Τον περασμένο Μάρτιο, μόλις έγινε αντιληπτό ότι η Ελλάδα θα χρειαστεί να ζητήσει κι άλλα χρήματα από την Ευρώπη για να σώσει την οικονομία της, ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου σκέφτηκε στα σοβαρά να εφαρμόσει ένα ριζοσπαστικό σχέδιο που θα έλυνε το πρόβλημα της ελληνικής κρίσης μια και καλή. γράφουν οι New York Times και συνεχίζουν:
Με βάση αυτό το σχέδιο, η Ελλάδα θα μετέφερε 133 δισεκατομμύρια ευρώ (40% του δημόσιου χρέους της) στην ΕΚΤ, η οποία στη συνέχεια θα πλήρωνε τις ελληνικές υποχρεώσεις, εκδίδοντας ένα δικό της ευρωομόλογο.
Σύμφωνα με εκείνους που σκέφτηκαν και πρότειναν αυτή τη λύση, θα επρόκειτο για «μια αναδιάρθρωση χωρίς κούρεμα». Θα είχε ως αποτέλεσμα, έλεγαν, την ελάφρυνση της ελληνικής οικονομίας από το χρέος, την ικανοποίηση των τραπεζιτών και των οίκων αξιολόγησης, και τη επιστροφή στην ανάπτυξη.
Το εν λόγω σχέδιο αποτελούσε μια ονειρεμένη εναλλακτική λύση απέναντι στις ευρωπαϊκές απαιτήσεις για ακόμη περισσότερη λιτότητα ως αντάλλαγμα για τη χρηματοδότηση της χώρας. Μάλιστα, ο Παπανδρέου έφτασε στο σημείο να ζητήσει από ένα πολιτικό του σύμμαχο, και από τους δυο ιθύνοντες νόες του σχεδίου, έναν Βρετανό και έναν Έλληνα οικονομολόγο, να πιέσουν τους Ευρωπαίους να το αποδεχτούν. Σύμφωνα όμως με όσους συμμετείχαν στις συζητήσεις, ο υπουργός Οικονομικών κ. Παπακωνσταντίνου αντιστάθηκε, ισχυριζόμενος ότι οι Γερμανοί και η ΕΚΤ δεν πρόκειται να συμφωνήσουν. Έτσι, η πρόταση μπήκε στο συρτάρι, και η Ελλάδα τώρα αναμένει ένα ακόμη πακέτο βοήθειας για να ξεφύγει από την απειλή της χρεοκοπίας.
Όπως λέει ο επικεφαλής του CEPS των Βρυξελλών Daniel Gros, «ήταν μια καλή ιδέα… θα έπρεπε όμως να προταθεί από τους Γερμανούς».
