Ο βασιλιάς είναι γυμνός.
Η κρίση είναι βαθιά και πολύπλευρη και δεν είναι μόνον οικονομική.
Απλώς η οικονομική της έκφανση είναι ορατή, επειδή είναι αριθμοί, εισροές-εκροές, χρέη, μπορεί πιο εύκολα να αποτιμηθεί και βέβαια μας πιέζουν και οι χρεώστες μας.Σεμνότυφα αποδεχόμαστε το πρόβλημα, μη αποδεχόμενοι, όμως, ότι φταίμε αποκλειστικά εμείς και, κατά τη συνήθειά μας, ψάχνουμε για τους φταίχτες άλλοτε προσωποποιώντας (π.χ. Αλμούνια, Τρισέ κτλ.) και άλλοτε γενικεύοντας (Golden boys).
Ξεχνώντας ότι αν δεν δημιουργούσαμε εμείς το πρόβλημα, δεν θα ασχολούνταν κανένας από αυτούς με εμάς.
Το ότι ασχολούνται θεσμικά όργανα με μας είναι γιατί αυτή είναι η δουλειά τους στο πλαίσιο της...
Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όσο για τις τράπεζες, ασχολούνται με μας γιατί τους χρωστούμε, γιατί δανεισθήκαμε από τις διεθνείς χρηματαγορές για να κάνουμε, δήθεν, ανάπτυξη, κοινωνική πολιτική κτλ. και θέλουν να βεβαιωθούν ότι θα τα πάρουν πίσω.
Και μάλιστα σ’ αυτές τις “αγορές” που τις καθυβρίζουμε απευθυνθήκαμε και πάλι και καυχόμαστε που πετύχαμε στο νέο δανεισμό μας χωρίς να σκεφθούμε τους δυσβάστακτους όρους που μας δανείζουν. Και να σκεφθεί κανείς ότι αυτά που δανειζόμαστε είναι με επιτόκιο 6,2% και απλά για να ξεπληρώσουμε παρελθόντα δάνεια που ήταν με επιτόκιο 2% και 2,5%...
Η σημερινή κρίση εκφράζεται ως οικονομική, είναι όμως, κυρίως και πρωτίστως, θεσμική και κοινωνική.











































