ένα φαινόμενο που διέκοψε μιαν αδιάλειπτη πορεία ανάπτυξης. Και το πολιτικό σύστημα, παρά τις κραυγές των δύο άκρων, μέσα σε τρία χρόνια, οδήγησε την πατρίδα μας στην αρχή της εξόδου από την κρίση.

Όταν παραιτείται υπουργός στην Αίγυπτο ...

Διάβασα πως ο υπουργός Συγκοινωνιών της Αιγύπτου παραιτήθηκε μετά την πολύνεκρη πυρκαγιά στον σιδηροδρομικό σταθμό του Καΐρου. Είκοσι οι νεκροί μέχρι στιγμής, άνω των πενήντα οι τραυματίες.

Αμέσως ήρθε στο μυαλό μου η δικιά μας υπερνομάρχις που κουβαλά την πολιτική ευθύνη για 124 νεκρούς και η οποία όχι μόνον δεν παραιτήθηκε, αλλά ξεδιάντροπα διεκδικεί την επανεκλογή της. Προσπάθησα δε, να δω πόσοι υπουργοί που έχουν κληρονομήσει από την Ιστορία το «ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς» έχουν παραιτηθεί αυτά τα χρόνια και δεν βρήκα ούτε έναν.

Είτε είναι «άσφαλτοι», όπως έλεγε η μεγάλη Άντζελα είτε είναι αμοραλιστές. Και επειδή η χώρα «πάει κατά διαόλου», συμβαίνει το δεύτερο.

Θέλουν- δεν θέλουν στις ευρωεκλογές θα πιούν το πικρό ποτήρι ...

Είναι ολοφάνερο πως η Νέα Δημοκρατία θα δώσει στις ευρωεκλογές χαρακτήρα εθνικών εκλογών. Αυτό, εξάλλου δήλωσε ο Κ. Μητσοτάκης. Και σήμερα η Νέα Δημοκρατία, επειδή βρίσκεται σε θέση ισχύος, μπορεί να επιβάλλει τους όρους της. Αυτή κάνει παιχνίδι.

Αλλά και να μην έκανε η Νέα Δημοκρατία τέτοια επιλογή, οι ευρωεκλογές, λόγω του χρόνου διεξαγωγής τους, εξ αντικειμένου θα λειτουργούσαν ως εθνικές εκλογές. Να γίνω σαφέστερος.

Ποτέ ο χρόνος διεξαγωγής των ευρωεκλογών δεν ήταν τόσο κοντά με το ακρότατο όριο διενέργειας εθνικών εκλογών. Αν θεωρήσουμε τον Οκτώβριο του 2019 τον μήνα που υποχρεωτικά θα διεξαχθούν εκλογές, παρατηρούμε πως μεσολαβεί μόλις ένα πεντάμηνο μεταξύ των δύο εκλογικών αναμετρήσεων. Χρονικό διάστημα μέσα στο οποίο είναι αδύνατον να σημειωθούν δραματικές ανατροπές.

7 ερωτήματα στους υπεύθυνους του #BBC ...

Με μία βλακώδη επιστολή, η οποία δεν έχει πάρει χαμπάρι για το τι πραγματικά έχει κάνει το BBC, η ελληνική κυβέρνηση δια του πρέσβη στο Λονδίνο απαντά στο στημένο αντιδημοσιογραφικά δημοσίευμα του βρετανικού καναλιού, που δεν καταγράφει, αλλά προωθεί την ύπαρξη μακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα! Και εδώ είναι όλη η ουσία. Για την οποία η Αθήνα είναι βαθειά νυχτωμένη ή αδιάφορη.

Κατ' αρχάς, για να ξέρουν οι Έλληνες πολίτες τι συμβαίνει, το BBC είναι ένα αντικειμενικό μέσο σε ο,τιδήποτε δεν αφορά στην εξωτερική πολιτική της Βρετανίας. Προωθεί πάντοτε με ιερή ευλάβεια την εξωτερική πολιτική της χώρας, χωρίς ίχνος κριτικής, ιδίως σε στρατιωτικά θέματα.

Ακολουθεί, ενταγμένο στις ένοπλες δυνάμεις και καλυπτόμενο από τις διπλωματικές υπηρεσίες, όλες τις δραστηριότητες των διπλωματών και στρατευμάτων, από ιδρύσεώς του. Πριν από τον πόλεμο, αλλά και από την ατυχή εισβολή στο Σουέζ τη δεκαετία του ’50 και τις αγγλικές φρικαλεότητες στην Κύπρο μέχρι τις εισβολές στο Ιράκ και την επέμβαση στη Συρία σήμερα, συμμετέχοντας χωρίς διαφοροποίηση στον πόλεμο και στον πόλεμο προπαγάνδας της εκάστοτε βρετανικής κυβέρνησης.

Εμείς σας τα λέγαμε και μας λέγατε φασίστες ...

Για όλους όσοι γνωρίζουμε και παρακολουθούμε το διεθνές περιβάλλον ήταν αναμενόμενη η, έστω και με πλάγιο τρόπο μέσω του ρεπορτάζ του BBC, εκκίνηση των διεκδικήσεων από την πλευρά της αυτοαποκαλούμενης «μακεδονικής μειονότητας. H, άνευ ουδεμίας ουσιαστικής συζητήσεως στο εσωτερικό πολιτικό και κοινωνικό πεδίο, παραδοχή της μακεδονικής ταυτότητας και γλώσσας είχε επισημανθεί από την πλειοψηφία των μη «προθύμων» για μία πολιτική θέση αλλά και των μη φοβικών, έναντι της ευκολίας κάποιων να τους χαρακτηρίσουν ως συντηρητικούς και οπισθοδρομικούς, διπλωματών, διεθνολόγων, πανεπιστημιακών, γλωσσολόγων, ως ο μεγαλύτερος κίνδυνος, επέκεινα. Ακριβώς επειδή θα έδινε διέξοδο σε πάσης φύσεως προσπάθειες, αλυτρωτικού χαρακτήρα.

Η Δράση ανέστειλε την κομματική της δραστηριότητα, για να στηρίξουν τα στελέχη της τη Νέα Δημοκρατία και τον Κυριάκο Μητσοτάκη ...

Η Κεντρική Επιτροπή της Δράσης αποφάσισε ομόφωνα την αναστολή της δραστηριότητας του κόμματος για να μπορέσουν τα στελέχη της να συνδράμουν στο μέγιστο δυνατό βαθμό στην εκλογική προσπάθεια της Νέας Δημοκρατίας και του Κυριάκου Μητσοτάκη στις επερχόμενες εκλογές. Η σχετική απόφαση θα γνωστοποιηθεί αμέσως στον Άρειο Πάγο με έγγραφη δήλωση του Προέδρου της. Η απόφαση αυτή λήφθηκε σε εκτέλεση της απόφασης του πρόσφατου Συνεδρίου της Δράσης. Στο σκεπτικό της απόφασής της η Κεντρική Επιτροπή της Δράσης αναφέρει:

Το σύνδρομο Παπακώστα στην ΝΔ ...

Από τη μια μεριά, έχεις μια αδίστακτη συμμορία που κυβερνά την Ελλάδα την τελευταία τετραετία. Από την άλλη, έχεις μια Νέα Δημοκρατία φοβική, απολογούμενη και διαρκώς αναζητούσα την επιδοκιμασία της Αριστεράς. Και όλα αυτά συμβαίνουν καθώς η Νέα Δημοκρατία είναι ακόμα στην αντιπολίτευση.

Φαντασθείτε τι έχει να γίνει όταν η Νέα Δημοκρατία θα είναι στην κυβέρνηση και θα αρχίσει να δέχεται επιθέσεις από τα αριστερά. Το γνωστό ενοχικό σύνδρομο φτάνει στο αποκορύφωμά του όταν οι νεοδημοκράτες βρίσκονται στην εξουσία. Εκεί, αισθανόμενοι ότι θα πρέπει να διαχειριστούν κάτι που δικαιωματικά ανήκει στην Αριστερά, βγαίνουν τα ενοχικά σύνδρομά τους σε όλες τις εκφάνσεις τους. Μιλούν αριστερά, σκέφτονται αριστερά και, ακόμη χειρότερα, κυβερνούν αριστερά.

Όταν θα νικούσαν τους τραπεζίτες ...

Δεδομένης της τραγικής κατάστασης στην οποία έχουν περιέλθει οι τράπεζες επί ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ – και ενώ αυτοί εδώ και πάνω από τέσσερα χρόνια διακηρύσσουν ότι μας σώζουν – δεδομένου ότι επί της καταστροφικής βασιλείας τους οι τράπεζες έχουν χάσει το 90% της χρηματιστηριακής τους αξίας, δεδομένου ότι ξαφνικά θυμήθηκαν ότι στις 28 Φεβρουαρίου λήγει η προστασία της πρώτης κατοικίας και δεδομένου ότι τώρα μας λένε ότι κάτι πρέπει να γίνει, αντί άρθρου δημοσιεύω τη δήλωση του σημερινού υπουργού Ευκλείδη Τσακαλώτου, υπεύθυνου τότε ΕΕΚΕ Οικονομικών του ΣΥΡΙΖΑ.

Η δήλωση έγινε στις 6 Μαρτίου 2014 και έχει ως εξής:

«Τις τελευταίες μέρες φάνηκε ότι το επίδικο της διαπραγμάτευσης με την Τρόικα δεν ήταν τόσο οι «διαρθρωτικές αλλαγές» , όσο οι κεφαλαιακές ανάγκες των τραπεζών. Οι διαφωνίες μπορεί να εντοπίζονται στο ύψος του ποσού που θα απαιτηθεί, η ουσία όμως είναι άλλη. Απ’ ό,τι φαίνεται ένα τμήμα των πιστωτών μας δεν θα ήθελε να δει ούτε την Ελλάδα να ξαναβγαίνει στις αγορές ούτε να έχει «καβάτζα» κάποια ποσά από τα χρήματα που δόθηκαν για την ανακεφαλαιοποίηση, έτσι ώστε να μπορούν να ασκούν τη μέγιστη δυνατή πίεση για την εφαρμογή του υφιστάμενου Μνημονίου και όσων θα ακολουθήσουν.

Οι γκρινιάρηδες της Νέας Δημοκρατίας ...

Δεν αναφέρομαι στους υπονομευτές της παράταξης, που εκτελούν διατεταγμένη υπηρεσία. Για τους δικούς τους λόγους δεν επιθυμούν η Νέα Δημοκρατία του Κ.Μητσοτάκη να κερδίσει τις εκλογές. Βέβαια, υποκριτικά, οι αντιρρήσεις τους και η μόνιμη πολεμική τους γίνεται για το «καλό» του κόμματος. Είναι γνωστοί και αυτοί και ο ρόλος των εντύπων στα οποία αρθρογραφούν. Τους προσπερνώ.

Αναφέρομαι σε μια γκρίνια που υπάρχει μέσα στην Νέα Δημοκρατία εδώ και σαράντα χρόνια. Ο, τι και να γίνει πάντα, θα υπάρχουν εστίες διαφωνιών, κριτικής και μουρμούρας. Τα παλιά είναι γνωστά.

Σήμερα όμως γιατί μουρμουρίζουν και μεμψιμοιρούν κάποιοι; Από την ώρα που εκλέχτηκε ο Κ.Μητσοτάκης, η Νέα Δημοκρατία αργά, αλλά σταθερά, άρχισε να ανατρέπει την κατάσταση και σήμερα φαίνεται πως προηγείται του αντιπάλου της με τουλάχιστον 10 ποσοστιαίες μονάδες.

Ο πρωτάνθρωπος ...

Μπορεί ο Πολάκης (το κύριος δεν του αντιστοιχεί) να θέλει να αυτοπροβάλλεται σαν ατρόμητος, γενναίος, ευθύς και λαϊκός, αλλά τα γεγονότα αποδεικνύουν ότι στην πραγματικότητα δεν έχει επίγνωση ούτε των λόγων του, ούτε των πράξεών του, περιφρονεί τον δοκιμαζόμενο λαό και τελικά δεν είναι παρά ένας θρασύδειλος. Γεννημένος από την ίδια μήτρα που γεννάει τους χρυσαυγίτες.

Γιατί οι φασίστες είναι εκείνοι που θεωρούν δικαίωμά τους να τραμπουκίζουν, προκειμένου να επιβάλουν αυτά που εκείνοι πιστεύουν ότι είναι δίκαια. Οι φασίστες πιστεύουν ότι υπέρτατος νόμος είναι ο φυσικός νόμος. Το φυσικό δίκαιο. Αυτό που δίνει το δικαίωμα σε κάποιον να θεωρεί ότι δίκαιο είναι ό,τι θεωρεί ο ίδιος δίκαιο και να θέλει να το επιβάλει με τη βία. Αυτό που δίνει το δικαίωμα σ έναν που νόμισε ότι είναι θιγμένος να απειλήσει, να δείρει ή να σκοτώσει. Αυτό που δίνει το δικαίωμα σε μια οικογένεια να ξεκληρίσει μια άλλη για δέκα μέτρα γης. Αυτό που δίνει το δικαίωμα σε έναν αδερφό να σκοτώσει τον αγαπητικό της αδερφής. Αυτό που δίνει το δικαίωμα σε έναν φανατικό να τραμπουκίσει, να δείρει, να σκοτώσει όποιον νομίζει για αντίπαλο. Όλα αυτά είναι φασισμός. Και αρκετά απ αυτά είναι χαρακτηριστικά του Πολάκη.

Προφανώς ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι κόμμα του συνταγματικού τόξου ...

Τα όσα διαδραματίσθηκαν το τελευταίο χρονικό διάστημα με τις αποστασίες βουλευτών και τα όσα διαδραματίζονται αυτές τις ώρες σχετικά με την αναθεώρηση του άρθρου 32 που αναφέρεται στην εκλογή προέδρου της Δημοκρατίας, αποδεικνύουν για μιαν ακόμα φορά πως ο ΣΥΡΙΖΑ κινείται απροσχημάτιστα έξω από τα ακρότατα όρια του Συντάγματος μας.

Ως γνωστόν οι θεσμοί είναι αυτοί που διασφαλίζουν την εύρυθμη λειτουργία του πολιτεύματος. Ο σεβασμός τους είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να χαρακτηρισθεί ένα κόμμα πως είναι θεσμικό ή αντιθεσμικό.

Η αναθεώρηση του Συντάγματος είναι μια κατ΄εξοχήν συναινετική διαδικασία. Για να τελεσφορήσει, το ίδιο το Σύνταγμα προβλέπει αυξημένες πλειοψηφίες και ενδιαμέσως εκλογές. Αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι κόμμα της εθνικής συνεννόησης, του εθνικού διαλόγου. Είναι κόμμα της πόλωσης και του διχασμού. Έτσι ανήλθε στην εξουσία κι έτσι προσπαθεί να επιβιώσει.

Η Συμφωνία της Βάρκιζας, το ανεπούλωτο τραύμα της Αριστεράς ...

Σαν σήμερα, το 1945, υπογράφηκε η συμφωνία της Βάρκιζας. Έχουνε περάσει 74 χρόνια και το τραύμα για την Αριστερά δεν έχει κλείσει ακόμα. Όλοι αυτοί που αναφέρονται με θλίψη και καημό στην «επανάσταση που χάθηκε», θεωρούν πως αυτή η ημερομηνία συμβολίζει το τέλος μιας εποχής κυριαρχίας της Αριστεράς και των ιδεών της και την απαρχή των δεινών που επακολούθησαν. Η σκηνή με τους μαυροσκούφηδες του Βελουχιώτη να κλαίνε καθώς παραδίδουν τον οπλισμό τους, παραμένει βαθιά χαραγμένη στην μνήμη και στην ψυχή των αριστερών.

Η συμφωνία της Βάρκιζας τους πόνεσε πιο πολύ από την οριστική ήττα στον Γράμμο και στο Βίτσι, τεσσεράμισι χρόνια μετά. Και είναι λογικό. Στην Βάρκιζα εγκατέλειψαν την εξουσία που κατείχαν σε όλην την Ελλάδα. Στον Γράμμο και στον Βίτσι, εγκατέλειψαν την εξουσία που είχαν στα κατσάβραχα.

Κάντε ψυχανάλυση, αφήστε την χώρα ήσυχη ...

Εκατομμύρια άνθρωποι έχουν πέσει θύματα του φανατισμού, του κομμουνισμού, του φασισμού, του σοσιαλισμού, του χριστιανισμού, του μουσουλμανισμού, του πατριωτισμού. Τελευταία το νέο συνολάκι που προτείνεται είναι αυτό του φιλελευθερισμού. Να με συγχωρείτε, αλλά δεν θα πάρω! Μισώ τους «ισμούς». Οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε λάθος μονοπάτια και προσφέρονται για δράση σε ευκαιριακούς παίκτες…

Άλλοι πιστεύουν εις έναν Θεό, πατέρα Παντοκράτορα. Σέβομαι αυτούς που πιστεύουν. Σε έναν Θεό, σε πολλούς θεούς, σε κανέναν Θεό. Αρκεί να ερευνούν. Να είναι έτοιμοι να αναθεωρήσουν ανά πάσα στιγμή την θέση τους. Να ανησυχούν για την πιθανότητα να έχουν κάνει λάθος. Και μέσα σε όλα τα άλλα να αγαπούν τον άνθρωπο. Να προσπαθούν να γίνονται καθημερινά καλύτεροι άνθρωποι και να προσφέρουν στην κοινωνία. Δεν με ενδιαφέρει να αγαπούν τον σκοπό, τα σύμβολα. Ο άνθρωπος είναι το ζητούμενο.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο φιλελευθερισμός προσφέρει λύσεις στη σημερινή δοκιμαζόμενη Ελλάδα. Όλα τα άλλα έχουν δοκιμαστεί και έχουν αποτύχει. Εκείνο που μένει είναι να εφαρμόσουμε φιλελεύθερες πολιτικές. Το ερώτημα είναι αν λέγοντας «φιλελεύθερες πολιτικές» καταλαβαίνουμε όλοι το ίδιο πράγμα.

Μπορεί να καταρρεύσει ο ΣΥΡΙΖΑ;

Μέχρι στιγμής όλες οι ενδείξεις φανερώνουν πως ο ΣΥΡΙΖΑ θα χάσει, αλλά δεν θα συντριβεί. Δηλαδή το ποσοστό του θα κινηθεί περίπου στο 25% ( συν-πλην). Οι αιτίες είναι πολλές, με κυριότερη πως εκπροσωπεί πλέον το αντιδεξιό σύνδρομο που διακατέχει ένα κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας, οριζόντια διαστρωματωμένο. Δευτερευόντως, όπως φάνηκε και από την τελευταία δημοσκόπηση, μια συγκεκριμένη, πολυπληθής κοινωνική κατηγορία, αυτή των ιδιωτικών υπαλλήλων, χρεώνει τα όσα υπέστη και εξακολουθεί να υφίσταται, στους εργοδότες και σε αυτούς που θεωρεί πολιτικούς εκπροσώπους τους.

Συνεπώς, μέχρι στιγμής ο ΣΥΡΙΖΑ αντέχει.

Τι μπορεί να τον οδηγήσει στην κατάρρευση; Αναμφίβολα μια συντριπτική ήττα στις περιφερειακές εκλογές και στις ευρωεκλογές. Ας φανταστούμε τον χάρτη της Ελλάδος το βράδυ των εκλογών να κυριαρχείται από το μπλε χρώμα και ας αναλογιστούμε πώς θα είναι η επόμενη ημέρα για την κυβέρνηση.

Οι δηλωσίες, η Μακεδονία και η Θράκη ...

Ζούμε και πάλι μέρες ανωμαλίας. Πλην όμως ούτε αυτό είναι για να πέφτει κανείς από τα σύννεφα. Έξι βουλευτές, με δήλωσή τους, πανομοιότυπη καθότι υπαγορευμένη – και ενίοτε διανθισμένη για να… κάνουν δήθεν τη διαφορά – εκχώρησαν την ψήφο και την ελευθέρα βούλησή τους στον κ. Τσίπρα. Σε… συνέχεια, λέει, της εκ μέρους τους παραχωρηθείσας ψήφου εμπιστοσύνης.

Δηλαδή, οι άνθρωποι αυτοί έδωσαν την εμπιστοσύνη τους μία και δια παντός και επομένως δεν χρειάζεται να ξαναπονοκεφαλιάσουν!

Οι δηλωσίες αυτοί, όμως, έπραξαν κάτι το αναμενόμενο!

Και οτιδήποτε και αν πράξουν στο μέλλον αναμενόμενο θα είναι!

Διότι το πρόβλημα του δηλωσία είναι πάντα η πρώτη δήλωση!

Έτσι και πάρει την απόφαση, κανείς και τίποτε δεν μπορεί να τον σταματήσει. Μετά μπορεί να δηλώνει οτιδήποτε.

Στην προκειμένη περίπτωση, η δήλωση ήταν η ψήφος τους για την παράδοση της Μακεδονίας.

Ούτε ένας δεν βρέθηκε να υψώσει ανάστημα; Ούτε ένας!

Αυτό μου είπε ένας καλός μου φίλος γεμάτος αγανάκτηση για την κατάντια της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε ένας δεν βρέθηκε να αρθρώσει μια λέξη για τα αίσχη που γίνονται αυτές τις ημέρες.

Ούτε ένας δεν βρέθηκε να διαμαρτυρηθεί για τις καραμπόλες βουλευτών και για τις, χωρίς αρχές, προσχωρήσεις στον ΣΥΡΙΖΑ πολιτικών που ουδεμία ιδεολογική συγγένεια έχουν μαζί του. Εδώ θα μου πείτε ανέχτηκαν αδιαμαρτύρητα επί τέσσερα χρόνια τον Καμμένο. Συνήθισαν.

Πού οφείλεται αυτός ο κομματικός πατριωτισμός;

Νέα πτώση οικονομικού κλίματος μετά πολλών επαίνων!

Ως γνωστόν στις 30 Ιανουαρίου ανακοινώθηκε μετά πολλών τυμπανοκρουσιών η έξοδός μας στις αγορές, από όπου αντλήθηκε το ποσό των 2,5 δις ευρώ με επιτόκιο 3,6%, δηλαδή επταπλάσιο από αυτό της Πορτογαλίας.

Την επομένη, όμως, ήλθαν τα στοιχεία από την Κομισιόν για το οικονομικό κλίμα στην Ελλάδα τον Ιανουάριο και τότε πληροφορηθήκαμε (λέμε τώρα) πως αυτό επιδεινώθηκε κατά 1,3 μονάδα σε σχέση με τον Δεκέμβριο του 2018. Ειδικά στις υπηρεσίες, η πτώση έφθασε τις 13 μονάδες!

«Λέμε τώρα», διότι από όσο γνωρίζω αυτό δεν το πληροφορήθηκε κανείς, ούτε αναφέρθηκε πουθενά!

Αν λάβετε υπόψη σας ότι τον Δεκέμβριο του 2018 το οικονομικό κλίμα (το οποίου πέφτει από μήνα σε μήνα ήδη από τον Σεπτέμβριο του περασμένου χρόνου) βρισκόταν στις 101,6 μονάδες, κάνοντας την αφαίρεση θα διαπιστώσουμε ότι τον Ιανουάριο το οικονομικό κλίμα έπεσε κάτω από το όριο των 100 μονάδων.

Ο ΣΥΡΙΖΑ διαλύεται ...

Το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα εξαϋλώνεται. Δεν μπορούν να μαζέψουν σε έναν νομό ούτε καν 100 ανθρώπους για να κόψουν πρωτοχρονιάτικη πίτα. Κι είναι ακόμη κυβέρνηση. Και συνεχίζουν να διορίζουν στο δημόσιο κατά χιλιάδες. Δεν προκαλούν ενδιαφέρον ούτε καν τα πρωτοκλασάτα ονόματα των υπουργών που χρησιμοποιούνται σαν κράχτες. Δεν υπάρχουν! Κι αυτό ακριβώς είναι το επικίνδυνο. Δεν έχουν πλέον κάτι άλλο να χάσουν!

Πριν λίγες μέρες πήγε ο Νίκος ο Παππάς να κόψει την πίτα στη οργάνωση ενός μεγάλου δήμου της Αττικής. Η εκδήλωση ήταν για τις 7 η ώρα το βράδυ. Ψυχή δεν είχε πατήσει μέχρι εκείνη την ώρα. Μόνο ο Νίκος ήταν συνεπής στο ραντεβού του. Ούτε καν ο κλειδοκράτορας. Σαν να λέμε ότι η Εκκλησία έχει λειτουργία και δεν έχει φτάσει ακόμη ο καντηλανάφτης να ανοίξει τον ναό.

Από τα Σκόπια ως την Κύπρο ένας (αχρείαστος) ΣΥΡΙΖΑ δρόμος ...

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Λευκωσία ιστορικά ευθυγραμμίζεται και συντονίζεται με όλες τις ελληνικές κυβερνήσεις. Αυτό επιτάσσει το εθνικό συμφέρον, αυτό επιβάλλουν οι εθνικές αναγκαιότητες.

Ωστόσο, αυτή η ευθυγράμμιση αφορά στην υπεράσπιση των δικαίων του ελληνισμού και ουδέποτε μέχρι τώρα είχε συνδεθεί με συγκεκριμένες πολιτικές συγκεκριμένης κυβέρνησης – πολύ περισσότερο όταν πρόκειται για σοβαρό εθνικό θέμα.

Γι’ αυτό και ήταν δυσάρεστη έκπληξη η πρόσφατη δήλωση του Κύπριου Προέδρου Ν. Αναστασιάδη κατά την επίσκεψη Τσίπρα στη μεγαλόνησο.

Εκεί, ο κ. Αναστασιάδης ευθυγραμμίστηκε απόλυτα με την απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να υπογράψει και επικυρώσει τη Συμφωνία των Πρεσπών, μιλώντας μάλιστα για μια «αχρείαστη διαμάχη», υποστηρίζοντας ότι… διαγράφονται τα περί αλυτρωτισμού και δηλώνοντας ότι το όνομα είχε δοθεί από το 1992!

Τώρα πώς μπορεί να αποκληθεί «αχρείαστη διαμάχη» μια διαμάχη με συστηματικούς πλαστογράφους της Ιστορίας είναι απορίας άξιον.

Και πώς μπορεί να ισχυριστεί κανείς ότι διαγράφονται τα περί αλυτρωτισμού, όταν αυτός ενισχύεται δια της συστηματικής αναφοράς σε «μακεδονικό λαό», κι’ αυτό απορίας άξιον

Και πώς μπορεί κανείς να υποστηρίξει ότι το όνομα είχε δοθεί από το 1992, αυτό κι’ αν αποτελεί ένα μεγάλο ερωτηματικό!

Η Βενεζουέλα του Αλέξη ...

Πώς άραγε να είδαν στη Βενεζουέλα το βίντεο του δικτάτορα Μαδούρο όταν βρισκόταν στην Κωνσταντινούπολη, στο εστιατόριο του γνωστού σεφ που κόβει τις μπριζόλες και τα παϊδάκια ως σαν να ήταν καμάκι της δεκαετίας του ‘80 που προσπαθεί να εντυπωσιάσει κάποια τουρίστρια;

Είμαι σίγουρος ότι στη Βενεζουέλα σχεδόν κανείς δεν θα πρόσεξε τις γελοιότητες του σεφ, τα μάτια θα ήταν καρφωμένα στις μπριζόλες και στα παϊδάκια. Κοντά το 65% του πληθυσμού στην Βενεζουέλα δηλώνει ότι έχει χάσει κατά μέσο όρο 11 κιλά. Οχι επειδή κάποια δίαιτα έγινε ξαφνικά πολύ πετυχημένη και διαδεδομένη, αλλά λόγω πείνας.

Ένας πρωθυπουργός που εκβιάζεται δεν μπορεί να κυβερνήσει ...

Η σχέση του Π.Καμμένου με τον Αλέξη Τσίπρα είναι γνωστή. Έζησαν μαζί μιαν ειδυλλιακή τετραετία, γεμάτη έρωτα, πολυτέλεια και χλιδή. Αυτά που τους ένωναν ήταν πολλά και σημαντικά και όλα έδειχναν πως η ανέφελη σχέση τους δεν θα διαταρασσόταν με τίποτα.

Ξαφνικά, αυτή η σχέση φαίνεται πως χάλασε. Άλλοι είπαν πως πρόκειται για εικονικό διαζύγιο. Πάντως, είτε έτσι είτε αλλιώς, η κατάσταση έχει ξεφύγει. Προφανώς ο πρωθυπουργός έκανε τους υπολογισμούς του και μεταξύ της συμφωνίας των Πρεσπών και του Καμμένου προτίμησε την συμφωνία των Πρεσπών, αφού πρώτα διέλυσε την κοινοβουλευτική ομάδα του Πάνου.

Η άσκηση της κυβερνητικής εξουσίας, αναμφίβολα έχει πολλές γκρίζες περιοχές, ακόμα και σε μια κυβέρνηση αγγέλων. Είναι η φύση της πολιτικής εξουσίας τέτοια. Φαντασθείτε τι συμβαίνει όταν κυβερνούν αδίστακτοι άνθρωποι που δεν διστάζουν μπροστά σε τίποτα. Οι σκοτεινές πλευρές κυριαρχούν.

ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ - Ποτάμι Ε.Π.Ε

Η ΕΠΕ που έχουν συστήσει οι τρεις συνεταίροι δεν πρόκειται να λυθεί. Η εξουσία είναι γλυκιά και μοιράζει δώρα.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος και ο υπουργός Επικρατείας Βερναρδάκης ήταν ξεκάθαροι χθες. Θα τροποποιήσουν τον κανονισμό της Βουλής για να μην χάσουν τα προνόμια της κοινοβουλευτικής ομάδας τα συνεταιράκια του ΣΥΡΙΖΑ, ο Π. Καμμένος και ο Στ. Θεοδωράκης. Είναι λογικό. Θα πρέπει να αμειφθούν και όχι να τιμωρηθούν για τις προσφερθείσες υπηρεσίες στον ΣΥΡΙΖΑ και όχι μόνον, και μάλιστα σε δύσκολες στιγμές.

Κομισάριοι, "οικονομισάριοι", πατριώτες και προδότες...

Η θέση της Ελλάδας το 2018 επιδεινώθηκε δραματικά στη διεθνή κατάταξη του δείκτη διαφάνειας που μετράει τη διαφθορά. Από την 59η θέση μεταξύ 180 χωρών βρεθήκαμε στην 67η.

Τούτο δεν αποτελεί έκπληξη για μια χώρα που ο Ανδρέας Παπανδρέου αναγνωρίζεται από αριστερούς και δεξιούς σαν πολικός αναμορφωτής και το δεξί χέρι του Άκη Τσοχατζόπουλου σαν υπαρχηγός της κυβέρνησης που ήρθε να καθαρίσει το "παλιό"...

Υπενθυμίζω πως ο Ανδρέας Παπανδρέου όταν ήταν πρωθυπουργός απέκτησε βίλα την οποία δεν μπορούσε να αιτιολογήσει το πόθεν έσχες του. Για να καλυφθεί τυπικά η "πομπή" εμφανίστηκαν 5-6 πρόσωπα τα οποία δήλωσαν πως του δάνεισαν τα χρήματα.

Στη συνέχεια ένας εξ αυτών έγινε πρόεδρος της Δημοκρατίας με πρόταση μάλιστα της Ν.Δ., ενώ έτερος "προξενολογούσε" πρόσφατα το ΚΙΝΑΛ στο ΣΥΡΙΖΑ κατά συνάθροιση στο σπίτι του λόγω ονομαστικής εορτής.

Ούτε το γεγονός πως επί ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ που παρίσταναν τους αναμορφωτές και εκκαθαριστές του παλαιού και διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος η θέση της χώρας σε ό,τι αφορά την διαφθορά επιδεινώθηκε αποτελεί έκπληξη.

Οι Παντελίδες και οι άλλοι ...

O ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει για να αποδεικνύει ότι στην Ελλάδα το ερώτημα «μα πόσο χειρότερα να πάνε τα πράγματα» δεν έχει όρια, δεν υπόκειται σε κάποιους φυσικούς ή μεταφυσικούς περιορισμούς. Το βαρέλι δίχως πάτο περιγράφει επακριβώς την κατάσταση. Και εκεί που νόμιζες ότι η συμφωνία Τσίπρα - Ζάεφ ήταν ο πάτος, ξαφνικά βγαίνει ότι και τις ελάχιστες και τυπικές διευθετήσεις που είχαν αναλάβει οι Σκοπιανοί δεν τις έχουν εφαρμόσει.

Και ενώ οι Σκοπιανοί είχαν ήδη αρχίσει τις παραβιάσεις σε μια συμφωνία που τους τα έδινε όλα, στην Ελλάδα μια πλειοψηφία εξαγορασμένων βουλευτών ήταν έτοιμη για να ψηφίσει μια παράδοση άνευ όρων, ως αν η Ελλάδα να είχε ηττηθεί ολοκληρωτικά σε έναν πόλεμο. Την ίδια ώρα στο Νταβός ο κ. Ζάεφ θα έχει συνάντηση με τον μεγαλοεπενδυτή Τζορτζ Σόρος, όπου θα έχουν αρχίσει να εορτάζουν την εύκολη νίκη επί της Ελλάδας.

Η αριστερή «ιντελλιγκέντσια» ξεψυχά ...

Στις παλιές καλές εποχές του 3% όλη η αφρόκρεμα της ανανεωτικής διανόησης είχε εκχωρήσει τις υπογραφές της στο κόμμα που τις εμφάνιζε κατά το δοκούν. Όταν διάβαζε κάποιος το πρώτο όνομα ήξερε και όλα τα υπόλοιπα. Μονοτονία.

Όλοι αυτοί πίστευαν πως η υπογραφή τους προσδίδει στο κείμενο ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς είχαν μιαν αίσθηση διανοητικής υπεροχής απέναντι στον κοινό νου. Πίστευαν πως η υπογραφές τους διαμορφώνουν την πολιτική πραγματικότητα. Όταν κάποιοι πιστεύουν πως αποτελούν την «φωτισμένη πρωτοπορία», παρουσιάζουν αυτά τα συμπτώματα.

Οι καιροί παρήλθον, το κομματίδιο του 3% θέριεψε, έγινε κυβέρνηση και τότε αποκαλύφθηκε το σκοτεινό πρόσωπο της αριστερής διακυβέρνησης. Οι «διανοούμενοι» αυτού του χώρου, άλλοι εξαγοράσθηκαν και άλλοι σεμνά και ταπεινά—χωρίς εισαγωγικά—αποσύρθηκαν στην σιωπή τους.

Κάποιοι από αυτούς, οι περισσότεροι, τακτοποιήθηκαν σε κάποιες κρατικές θέσεις. Δικαιολογημένα, καθώς έτσι παίζεται το παιχνίδι στην Ελλάδα.

Γιατί χτυπούν τώρα -από μέσα- την Νέα Δημοκρατία;

Πρώην υπουργός της Νέας Δημοκρατίας της περιόδου 2012-14, μετά από τετραετή πολιτική αφάνεια, ξύπνησε όχι για να επιτεθεί στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά για να εξαγγείλει το πολιτικό μανιφέστο του με αφορμή την συζήτηση για την Μακεδονία μας. Μάλιστα, δεν αρκέστηκε σε αυτό. Έδωσε το πολιτικό στίγμα του, επιτιθέμενος, σε αυτούς που επί τέσσερα χρόνια μάχονται στην πρώτη γραμμή του πυρός της Νέας Δημοκρατίας.

Ας πάρουμε την υπόθεση από την αρχή. Τι είναι η Νέα Δημοκρατία; Είναι μια μεγάλη παράταξη, είναι το μεγαλύτερο και ιστορικότερο κόμμα του Μεταπολιτευτικού μας πολιτικού συστήματος. Είναι κόμμα πατριωτικό. Εδώ θα πρέπει να ορίσουμε επαρκώς, τι εννοούμε. Είναι ένα κόμμα που αναγνωρίζει την ύπαρξη των συνόρων, για την υπεράσπιση των οποίων αγωνίζεται. Είναι ένα κόμμα που τιμά την Ελληνική σημαία, όταν οι πολιτικοί του αντίπαλοι χαϊδεύουν αυτούς που την καίνε. Είναι ένα κόμμα που σέβεται τις αξίες και τις παραδόσεις με τις οποίες μεγάλωσαν και δημιούργησαν γενιές Ελλήνων. Είναι ένα σύγχρονο κόμμα που αφουγκράζεται τα μηνύματα της εποχής και τα αιτήματα των νέων ανθρώπων. Τέλος πιστεύει στην ελεύθερη αγορά, στον ανταγωνισμό και στον περιορισμό του Κράτους στο χαμηλότερο δυνατόν επίπεδο.

Αχ τους γλυκούς μας τους τροϊκανούς!

Η συναλλαγή της κυβέρνησης με τους δανειστές αποδείχθηκε την ίδια μέρα που στη Βουλή ψηφιζόταν η Συμφωνία των Πρεσπών.

Είχε προηγηθεί μια εξαιρετικά ταραγμένη εβδομάδα, την οποία ακριβώς είχαν επιλέξει οι εκπρόσωποι των δανειστών για να ξανακάνουν την εμφάνισή τους στην Αθήνα.

Ήταν κι’ αυτό ένα δώρο στον κ. Τσίπρα. Δεν ασχολήθηκε μαζί τους κανείς! Αχ τους γλυκούς μας τους τροϊκανούς!

Έτσι, την Παρασκευή 25 Ιανουαρίου 2019, αποφράδα ημέρα κατά την οποία επικράτησε το ψέμα και Τσίπρας και Καμμένος συμμάχησαν εις βάρος της Ελλάδας, μαζί με την υπερψήφιση της παράδοσης της Μακεδονίας, πληροφορηθήκαμε ότι η τρόικα αποχώρησε από την Αθήνα.

Αναχώρησαν ησύχως!

«Καινούργιο παπούτσι με παλιό δέρμα δεν γίνεται» ...

Η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να μας πείσει πως η διακυβέρνηση της χώρας αρχίζει τώρα, με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ—ρεταλιών—«προθύμων». Προσπαθεί να σβήσει από την μνήμη μας το πρώτο εξάμηνο του 2015 με το επιχείρημα πως τα όσα διεπράχθησαν τότε, συνεκτιμήθηκαν στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του ιδίου έτους.

Βέβαια, λησμονούν πως τα τρίτο και βαρύτατα μνημόνιο που επακολούθησε, ήταν αχρείαστο και αποτέλεσμα της πολιτικής Βαρουφάκη. Λάθος! Όπως έχω γράψει στο παρελθόν, δεν υπάρχει πολιτική Βαρουφάκη. Είναι υποκριτικό και βολικό να φορτώνουν τις ευθύνες σε έναν υπουργό ο οποίος επί τέσσερα χρόνια ( 2010-2014) περιέφερε τις εκκεντρικές απόψεις του στα κανάλια.

Όταν τον επέλεξε ο πρωθυπουργός για το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας ήξερε ποιος ήταν. Άλλωστε, σε τελική ανάλυση, την πολιτική ευθύνη για τα πεπραγμένα μιας κυβέρνησης την φέρει πάντα ο εκάστοτε πρωθυπουργός.

Η στήριξη στον Μαδούρο, κίνδυνος και για τη δική μας δημοκρατία ...

Ενώ όλες οι δημοκρατικές χώρες αναγνώρισαν τον νέο πρόεδρο της Βενεζουέλας, ο ΣΥΡΙΖΑ, για μια ακόμα φορά, δήλωσε την στήριξη του στον δικτάτορα Μαδούρο.

Κάποιοι το αποδίδουν στην οικονομική ενίσχυση, που όπως ισχυρίζονται, λαμβάνει ο ΣΥΡΙΖΑ από την Βενεζουέλα. Μέχρι στιγμής δεν έχουν βρεθεί στοιχεία που να το τεκμηριώνουν, αλλά πολύ πιθανόν να βρεθούμε μπροστά σε συγκλονιστικές αποκαλύψεις αν καταρρεύσει το δικτατορικό καθεστώς.

Συνεπώς, αυτήν την εκδοχή την βάζω στην άκρη προς το παρόν. Βέβαια, για να είμαι ειλικρινής είναι η πιο ευνοϊκή για τον Α. Τσίπρα και την παρέα του, γιατί η άλλη εκδοχή είναι εφιαλτική, κυρίως, για την Ελλάδα.

Ποια είναι αυτή;

Όταν η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά ...

Έγινε γνωστό πως υπάρχουν πολιτικοί που δεν έδωσαν ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση, θα υπερψηφίσουν την συμφωνία των Πρεσπών, αλλά θα ψηφίσουν και την πρόταση μομφής της Νέας Δημοκρατίας.

Ναι, καλά το διάβασε ο αναγνώστης.

Το θέμα είναι καθαρά ψυχιατρικό, αλλά για λόγους επαγγελματικής διαστροφής θα προσπαθήσω να το ερμηνεύσω πολιτικά όσο μπορώ.

Να διευκρινίσω ευθύς εξ αρχής, πως η ψήφος εμπιστοσύνης και η συμφωνία των Πρεσπών είναι δύο διακριτές διαδικασίες με κοινό όμως πολιτικό παρονομαστή. Δεν γίνεται να μην δίνουμε την ψήφο εμπιστοσύνης, δηλαδή όπως το λέει και η λέξη, να μην εμπιστευόμαστε τον ΣΥΡΙΖΑ να κυβερνήσει και συγχρόνως να ψηφίζουμε μια συμφωνία, επί εθνικού θέματος, που αυτός την συνήψε, χωρίς καμιά συναίνεση και χωρίς κανένα διάλογο.

Ενώ δηλαδή δεν τον θεωρούμε άξιο να κυβερνήσει, να του χαρίζουμε με την ψήφο μας την περαιτέρω παραμονή του στην εξουσία. Να του χαρίζουμε μιαν εύκολη νίκη.

Είμαστε στα καλά μας; είναι δυνατόν να συμπεριφέρονται έτσι πολιτικοί μας ηγέτες; Τόσος ανορθολογισμός;

Τα δύο σχέδια του παρακράτους ...

Από την πρώτη στιγμή που οι κύριοι Τσίπρας και Κοτζιάς, με τη θερμή συμπαράσταση Καμμένου αποφάσισαν να μας επιβάλουν τη χειρότερη συμφωνία που μπορούσε ποτέ να επιτευχθεί για το Σκοπιανό, ξεκίνησαν δύο προπαγανδιστικές εκστρατείες:

Η μία αφορούσε στην προσπάθεια να ταυτιστούν με τη διαφθορά όσοι διαφωνούσαν με τη συμφωνία της λίμνης. Και γεννήθηκε η δήθεν υπόθεση της Νοβάρτις – για την οποία έχουν ήδη παραιτηθεί τρεις εισαγγελείς - ακριβώς την επομένη του μεγάλου συλλαλητηρίου για την Μακεδονία της 4ης Φεβρουαρίου 2018. Και μια μέρα μετά τις νυχτερινές ανακοινώσεις Παπαγγελόπουλου περί του μεγαλύτερου σκανδάλου της μεταπολίτευσης, στις 6 Φεβρουαρίου 2018, ο κ. Τσίπρας μίλησε για «πατριωτισμό της μίζας» - οπότε οι «πατριώτες της μίζας» δεν δικαιούνται δια να ομιλούν.

Η δεύτερη προπαγανδιστική εκστρατεία αφορούσε στην προσπάθεια να ταυτιστεί ο λαός που διαδηλώνει με την Μακεδονία με «ακραία στοιχεία».

Έτσι, ο κ. Τσίπρας άρχισε να απευθύνει τα προσκλητήριά του προς τους ακραίους την ίδια ακριβώς περίοδο πέρσι:

10+1 αθλιότητες με τη συμφωνία των Πρεσπών ...

Χτες στη Βουλή παίχτηκε η 11η και προτελευταία πολιτική αθλιότητα με τη συμφωνία των Πρεσπών, σε βάρος της πλειοψηφίας του λαού και σε βάρος της χώρας. Με κοινοβουλευτικές ακροβασίες βαφτίστηκε ανεξάρτητος ο βουλευτής Γ Μαυρωτάς, του Ποταμιού, που δεν έχει πια την ιδιότητα της Κοινοβουλευτικής ομάδας, για να σιγουρευτεί η φιλοκυβερνητική πλειοψηφία στην επιτροπή Εξωτερικών και Άμυνας.

Ήδη, έχει βρεθεί η πλειοψηφία των προθύμων που θα ψηφίσουν την Πέμπτη τη συμφωνία στη Βουλή. Και αυτό θα είναι το αποκορύφωμα μιας σειράς από κομματικές, κυβερνητικές και διπλωματικές αντιδημοκρατικές εκτροπές, που διαπράχτηκαν για μια καρέκλα.

Τις καταγράφουμε παρακάτω και τις 10, για να ξέρει ο λαός ποιες φλόγες πρέπει να κρατήσει άσβεστες για να μη σταματήσει να πολεμάει στο διηνεκές τη συμφωνία, σε κάθε γειτονιά, σε κάθε χωριό, σε κάθε πόλη, σε κάθε χώρα. Μέχρι να την απαξιώσει σε κάθε συνείδηση. Μέχρι να την ανατρέψει. Γιατί η ιστορία και οι συνθήκες δεν είναι γραμμένες σε πέτρες. Και ανατρέπονται κάποτε. Γιατί αυτή η συμφωνία ήρθε ερήμην του λαού, κρυφά, στα μουλωχτά, χωρίς να ενημερωθεί από πριν ο λαός, χωρίς να ρωτηθεί ποτέ και χωρίς να παρθεί υπ όψιν η γνώμη του πάνω σ αυτήν.

Οι εκτροπές που καταγράφουμε αποδεικνύουν ένα πράγμα. Ότι η ελληνική κυβέρνηση ήξερε εξ αρχής ότι η συμφωνία δεν περνάει από το λαό. Και ήξερε από πριν ότι έπρεπε να τον αποκλείσει απ αυτήν. Παρ όλο που όλες οι κυβερνήσεις και όλοι οι νόμοι υπάρχουν στο όνομα ενός και μόνο: Του λαού. Η ελληνική κυβέρνηση, λοιπόν:

Τη Μακεδονία για ένα iPhone ...

Aν έπρεπε να εξηγήσεις στον Παύλο Μελά ή στον Ιωνα Δραγούμη αυτά που συμβαίνουν τώρα, τι ακριβώς θα μπορούσες να τους πεις; Και πώς θα μπορούσες να περιγράψεις σε έναν Μελά ή σε έναν Δραγούμη προσωπικότητες όπως ο Ζουράρις, η Κουντουρά ή ο Παπαχριστόπουλος; Πώς να εκφράσεις με λέξεις την πολιτισμική παρακμή που έχει οδηγήσει τα πράγματα εδώ;

Το ότι ο κ. Τσίπρας τα έδωσε όλα στους Σκοπιανούς ήταν κάτι περισσότερο από προβλέψιμο. Καταρχάς είναι εντελώς ανίκανος σε θέματα διαπραγμάτευσης, ειδικά με ξένους. Ενας ανεπάγγελτος και αγράμματος κομματάνθρωπος, που το μόνο που έχει μάθει είναι η μικροπολιτική διαχείριση της εγχώριας πολιτικής σκηνής.

Η αναβολή της περικοπής των συντάξεων, που ο ίδιος έχει ψηφίσει, με αντάλλαγμα το ξεπούλημα της Μακεδονίας θα του φαίνεται ως μια ιδιαιτέρως επικερδής συνδιαλλαγή, εξάλλου για την Αριστερά τα εθνικά θέματα στην καλύτερη των περιπτώσεων είναι ήσσονος σημασίας.

Ο λαός μίλησε, θα μιλήσει και η Ιστορία ...

Η απάντηση δόθηκε από τον ελληνικό λαό! Αυτόν τον λαό του οποίου τόσο πολύ περιφρονούν την ιστορική μνήμη όσοι ανιστόρητοι ετοιμάζονται να ψηφίσουν υπέρ της συμφωνίας της λίμνης. Αυτοί που δεν θα καταλάβουν ποτέ γιατί ο ελληνικός λαός τους θεωρεί ένοχους άθλιας συναλλαγής. Αυτοί που αδυνατούν να καταλάβουν τους λόγους για τους οποίους ο λαός μας είναι τόσο πολύ αντίθετος με αυτή την εθνική υποχώρηση. Αυτοί που δεν εννοούν να συνειδητοποιήσουν ότι ο λαός μας συνδέεται απευθείας με τον Μακεδονικό Αγώνα, που – το ξαναλέω – είναι ο μόνος πόλεμος που δεν κηρύχθηκε από το κράτος, ο μόνος πόλεμος για τον οποίο την επιστράτευση δεν κήρυξε η κυβέρνηση, αλλά οι Έλληνες, από κάθε γωνιά της πατρίδας, αυτοεπιστρατεύτηκαν και εγκατέλειψαν την ασφάλεια των εστιών τους για να χύσουν το αίμα τους για την Μακεδονία.

Και τώρα, σα να μην μας έφθαναν οι Σκοπιανοί επαγγελματίες πλαστογράφοι, στους πλαστογράφους της Ιστορίας μας και της εθνικής μας μνήμης προστέθηκε και αυτό το συνονθύλευμα που υποδύεται την κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Σπεύδει τώρα, λίγο πριν από την τελευταία πράξη του δράματος, να ενημερώσει, λέει, η κυβέρνηση για τη συμφωνία των Πρεσπών.

Και θέλουν να μας πείσουν με μια ακόμη πλαστογραφία, για την οποία συνέπραξαν Τσίπρας και Ζάεφ προκειμένου να μας κοροϊδέψουν. Στην πραγματικότητα, έχουμε μια κυβέρνηση που συμπράττει με ξένη δύναμη εναντίον του λαού της.

Για πρώτη φορά μετά το 1974 έχουμε πρόβλημα Δημοκρατίας ...

Τα όσα έγιναν χθες στο Σύνταγμα ανήκουν σε μια αλληλουχία πρόσφατων γεγονότων που θέτουν σε αμφισβήτηση, για πρώτη φορά από το 1974, την Δημοκρατία στην Ελλάδα.

Προηγήθηκε η αποκάλυψη της συνωμοσίας της Novartis που οδήγησε σε παραίτηση τον αρμόδιο εισαγγελέα, γιατί δεν ήθελε να υπακούσει στις διαταγές του Ρασπούτιν για παραπομπές πολιτικών, χωρίς να υπάρχουν στοιχεία γι' αυτό.

Στη συνέχεια είχαμε την κυνική διάλυση δύο κομμάτων της βουλής για να λάβει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ρεταλιών ψήφο εμπιστοσύνης. Είτε το όλο σκηνικό ήταν σκηνοθετημένο είτε όχι, ο ευτελισμός θεσμών και προσώπων ήταν πλήρης.

Και χθες είχαμε την διάλυση μιας τεράστιας συγκέντρωσης, ουσιαστικά κατά του ΣΥΡΙΖΑ, με μεθόδους καθεστώτος Μαδούρο. Ανεμπόδιστη δράση παρακρατικών και επέμβαση των δυνάμεων της τάξεως, εναντίον όλου του συγκεντρωμένου πλήθους.

Το μήνυμα που έστειλε η κυβέρνηση προς τους πολίτες ήταν σαφές: Μην ξανασυγκεντρωθείτε. Θα σας ταράξουμε στο χημικό. Στις δύο πρώτες συγκεντρώσεις οι μηχανισμοί του ΣΥΡΙΖΑ συνελήφθησαν αδιάβαστοι. Αιφνιδιάστηκαν. Χθες γνώριζαν και έλαβαν τα μέτρα τους.

Στο Μέγαρο εσείς, στο Σύνταγμα εμείς ...

Αναντίρρητα, οι δύο παλλαϊκές συγκεντρώσεις για την Μακεδονία μας σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα ήταν το πολιτικό γεγονός του 2018. Ήταν μια παρέμβαση των πολιτών στις εξελίξεις που αιφνιδίασαν την κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και την ανάγκασαν να αλλάξει τον πολιτικό της σχεδιασμό.

Η Αριστερά αισθάνεται μια δυσανεξία όταν η λαϊκή οργή στρέφεται εναντίον της. Από την κοσμοθεωρία της πιστεύει πως αυτή εκφράζει τα λαϊκά συμφέροντα και συνεπώς οποιαδήποτε διαμαρτυρία εναντίον της είναι ακατανόητη. Υπάρχει κάτι ύποπτο σε αυτές τις εκδηλώσεις. Σκοτεινά συμφέροντα τις υποκινούν.

Γι΄αυτό και ο εκνευρισμός που παρατηρείται τις τελευταίες ημέρες. Συλλήψεις στην Αθήνα έξω από το Μέγαρο στην κοσμική συγκέντρωση των «προθύμων», συλλήψεις και στην Μακεδονία για τις αφισοκολλήσεις. Πράγματα πρωτοφανή για την μεταπολιτευτική μας πολιτική ζωή, αλλά σύμφυτα με την ολοκληρωτική ιδεολογία της Αριστεράς.

«Όποιος ψηφίζει υπέρ της συμφωνίας... στηρίζει την κυβέρνηση» ...

Ο Β.Βενιζέλος ήταν σαφής και απλός. Είπε το αυτονόητο που κάποιοι καιροσκόποι και ανόητοι το αμφισβητούν.

Ευθύς εξ αρχής ήταν ολοφάνερο πως η κίνηση των Τσίπρα-Κοτζιά να «κλείσουν» το Σκοπιανό ζήτημα, αποσκοπούσε κυρίως στην διάσπαση της Νέας Δημοκρατίας και στην αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού, όπως άλλωστε και τα ίδια τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ διατυμπάνιζαν.

Τελικά την Νέα Δημοκρατία όχι μόνον δεν την διέσπασαν, αλλά την δυνάμωσαν κι άλλο. Το μόνο που πέτυχαν ήταν να κάνουν μιαν αναδιάταξη πτωμάτων. Γιατί περί αυτού πρόκειται. Διέλυσαν δύο κόμματα και ανασυνέθεσαν τον χώρο τους με τα ρετάλια της πολιτικής. Και όλα αυτά για λίγους μήνες εξουσίας παραπάνω.