Τα υιοθετημένα παιδιά της τρομοκρατίας ...

Υπάρχουν παρατηρώ κάποιοι ανάμεσά μας που πάντοτε χαίρονται όταν αθωώνεται ένας υπόδικος για τρομοκρατική ενέργεια. Για κάποιο λόγο, που δεν μας τον λένε, είναι πάντα με το μέρος του υπόδικου. Ξέρουν πάντα ότι είναι αθώος, ότι πρόκειται για δικαστική πλάνη, και ξέρουν επίσης πάντα αρκετά για να αμφισβητήσουν την δικαστική ετυμηγορία. Οι υπόλοιποι πάλι από εμάς δεν είμαστε τόσο κατηγορηματικά σίγουροι, και ούτε χαιρόμαστε, ούτε λυπόμαστε. Άνθρωποι φυλακίζονται κάθε μέρα, καταδικάζονται κάθε μέρα, αθωώνονται κάθε μέρα. Παρακολουθούμε ενίοτε τις σημαντικές δικαστικές υποθέσεις, και ευχόμαστε πάντα, να αποδοθεί δικαιοσύνη. Δηλαδή να βρεθεί ο ένοχος και να τιμωρηθεί. Αλλά για κάποιους, ειδικά στην περίπτωση των υποδίκων για τρομοκρατική ενέργεια, ποτέ δεν υπάρχει κανένας ένοχος, ποτέ δεν υπάρχουν αρκετά στοιχεία, ποτέ δεν έχει κάνει η αστυνομία τίποτα σωστό, πάντα τα στοιχεία είναι φυτεμένα ή αναξιόπιστα, η δε δικαιοσύνη, η ίδια δικαιοσύνη που δικάζει σήμερα την Χρυσή Αυγή ως εγκληματική οργάνωση, έχει στις περιπτώσεις υποδίκων για τρομοκρατικές ενέργειες πάντα καταδικάσει χωρίς κανένα στοιχείο έναν αθώο άνθρωπο.

Οι κουκουλοφόροι της Μαδρίτης ...

Α​​ναρωτιέμαι πόσο Ελληνοαυστραλός θα νιώθει τώρα εκείνος ο δυστυχής τουρίστας που τον έδειραν οι κουκουλοφόροι την περασμένη Κυριακή, επειδή ψώνιζε από εμπορικό κατάστημα. «Ερχόμαστε και αφήνουμε λεφτά στη χώρα σας και τρώμε ξύλο από πάνω;», ρωτούσε το κενό η γυναίκα του, που ήταν μπροστά στο επεισόδιο, μαζί με τα δύο παιδιά τους. Ηταν η πρώτη Κυριακή που, με επίσημη υπουργική απόφαση, τα μαγαζιά μπορούσαν να λειτουργήσουν ελεύθερα. Πού να εξηγήσεις στη γυναίκα πως ο φόβος της Εκκλησίας και ο φόβος της αριστερής βίας κρατούσαν για χρόνια τα μαγαζιά κλειστά τις Κυριακές και ότι, με την εκστρατεία εκφοβισμού που είχε προηγηθεί από ακραίους συνδικαλιστές της Αριστεράς, και πάλι ήταν θαύμα που τα καταστήματα είχαν ανοίξει. Αλλά και γιατί να έχει η γυναίκα την υποχρέωση να κατανοήσει σε όλο το βάθος της την «ιδιαιτερότητα» που μας δέρνει αλύπητα; Αυτή ήλθε στη χώρα για διακοπές, για να περάσει καλά. Απλώς, δεν πρόκειται να ξανακάνει το ίδιο λάθος.

43 χρόνια περιμέναμε τους… Ταλλεϋράνδους των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ!

Άφησα σκόπιμα να περάσουν μερικές μέρες από το ναυάγιο των συνομιλιών στο Κραν Μοντανά και τη συζήτηση που πραγματοποιήθηκε στη Βουλή των Ελλήνων, προκειμένου να καταθέσω μερικές σκέψεις.

Είναι πλέον σαφές πως η «διπλωματία των ναυαγίων» μόνο σε αδιέξοδα μπορεί να οδηγήσει.

Και πως το να επιβεβαιώνουμε συνεχώς ότι με την Τουρκία δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε δεν αποτελεί διαπραγμάτευση – αντίθετα οδηγεί στην ενίσχυση των θέσεων του αντιπάλου, δια της επιβεβαίωσής τους.

Πολύ περισσότερο που ήταν πολύ πρόσφατο (Νοέμβριος του 2016) το προηγούμενο ναυάγιο, αυτό του Μον Πελεράν.

Και πως μεγάλο ρόλο διαδραματίζει το «timing», ο χρόνος δηλαδή και ο γεωστρατηγικός και πολιτικός περίγυρος, εντός των πλαισίων των οποίων διεξάγεται μια διαπραγμάτευση.

Και πως είναι πολύ πιθανόν η Τουρκία να επιδιώκει το αδιέξοδο – όπως αποδεικνύεται και από τις τελευταίες πολύ επιθετικές δηλώσεις των Τούρκων αξιωματούχων – με τελική επιδίωξη τα τετελεσμένα.

Και επειδή πολλοί είναι εκείνοι που στο όνομα της ενότητας δαιμονοποιούν τις διαφορετικές απόψεις, πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι αυτό που μας ενώνει είναι ο αγώνας για μια ενωμένη και ελεύθερη Κύπρο.

Ας πούμε ότι η ανάπτυξη χτυπάει την πόρτα...

Άλλος τρόπος να ξεχάσουμε το παραμύθι "ανάπτυξη" δεν υπάρχει. Μόνο περνώντας και από εμάς. Για να μας αποκαλύψει ότι έχουμε μείνει στο 1981.

Όποιος θυμάται, και θέλει, ας ξαναφέρει ζωντανά στο μυαλό του εκείνη τη "σπουδαία... τη μοναδική εποχή". Με το κράτος να μεγαλώνει (ακόμη περισσότερο από εκείνο του 1975-1981). Και την ιδιωτική οικονομία να μικραίνει (όσο ήταν αναγκαίο) για να περάσει (προς εξυγίανση...) από το κράτος...

Ας διαλογισθεί το "μεγαλείο" της οικονομίας μας... με τα κρατικά μονοπώλια στο ρεύμα, στα νερά, στις μεταφορές, στις υποδομές, στις μεγάλες και μικρές προμήθειες.

Και ανάμεσα σε αυτόν τον "οικονομικό παράδεισο" των ΔΕΚΟ ας αναπολήσει... το κράτος - μεταλλευτή, το κράτος - μεταλλουργό, το κράτος-τσιμεντοβιομήχανο, το κράτος-κλωστοϋφαντουργό, το κράτος-λιπασματοβιομήχανο, το κράτος-χαρτοβιομήχανο, το κράτος-ναυπηγό, το κράτος-κατασκευαστή προϊόντων άμυνας, το κράτος-μικρομεσαίο παραγωγό ούζου...

Πως να πουλήσει χωρίς μάρκετινγκ;

Ας προσπαθήσουμε να ακολουθήσουμε το συλλογισμό της κυβέρνησης, η οποία περιμένει την αυριανή συνεδρίαση του ΔΝΤ πριν αποφασίσει να προχωρήσει στην πρώτη έκδοση ομολόγων της τελευταίας τριετίας.

Το ερώτημα είναι απλό: Στην περίπτωση που το ΔΝΤ διαγνώσει, όπως έγραφε η Καθημερινή της Κυριακής, ότι όχι μόνο το χρέος είναι μη βιώσιμο αλλά είναι εξαιρετικά μη βιώσιμο και επίσης λείπουν περίπου 10 δισ. από τις τράπεζες, τι θα γίνει; Θα διακόψει η κυβέρνηση της προσπάθεια να αποκτήσει επαφή με τις αγορές; Θα διακόψει και την προσπάθεια κλεισίματος των αξιολογήσεων; Έχει κάποια άλλη εναλλακτική;

Οι επιστολές προς τους δανειστές έγιναν αισίως… 23!

Τις τελευταίες ημέρες, ο νέος κύκλος θριαμβολογίας των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ περιστρέφεται γύρω από την απόφαση της Κομισιόν για τερματισμό της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος.

Μετά από τόσα μνημόνια και τόσα μέτρα και τόσα πλεονάσματα και την μεταφορά του συνόλου της δημόσιας περιουσίας στο αιωνόβιο υπερταμείο, αυτό, προφανώς, ήταν το λιγότερο που μπορούσαν να κάνουν οι δανειστές.

Τα πήραν όλα, ζητούν κι’ άλλα, η κυβέρνηση τους τα δίνει, ένα μικρό αντίδωρο, συμβολικής αξίας και άνευ σημασίας (δηλαδή τι άλλα πειθαρχικά μέτρα θα μας μπορούσαν να μας επιβάλουν;) ήταν το λιγότερο που μπορούσαν να προσφέρουν.

Όλως τυχαίως μάλιστα, η απόφαση για… άφεση αμαρτιών ήλθε την ίδια ακριβώς ημέρα (12 Ιουλίου) που Τσίπρας και Τσακαλώτος έστειλαν άλλη μια επιστολή νομιμοφροσύνης και δεσμεύσεων προς το ΔΝΤ. Την 23^η προς τους δανειστές – ζωή νάχουν!

Δηλαδή, μετά από δύο και πλέον χρόνια στο τιμόνι αυτής της άτυχης χώρας, το μόνο βέβαιο είναι πως πρέπει να έχει πονέσει το χέρι τους από τις πολλές επιστολές που έχουν στείλει στους δανειστές.

Και να σκεφθεί κανείς πως στις 11 Ιανουαρίου 2015, σε συνέντευξή του στη Real News και απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με το αν θα καταργήσει το μνημόνιο με αποστολή επιστολής, ο κ. Τσίπρας είχε απαντήσει.

«Την επιστολή προς τους δανειστές, λοιπόν κε Σκουρή, δε θα χρειαστεί να τη στείλω εγώ γιατί θα την στείλει ο λαός, το βράδυ των εκλογών».

Είπε συγκεκριμένα:

Τα κοκοράκια της χυδαιότητας ...

Φωτό αρχείου. 

Ενας φίλος βρέθηκε πρόσφατα σε συνέδριο επιχειρηματιών. Ηταν εκεί άνθρωποι της πιάτσας, οι οποίοι αγωνιούν κάθε μέρα για το πώς θα πληρώσουν τους φόρους τους και το προσωπικό τους. Για να συμμετέχουν σε τέτοιο συνέδριο, ανήκουν προφανώς στην κατηγορία των ηρωικών Ελλήνων επιχειρηματιών που επιβίωσαν τα χρόνια της κρίσης. Νομίζω πως τους ταιριάζει εκείνο το τραγούδι του Σινάτρα, που λέει, «αν τα κατάφερες εδώ, μπορείς να τα καταφέρεις οπουδήποτε».

Στο συνέδριο υπήρχε και πάνελ με πολιτικούς. Οι οποίοι κατάφεραν να εξοργίσουν τους πάντες. Ο αντιπολιτευόμενος αποκάλεσε «ραγιάδες» τον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση, ο κυβερνητικός βουλευτής είπε πως «έχετε κάνει εγκλήματα όλα αυτά τα χρόνια, είστε κοινοί εγκληματίες».

Μία σοφή παροιμία : «δείξε μου το φίλο σου να σου πω ποιος είσαι» #free_Irianna ...

Σπάζοντας μερικές βιτρίνες με γλυκά θα απελευθερωθεί η #free_Irianna ...

Σοβαρές υλικές ζημιές προκάλεσαν το βράδυ της Δευτέρας μετά την πορεία διαμαρτυρίας για την Ηριάννα , σε καταστήματα επί της οδού Ερμου, ακροαριστεροί λάτρεις της τρομοκρατίας που τα ΜΜΕ παρουσιάζουν χρησιμοποιώντας τις λέξεις "Αλληλέγγυοι" η "Αντιεξουσιαστές "...

Η ομάδα αυτή (περί τους 300)  έσπασε βιτρίνες και εισόδους αρκετών καταστημάτων κοντά στο σταθμό Μοναστηράκι.

Ο Σημίτης είναι αλλιώς...

Παρακολουθώντας τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης ένα νεαρό άτομο, ας πούμε ηλικίας μεταξύ είκοσι και εικοσιπέντε, δεν πρόκειται ποτέ να μάθει ότι ο κ. Τσοχατζόπουλος υπήρξε υπουργός τις περιόδους που ο κ. Σημίτης ήταν πρωθυπουργός. Είναι ως αν ο κ. Τσοχατζόπουλος να υπήρξε υπουργός μιας περιόδου χωρίς κυβερνήσεις, χωρίς φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ, χωρίς κόλακες δημοσιογράφους που ποτέ δεν μπόρεσαν να διαπιστώσουν έστω αποχρώσες ενδείξεις διαφθοράς.

Ο τράγος, το Δημόσιο και η καθαριότητα ...

Μπορεί να έληξε η απεργία στους δήμους που μας έπνιξε στην μπόχα και έβλαψε την υγεία μας. Ομως αιωρείται η απειλή της επανάληψης, όταν διαπιστωθεί ότι μόνο κάποιοι από τους συμβασιούχους θα ευεργετηθούν με το ανήθικο πλεονέκτημα της μονιμοποίησης στο Δημόσιο.

Η λαϊκή σοφία προσδιόρισε μ' ένα σκαμπρόζικο ανέκδοτο την κορυφαία πρακτική αξία του πλεονεκτήματος αυτού. Στον μοναδικό τράγο του χωριού ήταν αναγκασμένοι να προσφεύγουν όσοι είχαν κατσίκες για να τις βατεύει, καταβάλλοντας και σημαντική αμοιβή στον ιδιοκτήτη του. Οι ενδιαφερόμενοι έκριναν ότι τελικά θα τους ήταν συμφερότερο να αγόραζαν τον τράγο και να τον έκαναν δημοτικό υπάλληλο ώστε να μην πληρώνουν τον ιδιώτη ιδιοκτήτη του. Ομως κατάπληκτοι διαπίστωσαν πλήρη απροθυμία του τέως σεξουαλικά δραστήριου ζώου να συνεχίσει τις επί ιδιωτικής ιδιοκτησίας επιδόσεις του. Το 'ριξε στην τεμπελιά και στον ύπνο.

Το σχέδιο Β΄ και η Δημοκρατία ...

Τ​​ο κακό με την Ιστορία είναι πως «δεν ξέρουμε τι θα γινόταν αν...». Δεν γνωρίζουμε, για παράδειγμα, πώς θα ήταν σήμερα η Ευρώπη χωρίς την ενοποίηση, αν θα κατρακυλούσε στους παλιούς εθνικούς ανταγωνισμούς που είχαν ως αποτέλεσμα δύο παγκοσμίους πολέμους και εκατομμύρια θύματα. Ο αφορισμός «έλα μωρέ, δεν γίνονται αυτά...» βασίζεται στην εμπειρία μιας γενιάς που δεν τα έζησε.

Το καλό όμως με την Ιστορία είναι ότι ξέρουμε τι έγινε στο παρελθόν και μπορούμε να προφυλαχθούμε καλύτερα για το μέλλον. Παλαιότερα, για παράδειγμα, υπήρχε ένα «σχέδιο Προμηθεύς» για την αντιμετώπιση της κομμουνιστικής απειλής, κάτι σαν σχέδιο Β΄ για τη «σωτηρία της Δημοκρατίας». Μην ξεχνάμε ότι η απειλή ήταν υπαρκτή. Μετά τον αιματηρό εμφύλιο πόλεμο ο φανφαρόνος της εποχής δήλωνε ότι «ο Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας δεν κατέθεσε τα όπλα, μονάχα τα έθεσε παρά πόδα» (17.10.1949), ενώ οι από Βορρά γείτονες δεν είχαν μόνο σοσιαλιστικά ιδεώδη, αλλά και εδαφικές βλέψεις. Ετσι κάποιος πρωθυπουργός της εποχής θα μπορούσε να πει: «Εμείς, ως κυβέρνηση, δεν είχαμε υποχρέωση να σχεδιάσουμε τις άμυνές μας, σε περίπτωση που αυτή η απειλή γινόταν πράξη; Οχι μόνο είχαμε το δικαίωμα, είχαμε υποχρέωση... Είναι σαν να βρίσκεται μια χώρα υπό πολεμική απειλή και να υπάρχει μεγάλη πιθανότητα απόβασης εχθρικών δυνάμεων στα πάτρια εδάφη κι εσείς να κατηγορείτε το επιτελείο της Αμυνας ως φιλοπόλεμο επειδή σχεδίαζε την άμυνα της χώρας σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο» (Αλέξης Τσίπρας 1.8.2015).

Φιλελεύθερη κυβέρνηση ή φιλελεύθερη παρένθεση;

Η συναίνεση, που με τόση θέρμη ευαγγελίζονται οι αυτόκλητοι προστάτες του «μεσαίου χώρου» έχει ήδη συντελεστεί. Όσες φορές κι αν συνεργαστούν, θα έχουν το ίδιο αποτέλεσμα. Η σημερινή κυβέρνηση είναι παιδί του λαϊκισμού. Κοινός τόπος ετερόκλητων δυνάμεων που συναντήθηκαν στην κοινή τους αντίθεση στην παγκοσμιοποίηση και στους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Μην σας ξεγελούν τα νέα μνημόνια. Πρόκειται για υποχωρήσεις τακτικής!

Οι αλλαγές που γίνονται  γύρω μας είναι τεράστιες, ως συνέπεια της νέας ψηφιακής εποχής. Πολλές φορές μας είναι δύσκολο να τις κατανοήσουμε ή ακόμη και να τις ενσωματώσουμε στην καθημερινότητά μας. Όσοι μπορούν προσαρμόζονται στα νέα δεδομένα. Κάποιοι άλλοι, οι περισσότεροι, αρνούνται να αντιμετωπίσουν την νέα πραγματικότητα και θέλουν απελπισμένα να επιστρέψουμε στο παρελθόν!

Δάφνες, αντιστασιακοί και το σύνδρομο Βισίνσκι ...

Ο Στάθης Παναγούλης είναι ένας άνθρωπος, ο οποίος επιβιώνει όλα αυτά τα χρόνια ως ένας αυστηρός χορτοφάγος (vegan) της πολιτικής, τρεφόμενος μόνον από τις οικογενειακές δάφνες. Αυτές πρέπει μάλλον να έχουν τελειώσει, οπότε γι’ αυτό ο καλός βουλευτής έβαλε στο μάτι τις δάφνες του Ν. Τόσκα. Οχι τις χρυσές που ήταν κεντημένες στο στρατιωτικό πηλήκιό του, αλλά τις «αντιστασιακές».

Χθες, ο δαφνοφάγος βουλευτής αφηνίασε (ίσως από την πείνα) και κατηγόρησε τον Ν. Τόσκα ότι «ψευδώς αυτοαποκαλείται αντιστασιακός», επειδή ο υπουργός Δημοσίας Τάξεως του ΣΥΡΙΖΑ εισήχθη στη Σχολή Ευελπίδων το 1971, επί χούντας. Εψαξα το βιογραφικό του υπουργού και η σχετική αναφορά έχει ως εξής: «Συμμετείχε σε αντιστασιακή οργάνωση πριν την είσοδό του στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων το 1971. Στη διάρκεια της δικτατορίας και τα δύσκολα χρόνια που ακολούθησαν έπραξε αυτό που όφειλε σαν δημοκρατικός πολίτης. Τα θέματα αυτά τα γνωρίζουν δημοκρατικοί συνάδελφοι και φίλοι του».

Με τα παράλληλα συστήματα δεν θα τους χρειάζονταν καν οι αριθμοί ...

Έχει καταντήσει κουραστικό, αλλά η προπαγάνδα των αριθμών στην οποία επιδίδεται η κυβέρνηση έχει λάβει θηριώδεις διαστάσεις.

Στις 10 Ιουλίου είχαμε πάλι πανηγύρια, καθώς ανακοινώθηκε από την ΕΛΣΤΑΤ «μεγάλη αύξηση» 5,4% της βιομηχανικής παραγωγής τον Μάιο 2017.

Εντάξει, αλλά τον Μάιο του 2016 είχαμε μείωση 4% σε σύγκριση με τον Μάιο του 2015.

Και τον Μάιο του 2015 είχαμε μείωση 4,2% σε σύγκριση με τον Μάιο του 2014.

Οπότε;

Στην κυβέρνηση δείχνουν να τα χάνουν...

Ο Γιάννης Μπαλάφας, νιώθει ως άλλος Ζάππας, επειδή ένας πολίτης του έδωσε συγχαρητήρια στον δρόμο.. Η Θεανώ Φωτίου στηρίζει τα κινήματα που θα μπλοκάρουν τους πλειστηριασμούς, οι οποίοι με απόφαση της κυβέρνησης της οποίας είναι υπουργός, γίνονται ηλεκτρονικοί – άρα μπορούν να διεξάγονται κατά δεκάδες ημερησίως - από τον Σεπτέμβριο, ενώ απελευθερώνονται πλήρως για κάθε μεγέθους κατοικίες από την 1/1/2018.

Ο πρωθυπουργός Α. Τσίπρας, έταξε όπως είπε, «δημιουργία στην Καστοριά ενός, ας μου επιτραπεί η έκφραση, "λιμανιού ξηράς"».

Αυτά μόλις σε ένα 24ωρο.

Στην κυβέρνηση δείχνουν να τα χάνουν... Σαν τον ποδοσφαιριστή σε κενή εστία...

Εκτός από τις θριαμβολογίες υπάρχει και η πραγματικότητα ...

Οι ανακοινώσεις είναι ξεκάθαρες και διαψεύδουν όλες τις κυβερνητικές θριαμβολογίες και όλα τα κυβερνητικά ψεύδη περί ανάπτυξης.

Σύμφωνα με έρευνα του ΙΟΒΕ, καταγράφεται υποχώρηση της πορείας του Δείκτη Οικονομικού Κλίματος τον Μάιο, καθώς υποχωρεί στις 93,2 μονάδες από τις 94,9 μονάδες τον προηγούμενο μήνα.

Και αυτό δεν είναι το χειρότερο. Σύμφωνα με τη Markit, οι λειτουργικές συνθήκες στον ελληνικό μεταποιητικό τομέα εξακολούθησαν να επιδεινώνονται τον Μάιο, αν και σε ασθενέστερο βαθμό σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα. Η τελευταία περίοδος ύφεσης οφειλόταν στην περαιτέρω μείωση των νέων παραγγελιών, η οποία οδήγησε σε επιπλέον πτώση της παραγωγής.

Άμισθη, αλλά με οδοιπορικά η Β. Θάνου στο νομικό γραφείο του πρωθυπουργού ...

Επίσημα πλέον κατέχει την θέση της άμισθης προϊσταμένης του νομικού γραφείου της Γενικής Γραμματείας της Κυβέρνησης η πρώην πρόεδρος του Αρείου Πάγου Βασιλική Θάνου – Χριστοφίλου.

Ωστόσο σύμφωνα με τον "Ελεύθερο Τύπο" με βάση την απόφαση του πρωθυπουργού που δημοσιεύθηκε αργά το βράδυ της Τρίτης στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, η Βασιλική Θάνου δεν θα απασχολείται απολύτως αμισθί.

Όπως αναφέρει η απόφαση θα δικαιούται οδοιπορικών και πιθανώς και ημερήσιας αποζημίωσης για τις ημέρες που θα βρίσκεται εκτός της υπηρεσίας της. Φαίνεται λοιπόν πως η πρώην πρόεδρος του Αρείου Πάγου προσλαμβάνεται στο πρωθυπουργικό γραφείο, κατά τα πρότυπα που έχουν προσληφθεί κι όλοι οι άλλοι άμισθοι σύμβουλοι στο Μέγαρο Μαξίμου και στα υπουργικά γραφεία, αρνούμενοι τις μισθολογικές απολαβές για να μην απωλέσουν το δικαίωμα άλλων αποδοχών ή σύνταξης, όπως ισχύει και με την περίπτωση της Βασιλικής Θάνου.

Τα προσχήματα κατέρρευσαν ...

Δεν μπορούσαν να κρατηθούν, δεν άντεχαν άλλο! Ούτε εκείνη μακριά του ούτε εκείνος μακριά της. Μόλις δέκα ημέρες μετά τη συνταξιοδότησή της, η κ. Θάνου προσελήφθη ως επικεφαλής του νομικού γραφείου του πρωθυπουργού. Και προξενεί μάλιστα ιδιαίτερη εντύπωση ότι η κ. Θάνου δεν ντράπηκε να το κάνει, παρότι διετέλεσε και, υπηρεσιακή έστω, πρωθυπουργός.

Μπήκαν στο Καζίνο για να τινάξουν την μπάνκα στον αέρα ...

Η χώρα δεν χρειάζεται ένα παράλληλο σύστημα πληρωμών, όπως επίμονα υποστηρίζει ο κ. Βαρουφάκης. Ένα παράλληλο σύμπαν χρειάζεται! Είναι το μόνο περιβάλλον που μπορεί να αντέξει την νοοτροπία μας. Ο κόσμος που ζούμε σήμερα δεν έχει θέση για Βαρουφάκηδες. Αντίθετα, σε εκείνο το παράλληλο σύμπαν για το οποίο λέγαμε ο Γιάνης θα ήταν βασιλιάς κι όλοι εμείς εκατομμυριούχοι.

Ναι, αλλά η Οικονομία είναι ένας τόπος που συμβαίνουν μαγικά πράγματα, επειδή η ανθρώπινη ψυχολογία διαμορφώνει πολλές φορές τους κανόνες κι αυτοί έρχονται τελικά σε πλήρη αντίθεση ακόμη και με τους νόμους της φύσης. Οι χρηματιστηριακές φούσκες είναι το καλύτερο παράδειγμα.

ΟΤΑΝ ΟΙ ΔΙΚΑΣΤΕΣ ΣΤΡΑΤΕΥΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΚΟΜΜΑ

Η κ. Θάνου με την πολιτεία της δεν εκόσμησε τη θέση του Προέδρου του Αρείου Πάγου, αρνούμενη πολλές φορές να κατανοήσει, ότι η δικαιοσύνη πρέπει να στέκεται μακριά από την πολιτική, τα κόμματα και τον συνδικαλισμό.

Η ίδια με τις δημόσιες παρεμβάσεις της -ιδίως εκείνη προς τους ευρωπαίους ομολόγους της λίγο πριν το αντισυνταγματικό δημοψήφισμα παρωδία του 2015 ή την άλλη για τη διεύρυνση του ορίου συνταξιοδότησης των δικαστών- αυτοϋπονομεύθηκε ως φορέας ενός εκ των υπάτων αξιωμάτων της Ελληνικής Δικαιοσύνης.

Παραμύθια για λίστες και… άλλα θηρία !

Σ’ αυτή τη χώρα όλοι πια γνωρίζουν πως οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ βρέθηκαν στην εξουσία λέγοντας τα μεγαλύτερα ψέματα στην παγκόσμια Ιστορία και με σημαία το mail Χαρδούβελη και τη Λίστα Λαγκάρντ.

Περίπου έπεισαν τον κόσμο πως θα έσχιζαν τα μνημόνια και θα τερμάτιζαν τη λιτότητα και δεν θα εφάρμοζαν το mail Χαρδούβελη, επειδή θα έπαιρναν τα λεφτά των φοροφυγάδων, τα ονόματα των οποίων φιγουράριζαν στην περίφημη Λίστα.

Μετά την άνοδό τους στην εξουσία, συνέχισαν το παραμύθι, ανακάλυψαν και νέες λίστες, μεταξύ των οποίων και τη Λίστα Μπόργιανς, άρχισαν να ανακοινώνουν πως διασταυρώνουν και ελέγχουν, πραγματοποιούσαν ταξίδια στο εξωτερικό και έκαναν μυστικές συναντήσεις με τύπους σαν τον Φαλσιανί, έστελναν ακόμη και δικαστικούς σε τέτοιες εκστρατείες, ισχυρίζονταν ψευδώς πως γεμίζουν τα δημόσια ταμεία, δημιουργούσαν με λίγα λόγια την αίσθηση πως στον τομέα γίνεται… κοσμογονία.

Η κ. Θάνου στην υπηρεσία του κ. Πολάκη ...

Η κ. Θάνου δεν είναι μια τυχαία τέως δικαστής. Ως πρόεδρος του Αρείου Πάγου και ως πρώην συνδικαλίστρια των δικαστών έχει άμεση επιρροή σε ένα κομμάτι του δικαστικού κλάδου. Αλλά, το σημαντικό είναι ότι δεν καλείται να υπηρετήσει έναν πρωθυπουργό ως θεσμό. Καλείται να υπηρετήσει το αντικοινοβουλευτικό σύστημα Πολάκη. Και το ξέρει.

Αυτή είναι η κορυφαία διαφορά μεταξύ του διορισμού της κ. Θάνου με τους διορισμούς άλλων δικαστικών στο παρελθόν στο γραφείο πρωθυπουργών. Κανείς από τους άλλους πρωθυπουργούς και τα κόμματά τους δεν είχαν στραφεί εναντίον του κοινοβουλευτισμού και της αστικής δημοκρατίας όπως στρέφονται οι υπουργοί αυτής της κυβέρνησης με την ανοχή και συχνά με τη σύμφωνη γνώμη του πρωθυπουργού.

Τερματίζοντας τη γελοιότητα ...

Δεν ξέρουμε αν φταίει ο Σοφοκλής με την Αντιγόνη του ή αν υπάρχουν άλλα αρχέγονα ένστικτα των κατοίκων σε αυτή τη γωνιά της Βαλκανικής. Πάντως, μόνιμη μανιέρα της συλλογικότητάς μας είναι να ανακαλύπτουμε νεκρούς για να τους τιμήσουμε. Τι κι αν η ιστορική έρευνα απέδειξε ότι το 1941 δεν υπήρχε στρατιώτης-εύζωνας Κωνσταντίνος Κουκίδης, για να πέσει από την Ακρόπολη τυλιγμένος με την ελληνική σημαία; «Σημασία δεν έχει αν υπήρξε ο στρατιώτης Κουκίδης», είχε πει ο τότε δήμαρχος Αθηναίων Δημήτρης Αβραμόπουλος, εγκαινιάζοντας το μνημείο του παντελώς άγνωστου στρατιώτη στους πρόποδες του Ιερού Βράχου (12.10.2000). «Σημασία έχει αν εμείς –οι σημερινοί Ελληνες– θέλουμε να υπάρχουν τέτοιοι θρύλοι. Υπό αυτή την έννοια, έχει τη δική του ηθική και εθνική χρησιμότητα αυτό που πράττουμε σήμερα, ικανοποιώντας την απαίτηση χιλιάδων συμπολιτών μας».

Οι ποντικοί και τα λιοντάρια ...

Όλο αυτό το μακρύ διάστημα της τελευταίας (αλλά προφανώς όχι ύστατης) «περήφανης διαπραγμάτευσης», ακούστηκαν, ως γνωστόν, διάφοροι λεονταρισμοί εκ μέρους των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.

Προς δικαιολόγηση μάλιστα ακούστηκε πως όλα αυτά έγιναν διότι ισχύει επί του προκειμένου η γνωστή ρήση του Ουίνστον Τσόρτσιλ «δεν είμαι  λιοντάρι, αλλά σε μένα έπεσε να βρυχηθώ».

Επί του θέματος, θα σταθώ στη στάση που τήρησε η κυβέρνηση δια του εκπροσώπου της Δ. Τζανακόπουλου απέναντι σε δηλώσεις υψηλόβαθμων ξένων αξιωματούχων.

Είπε, λοιπόν (Σκάι, 17 Ιουνίου, εκπομπή Γ. Αυτιά), σχετικά με τις δηλώσεις Σόιμπλε για Τσακαλώτο:

Η τραγική κατάρρευση στην εκπαίδευση.

Στις φετινές πανελλήνιες «η μεγαλύτερη συχνότητα βαθμολογιών, σε όλα σχεδόν τα μαθήματα, ήταν κάτω του 10.» Στην Ιστορία γενικής Παιδείας, εννέα στους δέκα υποψήφιους έγραψαν κάτω από την βάση. Στα Μαθηματικά προσανατολισμού σπουδών Οικονομίας και Πληροφορικής, οκτώ στους δέκα έγραψαν κάτω από την βάση. Παρόλο που οι πανελλήνιες κάθε χρόνο γίνονται και ευκολότερες για ψηφοθηρικούς λόγους, αυτή η πολιτική που σκοπό έχει να δημιουργήσει πληθωρισμό στις βαθμολογίες, αδυνατεί να αποκρύψει την κατάρρευση της κρατικής παιδείας.

Η παράμετρος που δίνει αυτοδυναμία ...

Στις 13,2 μονάδες είναι σήμερα η διαφορά της Ν.Δ. από τον ΣΥΡΙΖΑ στο «poll of polls». Στην έρευνα δηλαδή που θεωρείται η πιο αξιόπιστη, καθώς τα ποσοστά της προκύπτουν από τον μέσο όρο διαφορετικών δημοσκοπικών ερευνών που γίνονται το ίδιο διάστημα. Στην Ελλάδα το poll of polls το έχουμε μεταφράσει «Μητέρα των δημοσκοπήσεων» και η «Κ» τακτικά δημοσιεύει τα ευρήματά της, καθώς επιτρέπει την εξαγωγή ασφαλέστερων συμπερασμάτων. Ιδού λοιπόν τα νέα ευρήματα από τον μέσον όρο των δημοσκοπήσεων της MRB, της Κapa Research, της Metron Analysis και του ΠΑΜΑΚ (οι τελευταίες έρευνές τους έγιναν μετά το κλείσιμο της αξιολόγησης και συγκρίνονται με τις αντίστοιχες που δημοσίευσαν στις αρχές του 2017 και στις αρχές του 2016).

Οι «επιτυχίες» ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ συνεχίζονται…

Δεν χρειαζόταν η ανάλυση της Τράπεζας της Ελλάδος για να λυθεί το «μυστήριο» σχετικά με τους λόγους για τους οποίους το 2016 είχαμε αύξηση στον αριθμό των τουριστών και μείωση στα έσοδα από τον τουρισμό.

Στην έκθεσή της για τη Νομισματική Πολιτική, η ΤτΕ αποφάνθηκε ότι βασική αιτία είναι η πτώση των τιμών διανυκτέρευσης στα καταλύματα, ιδιαίτερα την περίοδο αιχμής, γεγονός που συνέβαλε σημαντικά στη συνολική μείωση των ταξιδιωτικών εσόδων.

Δηλαδή, επί ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, η κρίση βάθυνε τόσο πολύ, που οι τιμές έπεσαν κατακόρυφα – με τα γνωστά αποτελέσματα.

«Πετούν» οι καταθέσεις και επί «μυαλομένου» ΣΥΡΙΖΑ...

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, δύο χρόνια μετά την στροφή του καλοκαιριού του 2015 που την κράτησε στην ζωή ανοίγοντας έναν κύκλο «χρήσιμων» αλλαγών, έφτασε πλέον πολύ κοντά στα «βιολογικά» όριά της.

Βρίσκεται στο σημείο, όπου έχει καλύψει με μέτρα που τα πληρώνουμε όλοι την ζημιά που η ίδια προκάλεσε στο πρώτο εξάμηνο του 2015.

Βρίσκεται στο σημείο όπου έχει περάσει θεσμικά διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, που οι προηγούμενες κυβερνήσεις δεν μπορούσαν και θα τις χαρακτήριζε ο «σύντροφος» Σπίρτζης ως νεοφιλελεύθερες.

Βρίσκεται στο σημείο που έχει λάβει από τώρα (πρωτοφανές!) τα δημοσιονομικά και διαρθρωτικά μέτρα και της επόμενης κυβέρνησης, εξασφαλίζοντας ομαλή μετάβαση στον επόμενο πολιτικό κύκλο.

Άρθρο Κυρ. Μητσοτάκη στην «Κ»: Ο νόμος της κυβέρνησης για τα ΑΕΙ δεν πρέπει να περάσει ...

Σ​​τα αμφιθέατρα και στις αίθουσες διδασκαλίας των ελληνικών πανεπιστημίων είναι πολλοί οι καθηγητές που ξεχωρίζουν με την παρουσία και το ακαδημαϊκό τους έργο. Είναι επίσης περισσότεροι οι φοιτητές που διακρίνονται, σε ένα περιβάλλον που συχνά δεν ευνοεί τη γνώση και την έρευνα. Γιατί λοιπόν η ανώτατη εκπαίδευση στη χώρα μας δεν είναι στο επίπεδο που η ποιότητα καθηγητών και φοιτητών μας επιτρέπει; Ακόμη περισσότερο: Γιατί η ανώτατη εκπαίδευση δεν έχει γίνει εργαλείο ανάπτυξης όπως θα μπορούσε και θα έπρεπε;

Ξεχωρίζουν τρία οφθαλμοφανή προβλήματα: Πρόβλημα πρώτο, η περιορισμένη χρηματοδότηση, κάτι που δεν συναρτάται μόνο με την κρατική επιχορήγηση, αλλά και με τη δυνατότητα των πανεπιστημίων να βρίσκουν οικονομικούς πόρους. Πρόβλημα δεύτερο, η κακή κατάσταση των υποδομών αλλά και των συνθηκών λειτουργίας των κτιριακών συγκροτημάτων των ελληνικών πανεπιστημίων. Πρόβλημα τρίτο, το ασφυκτικό πλαίσιο λειτουργίας των ΑΕΙ που συχνά φτάνει μέχρι το σημείο ουσιαστικής κατάργησης της αυτονομίας και αυτοτέλειάς τους.

Σκουπίδια και προπατορικόν αμάρτημα ...

Αναφορά σήμερα στο εγχώριο προπατορικόν αμάρτημα. Από τη στιγμή που θα γεννηθεί, σχεδόν κάθε ελληνόπουλο ανατρέφεται με την προσδοκία ότι κάποια μέρα, αφού μάλιστα πάρει ένα οποιοδήποτε πτυχίο, θα προσληφθεί στο Δημόσιο. Και ιδιαίτερα στον ευρύτερο δημόσιο τομέα (ΔΕΗ, ΔΕΚΟ, ΟΤΑ, κρατικές τράπεζες, κ.λπ.). Ο λόγος δεν είναι τόσο ο σίγουρος και συχνά υψηλότερος μισθός σε σύγκριση με τον ιδιωτικό τομέα ή οι αξιοπρεπέστερες συνθήκες εργασίας, το κύρος που προσδίδει και η εγγυημένη και σε νεότερη ηλικία συνταξιοδότηση. Πάνω απ' όλα μετράει η μονιμότητα. Οχι μόνο γιατί εξασφαλίζει διά βίου εργασία και μισθό. Αλλά κυρίως γιατί εκεί τα πάντα είναι χαλαρά. Είτε εργάζεσαι, είτε τεμπελιάζεις, ουδείς ενοχλείται. Αν έχεις τις αναγκαίες για τη θέση σου γνώσεις, ουδείς το απαιτεί (το ΑΣΕΠ χάλασε λίγο τα πράγματα, αλλά οι παρακάμψεις του όλο και πολλαπλασιάζονται). Η μονιμότητα στο Δημόσιο ανοίγει επίσης ευρείς ορίζοντες για όσους έχουν χαλαρή συνείδηση και υποκύπτουν εύκολα στους πειρασμούς που προσφέρει άφθονους σχεδόν κάθε δημόσια θέση. Ακόμα και του κλητήρα.

Ετσι είναι ο πάτος ...

Ο Σώρρας εμπνέει ... 

Τόσο καιρό πέφτουμε, καταρρέουμε, καταβαραθρωνόμαστε κι αναρωτιόμαστε στις κουβέντες, στο ίντερνετ, στις σελίδες τούτες: Μα πού είναι ο πάτος; Πώς μοιάζει; Ε νάτος. Φρονώ πως επιτέλους τον είδαμε. Η ιστορία με το “μνημείο για τους νεκρούς της ΕΡΤ”. Αυτός είναι ο πάτος.

Όλα τα παλαβά που συνέβαιναν μέχρι τώρα σ’ αυτή την ατέλειωτη κρίση και σ’ αυτή την απίθανη χώρα ήταν κραυγαλέα μα αποσπασματικά σημάδια, ανολοκλήρωτα. Τα πάντα πλέον γύρω μας μοιάζαν εξαχρειωμένα, μα όχι ακόμα ατόφια, ξεκάθαρα άθλια. Πάντα κάτω απ’ τα βουνά των σκουπιδιών στον καύσωνα υπήρχε κι ένα ολοένα και πιο θολό “ναι μεν, αλλά”. Ε, εδώ δεν υπάρχει. Ολόκληρη η ιστορία με το “μνημείο για τους νεκρούς της ΕΡΤ” είναι γελοία. Την παρακολουθείς και λες, εδώ είμαστε. Φτάσαμε στο τέλος της λογικής. Εδώ είναι ο πάτος.

Τεκμήρια διαβίωσης ή φορολογικής εξόντωσης;

Σύμφωνα με το Σύνταγμα της χώρας μας οι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν αδιακρίτως στα δημόσια βάρη σύμφωνα με τις δυνάμεις τους, όπου με τη φράση «σύμφωνα με τις δυνάμεις τους», ορίζεται η αρχή της φοροδοτικής ικανότητας δηλαδή η συνεισφορά κάθε πολίτη ανάλογα με το πραγματικό εισόδημά του, το οποίο πρέπει να φορολογείται με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε η φορολογική επιβάρυνση να είναι μικρότερη στα χαμηλά εισοδήματα και φυσικά μεγαλύτερη όσο μεγαλώνει το εισόδημα.

Τα τεκμήρια, διαβίωσης και απόκτησης περιουσιακών στοιχείων, καθιερώθηκαν με το Ν. 820/1978 ο οποίος είχε τίτλο «Περί λήψεως μέτρων διά την περιστολήν της φοροδιαφυγής και άλλων τινών συναφών διατάξεων», σε μία προσπάθεια της πολιτείας να περιορίσει το συνεχώς εντεινόμενο φαινόμενο της φοροδιαφυγής έχοντας, μέσω αυτών, μια κατ’ αρχήν ένδειξη φοροδοτικής ικανότητας. Στην πράξη όμως τα τεκμήρια λειτούργησαν ως ένας τρόπος προσδιορισμού του φορολογητέου εισοδήματος και της επιβολής φόρου.

Άρθρο -απάντηση Μπογδάνου για την απόλυσή του ...

Πρωθυπουργικοί σύντροφοι (το ρεπορτάζ που φιμώθηκε)...

Αλήθεια τώρα; Ενοχλήθηκαν από το «πρώην σύντροφοι»; Να αρχίσουμε να μετράμε; Είναι πολλές δεκάδες τα στελέχη και οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, που έμμεσα ή άμεσα τα τελευταία χρόνια έχουν ενεργά στηρίξει κατηγορούμενους και καταδικασθέντες ως μέλη τρομοκρατικών οργανώσεων. Μόλις πριν μερικές εβδομάδες το τελευταίο κρούσμα. Δεκαπέντε νυν βουλευτές (αλφαβητικά οι υπογραφές: Γκιόλας Ιωάννης, Θελερίτη Μαρία, Θεοπεφτάτου Αφροδίτη, Θηβαίος Νικόλαος, Ιγγλέζη Αικατερίνη, Καββαδία Αννέτα, Καραγιαννίδης Χρήστος, Κυρίτσης Γεώργιος, Μπαλαούρας Γεράσιμος, Πάλλης Γεώργιος, Παπαδόπουλος Χριστόφορος, Σταματάκη Ελένη, Σταμπουλή Αφροδίτη, Φιλης Νικόλαος και Ψυχογιός Γεώργιος) έσπευσαν να υπογράψουν κοινή δήλωση για την Ηριάννα Β. Λ. (δύο επίθετα – χαρακτηριστική αναρχική επιλογή), υποστηρίζοντας ότι η καταδίκη της ως μέλος της Συνομωσίας των Πυρήνων της Φωτιάς θα αποτελέσει, μεταξύ άλλων, «συντριπτικό χτύπημα στο δικαίωμά της στη μόρφωση και στην επιστημονική εξέλιξη». Να σημειωθεί, ότι τον Λουκά Παπαδήμο, που ο Τσίπρας ακόμα δεν έχει επισκεφθεί στον Ευαγγελισμό, η ΣΠΦ τον χτύπησε.

Να ανοίξουν τα στόματα...

Τσίπρας, Galbraith και Γιανης... 

Όλη αυτή η συζήτηση για το παράλληλο νόμισμα θα είχε πολύ ενδιαφέρον, εάν δεν αφορούσε την ζωή μας.

Με την αναφορά του Γιάνη Βαρουφάκη, πέραν της δικής του ομάδας με τον Galbraith, τον Kim... και τα άλλα παιδιά, εμπλέκονται ο «αλύγιστος» Νίκος Παππάς, ο «σοβαρός» Γιάννης Δραγασάκης και βέβαια ο σημερινός πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας.

Στο διαμέρισμα της Νέας Κυψέλης, όπου έγινε η συνάντηση τον Νοέμβριο του 2014 στην οποία αναφέρεται πρώτος υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, δεν βρίσκονταν ούτε ο «αδάμαστος» Παναγιώτης Λαφαζάνης, ούτε η «θεωρητικός των επονείδιστων» Ζωή Κωνσταντοπούλου. Αυτοί έφυγαν μετά το καλοκαίρι του 2015.

Παρόντες ήταν οι τρεις ισχυροί τότε του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι συγκροτούν και σήμερα την ηγετική ομάδα του Μεγάρου Μαξίμου.

Δυο χρόνια από την «Σικελική Εκστρατεία» των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ...

Ως γνωστό, σήμερα έχουμε 6 Ιουλίου. Σαν σήμερα, πριν από δύο χρόνια, βρισκόμασταν στην επομένη εκείνου του γελοίου «δημοψηφίσματος», είχαν ήδη επιβληθεί οι κεφαλαιακοί έλεγχοι, η χώρα βρισκόταν στην άκρη του γκρεμού με το ένα πόδι στο κενό και οι κυβερνητικοί πανηγύριζαν για το «περήφανο Όχι», λίγο πριν το κάνουν «Ναι» και υπογράψουν τη μνημονιάρα τους.

Πρόκειται για μια αποφράδα ημέρα, τις συνέπειες της οποίας υφίσταται ακόμη η χώρα, με κλειστές τράπεζες, πτώση σε όλους τους δείκτες της οικονομίας και νέα σκληρά προγράμματα που φθάνουν ως το 2060.

Είναι η μέρα που –αποβραδίς – στήνονταν χοροί και πανηγύρια σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας.

Συνοδεύθηκε δε από σειρά ανόητων δηλώσεων:

Μόνο ήττες, πάντα ήττες ...

Αργά αλλά σταθερά το σουξέ των επαρχιακών θιάσων ξεφτίζει. Η εναλλακτική αριστερά δεν τα κατάφερε ούτε ως εναλλακτική αλλά ούτε και ως αριστερά. Μας ταλαιπώρησε και θα συνεχίσει να το κάνει στο μέτρο, που είναι συμπαγής και γαντζωμένη στην εξουσία. Στο μέτρο, που ισχυρές κρατικιστικές - μεταπρατικές ελίτ συνεχίζουν να τη στηρίζουν. Στο μέτρο, που η ακροδεξιά επιμελητεία την συντρέχει.

Ταλαιπώρησε και τους αναλυτές. Είναι ένα τσούρμο ιδεόληπτων νεομπολσεβίκων; Είναι μια παρέα διψασμένων για εξουσία; Ή μήπως είναι απλά ένα σύνολο αμαθών και ανικάνων;  Είναι όλα μαζί και ταυτοχρόνως. Ανάλογα με το θέμα και τη συγκυρία αναδεικνύουν την πλευρά που νομίζουν ότι τους βολεύει ώστε να παραμείνουν στον αφρό. Αλλά τίποτα δεν τους βγαίνει. Γιατί δεν τους ενδιαφέρει η πρόοδος της χώρας, ούτε καν η πρόοδος της συγκυβέρνησής τους. Προέχει ένα πρωτόγνωρο για πολιτικούς μίσος προς την κοινωνία που ξεχειλίζει και δεν κρύβεται. Το μίσος του αποτυχημένου. Που θέλει να χαλάσει αυτό που δεν μπορεί να κατακτήσει.

Η χώρα μας δεν είναι κανονική ...

Σε κανονικότητα βλέπουν την οικονομία οι επιχειρηματίες. Σύμφωνοι. Το πρόβλημά μας όμως είναι πως η χώρα δεν λειτουργεί με κανονικότητα.

Τι να το κάνουμε αν το επιχειρηματικό βαρόμετρο δείχνει θετικές προοπτικές στην ελληνική οικονομία. Φυσικό είναι μετά από 30 χρόνια αποεπένδυση, 10 χρόνια επιχειρηματικής φυγής, 150.000 λουκέτα επιχειρήσεων, 620.000 απολύσεις (λόγω συρρίκνωσης εγκαταστάσεων και κύκλου εργασιών), 450.000 Έλληνες μετανάστες 30-40 ετών. Και 1.600.000 άνεργους.

Και πώς να μην δείχνει "πράσινο" για την Ελλάδα, το "επιχειρηματικό βαρόμετρο", όταν οι κανονικώς μισθοδοτούμενοι (μόνο στον ιδιωτικό τομέα) αποτελούν μικρή μειοψηφία. Όσο η καταβολή (κανονικού) μισθού, στην ώρα του, είναι επίσης εξαίρεση.

Όταν και οι ελεύθεροι επαγγελματίες στρέφονται, από το 2016, στο μαύρο μεροκάματο.

Σχετικά με τον Μπογδάνο ...

Αδύνατον να  παριστάνω  τον ανήξερο και να  σφυρίζω αδιάφορα.

 Αδύνατον να παριστάνω κι  εγώ  τον ουδέτερο και τον άσχετο. Και αδύνατον να εκστομίζω  χαρατηρισμούς εναντίον  του.  Γιατί  στο παρελθόν  όχι μόνο  με φιλοξένησε  στην εκπομπή  του, αλλά και  δημοσίως είχα  εκφραστεί με  τα καλύτερα  λόγια  για την  διαφορετικότητά  του!

Σχετικά με τον Κωνσταντίνο Μπογδάνο.  Που απολύθηκε προσφάτως από το κανάλι του Sky. Και που  η  εκπομπή  του ήταν και αιχμηρή και προσωπική και διαφορετική. Απ όλες  τις άλλες. Για ένα  λόγο. Επειδή  δεν «φορούσε» γραβάτα.  Επειδή  δεν ήταν  συμβατική. Επειδή δεν ακολουθούσε τους τύπους  του Savoir Vivre. Και επειδή ο Κωνσταντίνος ακολουθούσε   το ένστικτό του και  αποκάλυπτε τον  χαρακτήρα του!

Και όποιος αποκαλύπτει τον  χαρακτήρα  του είναι   ευάλωτος, εύθραυστος και  «θεόγυμνος». Ο  καλύτερος  στόχος  για όλους  τους άλλους!

Ο Αλ. Τσίπρας αποφάσισε να δεθεί στο άρμα του Καμμένου...

Τριτεύουσας σημασίας η υπόθεση Καμμένου - Η μάχη της δικαίωσης δεν τελείωσε ακόμη ...
Την... ευκαιρία να πετάξει την μπάλα στην εξέδρα από τις αποκαλύψεις του Glenn Kim αλλά και να ξεφύγει από την δύσκολη κατάσταση με τον Πάνο Καμμένο και τις συνομιλίες του με τον ισοβίτη Γιαννουσάκη βρήκε ο Αλέξης Τσίπρας παρεμβαίνοντας στη συζήτηση επί του πορίσματος για τον Γιάννο Παπαντωνίου. Ο πρωθυπουργός στην σύντομη παρέμβασή του στηλίτευσε την απουσία του Κυριάκου Μητσοτάκη και της Φώφης Γεννηματά και μάλιστα έσπευσε να χαρακτηρίσει την υπόθεση Καμμένου «δευτερεύουσα και τριτεύουσα»!

Άρχισαν οι καμπάνες στους μέντορες του Τσίπρα ...

Προσφάτως, ο πρώην υπουργός Οικονομικών της Βραζιλίας Αντόνιου Παλόσι, άλλοτε πανίσχυρο μέλος των κυβερνήσεων της κεντροαριστεράς υπό τον Λουίς Ινάσιου Λούλα ντα Σίλβα και τη Ντίλμα Ρουσέφ, καταδικάστηκε σε πάνω από 12 χρόνια κάθειρξη για διαφθορά, για υπεξαίρεση ενός ποσού 10 και πλέον εκατομμυρίων δολαρίων για τη χρηματοδότηση των προεκλογικών του εκστρατειών.

Υπουργός Οικονομικών του Λούλα μεταξύ του 2003 και του 2006 και αργότερα προσωπάρχης της Ρουσέφ το 2011, ο Παλόσι, επιφανές στέλεχος του Κόμματος  των Εργατών (PT) που ιδρύθηκε από τον Λούλα, είχε, όπως αποφάνθηκε το δικαστήριο, διαπραγματευθεί δωροδοκίες ανάμεσα στον κατασκευαστικό όμιλο Οντεμπρέχτ και ενδιάμεσους του Κόμματος των Εργατών.

Μαζί του καταδικάστηκαν και άλλα στελέχη του κόμματος, μεταξύ των οποίων και ο πρώην ταμίας του, Ζουάου Βακάρι.

Δουλεύεις για το κράτος ...

Σ’ ένα χρόνο εργασίας, οι επτά μήνες πάνε για να πληρωθεί το κράτος. Ένας άλλος τρόπος για να δεις το εύρος της φορολογικής κλοπής, αν εργάζεσαι πενθήμερο, σχεδόν από Δευτέρα μέχρι και την Τετάρτη εργάζεσαι για το κράτος, Πέμπτη και Παρασκευή για εσένα και την οικογένεια σου. ‘Η, εάν θέλουμε να δούμε το θέμα με βάση το οκτάωρο, τις πρώτες τέσσερις ώρες και 40 λεπτά για το κράτος, τις υπόλοιπες τρεις ώρες και είκοσι λεπτά για το κορόιδο τον φορολογούμενο.

Σύμφωνα με την έρευνα του Κέντρου Φιλελεύθερων Μελετών Μάρκος Δραγούμης (ΚΕΦΙΜ), Εφορία και ασφαλιστικά ταμεία αφαιρούν πάνω από το 55% του καθαρού εισοδήματος του μέσου νοικοκυριού. Δηλαδή, στο κάθε ευρώ εισοδήματος, τα 55 λεπτά πάνε στο κράτος, σου μένουν τα ρέστα ως φιλοδώρημα. Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε την γενναιοδωρία του κράτους, που από το υστέρημα του μας επιτρέπει να κρατήσουμε το κάτι τις για έξοδα διακίνησης και επισιτισμού.

Και οι τιμές τραβούν την ανηφόρα ...

Όπως έχουν όλοι παρατηρήσει, από τις αρχές του χρόνου ο πληθωρισμός έχει πάρει την ανηφόρα – σε αντίθεση με το 2016, που παρουσίασε πτώση 0,8%, επειδή μειώθηκαν οι τιμές των προϊόντων, σε μια απέλπιδα προσπάθεια των ανθρώπων της αγοράς να παραμείνουν στο παιχνίδι.

Τον Ιανουάριο του 2017, όμως, ο πληθωρισμός παρουσίασε αύξηση 1.2% σε ετήσια βάση.

Τον Φεβρουάριο είχαμε αύξηση στον δείκτη τιμών καταναλωτή 1,3%, λόγω κυρίως των ανατιμήσεων στα καύσιμα, στο πετρέλαιο θέρμανσης και φυσικό αέριο, στις τηλεφωνικές υπηρεσίες, καθώς και στα αλκοολούχα ποτά και τσιγάρα – όπως ανακοίνωσε η ΕΛΣΤΑΤ.

Τον Μάρτιο ο ετήσιος πληθωρισμός ανέβηκε στο 1,7% (στο 1,5% στην ευρωζώνη από 2% τον Φεβρουάριο, ενώ σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο ετήσιος πληθωρισμός ήταν 1,6% το Μάρτιο, σε σχέση με, 2% το Φεβρουάριο, καθώς σε σύγκριση με το Φεβρουάριο του 2017, ο ετήσιος πληθωρισμός μειώθηκε σε 17 κράτη μέλη, παρέμεινε σταθερός σε έξι και αυξήθηκε σε πέντε).

Μνημείο σε όσους αγωνίστηκαν για τη λευτεριά και για καλύτερους ανελκυστήρες !

Να , εδώ στο μνημείο της ΕΡΤ , οι κομματικοί σπρώχνονται
να ανοίξουν την πόρτα του διορισμού...

Τα αποκαλυπτήρια του μνημείου της ΕΡΤ «Μνήμες και χρέος» το οποίο αφορούσε το μαύρο της ΕΡΤ έγιναν το μεσημέρι της Δευτέρας. Ήταν μια εκδήλωση με ακριβώς το σεβασμό που πρέπει να υπάρχει στην ΕΡΤ, τις αρχές και την ιστορία της.

Με τους συντρόφους Λαφαζάνη και ο Στρατούλη, να κάθονται πίσω σαν μακρινοί συγγενείς του μακαρίτη χωρίς κανένας να τους δίνει σημασία. Μαθαίνοντας ότι για την ΕΡΤ οι αγωνιστές δεν αναγνωρίζονται μετά την απομάκρυνση εκ του ταμείου, όταν πλέον δεν έχουν λόγο στο τέλος στο λογαριασμό της ΔΕΗ. Και την Ραχήλ Μακρή, που κινδύνευσε να ανασκολοπηθεί σκαρφαλώνοντας στα κάγκελα της εισόδου και προσκύνησε το εικονοστάσι με τους νεκρούς της ΕΡΤ, να διεκδικεί απελπισμένα τα πέντε λεπτά της δημοσιότητας.

Οι λαθρέμποροι αποσταγμάτων «γιορτάζουν» 20 χρόνια παράνομου πλουτισμού!

Πέρασαν είκοσι χρόνια από τότε που με τον Νόμο 2523 του 1997 ουσιαστικά επετράπη στους λαθρέμπορους να δημιουργήσουν μια τεράστια βιομηχανία απάτης που κλέβει από τα Δημόσια ταμεία κάθε χρόνο –ούτε λίγο, ούτε πολύ- τριακόσια περίπου εκατομμύρια Ευρώ, υπό το αδιάφορο βλέμμα του πολιτικού μας προσωπικού – δεξιού, κεντρώου ή αριστερού!

Σε μια δύσκολη εποχή κατά την οποία πετσοκόβονται μισθοί και συντάξεις ενώ αυξάνεται συνεχώς η «επίσημη» φορολογία, οι λαθρέμποροι αποσταγμάτων και οινοπνεύματος «σβήνουν» είκοσι κεράκια «αποδοτικής δραστηριότητας», θησαυρίζοντας σε βάρος της κοινωνίας, των εσόδων του κράτους αλλά και της δημόσιας υγείας, αφού τα νοθευμένα ποτά αποτελούν μια διαρκή απειλή για τους ανυποψίαστους Έλληνες και αλλοδαπούς καταναλωτές!

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με την σειρά:

Ξεκινά ο φορολογικός «καύσωνας» ...

Ο φορολογικός γολγοθάς των φυσικών και νομικών προσώπων ξεκινά από τον τρέχοντα μήνα και θα κρατήσει έως το τέλος του έτους, με στόχο να εισπραχθούν περίπου 11 δισ. , από τα 27,3 δισ. ευρώ που προβλέπει ο προϋπολογισμός για το διάστημα αυτό προκειμένου να αποφευχθούν τυχόν αποκλίσεις από τον στόχο του προϋπολογισμού, που αναμφισβήτητα θα φέρουν νέες αναταράξεις στη σχέση δανειστών - κυβέρνησης.
Το στοίχημα σίγουρα είναι μεγάλο για το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης, με δεδομένη την «κόπωση» που καταγράφεται και αποτυπώνεται στην εκτίναξη των ληξιπρόθεσμων χρεών πάνω από τα 94 δισ. ευρώ, αφού κάθε μήνα στο δεύτερο εξάμηνο θα πρέπει να εισρέουν στα δημόσια ταμεία περισσότερα από 4,5 δισ. ευρώ. Φορολογικός «καύσωνας» που θα σαρώσει οικογενειακούς προϋπολογισμούς, κατανάλωση και τζίρους επιχειρήσεων, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις εισπράξεις του Δημοσίου, κυρίως δε από τους έμμεσους φόρους, και με τις ελπίδες να εναποτίθενται στον τουρισμό, που και φέτος αναμένεται να είναι η μεγάλη «σανίδα σωτηρίας» του προϋπολογισμού κατά τους θερινούς μήνες.

Ο γερμανικός εφιάλτης του Τσίπρα ...

«H Ελλάδα πέρασε ένα πικρό εξάμηνο. Αυτός ο μισός χρόνος και η πρόσθετη ζημιά που προκλήθηκε , είναι δική του ευθύνη »είπε ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών W.Schaeuble αναφερόμενος στον Αλέξη Τσίπρα, στην συνέντευξή του στα Νέα που δημοσιεύτηκε το Σάββατο .

Δύο 24ωρα νωρίτερα ο επίσης Γερμανός επικεφαλής του ESM Klaus Regling σε ερώτηση της Σίας Κοσιώνη στον ΣΚΑΙ για το ύψος της ζημιάς στην οικονομία από το πρώτο εξάμηνο της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, το υπολόγισε παραπάνω από όσο το εκτιμούσε η Τράπεζα της Ελλάδας . «Θα μπορούσε να πει κανείς ότι το σωστό νούμερο είναι τα 100 δις.», Είπε ο γερμανός και ξεπέρασε και τα 86 δις. του τρίτου μνημονίου.

Και τώρα τι κάνουμε;

Ξεκίνησε θύμα της σατανικής προσδοκίας που δημιούργησε η αδίστακτη δημαγωγός Ζωή Κωνσταντοπούλου για διαγραφή του δημοσίου χρέους ως επονείδιστου. Αυτό πίστευε ο κ. Τσίπρας ότι θα προσφέρει στον λαό ως μάγος της Αριστεράς. Αφέθηκε ως Πρωθυπουργός στις ολέθριες φαντασιώσεις του και οδήγησε μαζί με το αναλόγου ήθους και επάρκειας κυβερνητικό επιτελείο του στη σημερινή οικονομική οπισθοδρόμηση. Γιατί τερματίζεται μεν έτσι η δεύτερη αξιολόγηση αλλά με τραγικά ψαλιδισμένες τις προσδοκίες της χώρας. Και πολύ δύσκολη συνέχεια. Αυταπάτη λοιπόν και η αποτελεσματικότητα της σκληρής διαπραγμάτευσης. Προσπάθησαν απλώς να παραπλανήσουν και τους δανειστές και τον παραπληροφορημένο ελληνικό λαό. Μας φόρτωσαν με οικονομικά βάρη και υποχρεώσεις δουλοπαροίκων επιβάλλοντας την πιο άγρια λιτότητα διαρκείας έως το 2060 και με υποταγή σε ένα κομματοκρατούμενο κράτος με ποδοπατούμενους τους δημοκρατικούς θεσμούς.

Σόιμπλε: Ευθύνη του Τσίπρα το πικρό εξάμηνο που πέρασε η Ελλάδα το 2015 ...

Συνέντευξη για πρώτη φορά σε ελληνικό μέσο ενημέρωσης στα Νέα του Σαββάτου δίνει ο γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και μιλά για όλους και για όλα. Για την έξοδο στις αγορές , τον Αλέξη Τσίπρα, τον Κυριάκο Μητσοτάκη και το ΔΝΤ.

Για την έξοδο στις αγορές σημειώνει πως στόχος είναι   Ελλάδα το καλοκαίρι του 2018 να χρηματοδοτείται από τις αγορές επισημαίνοντας ωστόσο ότι "στην ίδια θέση είχε βρεθεί και το 2014 προτού ο ΣΥΡΙΖΑ να επιβάλλει πρόωρες εκλογές".

Και τονίζει: "Ο κ. Τσίπρας υποσχέθηκε πριν τις εκλογές του 2015 ότι δεν θα επιβάλλει κανένα πρόγραμμα. Με είχε επισκεφθεί πριν τις εκλογές και του είπα: Αν το υπόσχεστε προεκλογικά, πρέπει να σας ευχηθώ για το δικό σας συμφέρον να μην εκλεγείτε. Διότι δεν θα τηρήσετε αυτή την υπόσχεση. Η Ελλάδα δεν μπορεί να μείνει στο ευρώ χωρίς πρόγραμμα συνδεδεμένο με τα μέτρα".

Το έκανε , κέρδισε τις εκλογές, αλλά δεν μπόρεσε να εκπληρώσει την υπόσχεσή του. Γι αυτό η Ελλάδα πέρασε ένα πικρό εξάμηνο. Αυτός ο μισός χρόνος και η πρόσθετη ζημιά που προκλήθηκε, είναι δική του ευθύνη".

Σκουπιδότοπος το ΣΥΡΙΖΟΚΑΜΜΕΝΟ Φουχτελιστάν!

Αν υπάρχει κάποιος που πρέπει αυτόν τον καιρό να τρίβει τα χέρια του, αυτός είναι χωρίς αμφιβολία ο Χανς-Χοακίμ Φούχτελ, ο Γερμανός κοινοβουλευτικός υφυπουργός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης και Πρόεδρος της Ελληνογερμανικής Συνέλευσης στο Βερολίνο.

Είναι ο άνθρωπος που κατ’ εξοχήν έχει ασχοληθεί με το θέμα των απορριμμάτων, έχει δεχθεί τις κατά μέτωπον επιθέσεις των Τσίπρα-Καμμένου (όταν αυτοί βρίσκονταν στην αντιπολίτευση), έχει δώσει την ευκαιρία στους δύο αυτούς πρωτοφανείς δημαγωγούς να γίνουν γλωσσοπλάστες, μιλώντας για… φουχτελιστάν και φουχτελιστές και υπηρέτες του Φούχτελ και επιτρόπους που αποτελούν την ξένη κατοχή, το Δ΄ Ράιχ και άλλα τέτοια.

Το ΣτΕ συνεχίζει την επανάσταση !!!

Μία ακόμη σημαντική απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας προκαλεί πονοκέφαλο στην κυβέρνηση. Ο έλεγχος των φορολογουμένων θα πρέπει να γίνεται μόνον κατά το χρονικό διάστημα που προβλέπει ο νόμος. Με την απόφαση της Ολομέλειας επιβεβαιώνεται πρόσφατη απόφαση τμήματος του ΣτΕ, ώστε να προστατευθούν αποτελεσματικά δύο θεμέλιοι λίθοι της διοικητικής δικαιοσύνης: ασφάλεια δικαίου για τον πολίτη και προστατευόμενη εμπιστοσύνη διοικούμενου.

Εχετε πέντε χρόνια και είναι αρκετά για να κάνετε όποιον και όσους ελέγχους επιθυμείτε, λέει το ανώτατο διοικητικό δικαστήριο της χώρας προς τους εφοριακούς και, βεβαίως, την ενισχυμένη και ανεξάρτητη Ανώτατη Αρχή Δημοσίων Εσόδων. Δεν μπορείτε όμως επειδή δεν τα καταφέρνετε –και μάλιστα συστηματικά– να παρατείνετε το διάστημα πέραν εκείνου που προβλέπει ο νόμος. Η διοίκηση πρέπει να κάνει τη δουλειά της αποτελεσματικά, αυστηρά και χωρίς άλλες χρονοτριβές, σε πλήρη αντίθεση με όσα συνηθίσαμε να αποδεχόμαστε τις πολλές τελευταίες δεκαετίες, προκειμένου να καλύπτουν οι πολιτικοί τη σοβαρότατη ανεπάρκεια της διακυβέρνησης.