Αράχωβα-του απεσταλμένου μας ...
Πουθενά αλλού στην Ελλάδα δεν αποτυπώθηκε
η περίοδος της Σημιτικής εκτροπής τόσο εμφατικά όσο στην Αράχωβα.
Η
Μύκονος, ήταν ήδη
από την δεκαετία του ‘50 πόλος για την εγχώρια «χρυσή» νεολαία και
από τη δεκαετία του ‘60 ινκόγκνιτο καταφύγιο για διεθνείς σταρ.
Το ορεινό όμως κεφαλοχώρι,
με την βαριά από τον Καραϊσκάκη ιστορία, ήταν μέχρι πολύ πρόσφατα, κυρίως, παραγωγός τής διάσημης πλέον
φορμαέλλας αλλά και εκλεκτού
κόκκινου κρασιού.
Δίπλα της υπήρχε
από το 1975 το Χιονοδρομικό.
Αλλά οι πρασινοροζ, κοινωνικά ανελθόντες με τα δανεικά που σήμερα η χώρα αποπληρώνει με εθνική ανεξαρτησία,
είχαν άλλες προτεραιότητες.
Όφειλαν
πρώτα να εκθρονίσουν τους παλαιούς Κολωνακιώτες και Μυκονιάτες, τύπου Ζάχου Χατζηφωτίου. Για
να τεκμηριωθεί η κοινωνική άνοδος προείχε η κατάκτηση των παραλιών.
Έπειτα, προερχόμενοι οι ίδιοι, σε σημαντικό ποσοστό, από κατσάβραχα,
απόγονοι γιδοβοσκών την μοίρα των οποίων θα είχαν ακολουθήσει
αν δεν είχε υπάρξει ο Ανδρέας Παπανδρέου, έτρεφαν έμφυτη απέχθεια για ο,τιδήποτε κακοτράχαλο.
Πού καιρός λοιπόν για όρη και άγρια βουνά …
